VI SA/Wa 1166/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – E. sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez adwokata, w prawidłowym trybie i terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, którą ustalono, że A. W. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zawartych ze skarżąca umów, nazwanych umowami o dzieło, a potraktowanych przez organy jako umowy zlecenie. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy wyjaśnić także, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Analizując zaskarżoną decyzję w powyższym kontekście, która utrzymuje w mocy decyzję stwierdzającą istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, Sąd uważa, że nie podlega ona wykonaniu, ani nie wymaga wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć bowiem spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który będzie zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie przyznaje skarżącej żadnych uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Nie można zatem decyzji tej zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tym miejscu na uwagę zasługuje pogląd wyrażony w sprawie o sygn. akt II GSK 1263/14 (postanowienie z 10 czerwca 2014 r.), gdzie Naczelny Sąd Administracyjny podał, że "Po wydaniu prawomocnego wyroku decyzja ta będzie dopiero podstawą do ustalenia przez ZUS należności z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego." Powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza również w postanowieniu wydanym dnia 7 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 29/14, gdzie zauważono, "że zaskarżona decyzja, jako stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, a więc potwierdzająca istnienie określonego stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem nie noszącym znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny." W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.