VI SA/Wa 1164/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1164/17 oddalającego skargę A. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z 4 stycznia 2018 r., VI SA/Wa 1164/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 marca 2018 r. W dniu 27 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis powyższej opinii wraz z pouczeniem o treści art. 177 § 4, art. 178 oraz art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) określających termin do wniesienia skargi kasacyjnej oraz obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym doręczono skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2018 r. W dniu 4 kwietnia 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z 26 marca 2018 r. zatytułowane "Skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego stronie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak stanowi art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Tak zwany przymus radcowsko-adwokacki jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, z kolei niedopełnienie tego wymogu stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej. Ponadto stosownie do art. 177 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W zaistniałej sytuacji istotne znaczenie ma przepis art. 177 § 4 p.p.s.a., który przewiduje, że jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Na gruncie rozpatrywanej sprawy skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, pomimo wcześniejszego pouczenia, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka. Tym samym skoro skarżący nie jest osobą uprawnioną do złożenia skargi kasacyjnej osobiście z pominięciem przymusu adwokacko - radcowskiego na podstawie przytoczonych wyżej przepisów, to należało stwierdzić, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.