VI SA/Wa 1175/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie ze skargi A..S. na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. A. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Zbigniewa Rudnickiego oraz "wielu innych sędziów w szczególności VI Wydziału WSA w Warszawie" od orzekania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1175/08 z jego skargi na postanowienie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sędziego Z. Romanowskiego z dnia 05 lutego 2010 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania treści wniosku zawartego w piśmie z dnia [...] września 2009 r. oraz poprzednich pismach strony z dnia [...] sierpnia 2009 r. (k. [...]), poprzez zajęcie jednoznacznego stanowiska w kwestii liczby oraz personaliów sędziów, co do których złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznawania sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1175/08, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący odebrał [...] lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych przedmiotowej sprawy k. [...]). Pismem z dnia [...] marca 2010 r., nadesłanym do Sądu dnia [...] marca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej ww. pismo), w zakreślonym terminie, skarżący podniósł, iż wniosek o wyłączenie dotyczy wszystkich sędziów Wydziału VI WSA w Warszawie, wskazując ich personalia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że sędziowie ci uchylają się od wykonywania obowiązków ustawowych, rozpoznawania i rozstrzygnięcia merytorycznego, a popełnianie przez niektórych z nich przestępstw we współpracy z członkami spisku i band J. P. oraz ich stronniczość uniemożliwia im wykonywanie wymiaru sprawiedliwości, ponadto "gwałcą" oni jego konstytucyjne prawo do sądu i drogi sądowej oraz uchylają się od obowiązków ustawowych. W dniach od [...] czerwca 2010 r. do [...] lipca 2010 r. sędziowie Wydziału VI WSA w Warszawie złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1175/08 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności w tej sprawie. Przedmiotowe oświadczenia znajdują się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1 ww. ustawy); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2 ww. ustawy); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3 ww. ustawy); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4 ww. ustawy); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5 ww. ustawy); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6 ww. ustawy); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a ww. ustawy); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7 ww. ustawy). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3 ww. art.). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). Powołany przepis art. 19 ww. ustawy reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że – zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 powołanej ustawy – przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. Rozpoznając sprawę należało ustalić, czy zachodzą takie okoliczności, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania przez niego orzeczenia opartego na obiektywnych przesłankach. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności powołanych sędziów w niniejszej sprawie. Podniesiony przez skarżącego zarzut, że powołani sędziowie Wydziału VI WSA w Warszawie "gwałcą" jego konstytucyjne prawo do sądu i drogi sądowej, uchylają się od wykonywania obowiązków ustawowych, rozpoznawania i rozstrzygnięcia merytorycznego, a popełnianie przez niektórych z nich przestępstw we współpracy z członkami spisku i band J. P. oraz ich stronniczość uniemożliwia im wykonywanie wymiaru sprawiedliwości, w ocenie Sądu, nie może wskazywać na przesłankę braku bezstronności powołanych sędziów. Argumenty skarżącego nie precyzują w żaden sposób okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności poszczególnych sędziów, stanowią one raczej przejaw jego subiektywnych odczuć, który nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Samo przeświadczenie o stronniczości sędziów nie stanowi przesłanki wyłączenia i nie uzasadnia realnej obawy co do bezstronności poszczególnych sędziów. Jednocześnie z oświadczeń złożonych przez sędziów nie wynika, aby zachodziły okoliczności faktyczne, które mogłyby mieć wpływ na sposób prowadzenia przez nich postępowania lub by ich działanie było stronnicze. Dodatkowo wskazać należy, iż ocena prawidłowego stosowania prawa należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej, a stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują środki odwoławcze, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu. Zatem w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów Wydziału VI WSA w Warszawie w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.