VI SA/Wa 1175/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi I. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (SKO), działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( Dz.U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania p. I. D. (skarżąca) od decyzji nr [...] Burmistrza G. z dnia [...] marca 2009 r. odmawiającej wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia poza miejscem sprzedaży o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, od 4,5% do 18% i powyżej 18% alkoholu w sklepie przy ul. B. [...] w G., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lutego 2009 r. I. D. wystąpiła z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w pełnym asortymencie w sklepie przy ul. B. [...] w G.. Wśród załączonych dokumentów było poświadczone notarialnie za zgodność z oryginałem pismo z dnia [...] stycznia 2008 r. zawierające zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej B. na sprzedaż alkoholu w sklepie przy ul B. [...]. W toku postępowania wyjaśniającego Burmistrz G. zwrócił się pismem z [...] lutego 2009 r. do Wspólnoty Mieszkaniowej B. w G. o pisemne potwierdzenie wyrażonej w dniu [...] stycznia 2008 r. zgody na sprzedaż napojów alkoholowych spornym lokalu. W odpowiedzi na to wystąpienie Zarząd Wspólnoty poinformował w piśmie z [...] lutego 2009 r., że Wspólnota nie wyraża zgody na sprzedaż napojów alkoholowych i "stanowisko to jest niezmienne od października 2007 r. ,o czym Pani I. D. jest dobrze poinformowana, gdyż była przez Wspólnotę Mieszkaniową B. dwukrotnie pisemnie zawiadamiana". Poproszona o wyjaśnienie zaistniałych rozbieżności skarżąca - wezwana do usunięcia braku wniosku - podtrzymała swoje stanowisko. W piśmie z [...] marca 2009 r. wniosła o rozpatrzenie złożonego wniosku. Pismem z dnia [...] marca 2009 r. Wspólnota Mieszkaniowa zwróciła się do Urzędu Miejskiego w G. z prośbą o wydane kserokopii dokumentów składanych przez skarżącą w toku postępowanie administracyjnego oraz poinformowała Urząd Miejski o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 270, 272 i 273 k.k.; poprosiła też o informację czy Urząd podjął jakieś kroki związane z tym zdarzeniem. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Burmistrza G. odmówił wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia poza miejscem sprzedaży o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, od 4,5% 18% i powyżej 18% alkoholu w sklepie przy ul. B. [...] w G. Jako podstawę odmowy wskazano brak zgody wspólnoty mieszkaniowej, która jest elementem niezbędnym w tej sprawie. Od tej decyzji odwołała się skarżąca wnosząc o uchylenie decyzji i wskazując, że zgoda Wspólnoty znajduje się w aktach sprawy, zaś późniejsze stanowisko Wspólnoty jest " wynikiem manipulacji". W uzasadnieniu decyzji a dnia [...] kwietnia 2009 r. SKO wskazało, że w sprawie istnieje szereg wątpliwości co do istnienia zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na sprzedaż alkoholu w przedmiotowym lokalu oraz autentyczności dokumentu z dnia [...] stycznia 2008 r. zawierającego taką zgodę. Jednakże kwestia wyjaśnienia fałszowania dokumentów lub poświadczania nieprawdy należy do organów ścigania. Zdaniem SKO ostateczne ustalenia dokonane w tym zakresie mogą dla organu administracyjnego stanowić tylko ewentualną podstawę do wznowienia postępowania - zgodnie z dyspozycją art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. W konsekwencji uznano, że odwołanie nie jest zasadne , zaś decyzję organu I instancji należy uznać za prawidłową. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesionej przez I. D. zarzucono naruszenie; - prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez nieuwzględnienie podstawowego dokumentu w sprawie tj. dokumentu z dnia [...] stycznia 2008 r., poświadczonego notarialnie; - prawa procesowego, w tym art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich kroków w celu niezbędnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a przez to wzięcie pod uwagę jedynie interesu Wspólnoty Mieszkaniowej B. i całkowite pominięcie słusznego interesu skarżącej, nieuwzględnienie podstawowego dokumentu dowodowego w sprawie, który jest w pełni wiarygodny, gdyż został poświadczony przez notariusza (organ zaufania publicznego), a zatem posiada walor dokumentu urzędowego, - prawa procesowego tj. 136 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania uzupełniającego przez SKO, skoro w sprawie pojawiały się dla tego organu wątpliwości związane z pismem Wspólnoty Mieszkaniowej B. z dnia [...] stycznia 2008 r., - prawa procesowego, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej przez SKO oraz przez Burmistrza G. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia poza miejscem sprzedaży o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa od 4,5% 18% i powyżej 18% alkoholu w sklepie przy ul. B. [...] w G. z rażącym naruszeniem prawa. Wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji skarżąca stwierdza, że decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza z dnia [...] marca 2009 r. narusza jej interes prawny i uwzględnienia jedynie interes Wspólnoty Mieszkaniowej B. Dalej skarżąca podnosi, że nie została przez organy administracji orzekające w sprawie wyjaśniona istotna kwestia dotycząca źródła uzyskania dokumentu Wspólnoty Mieszkaniowej B. z dnia [...] stycznia 2008 r., zaś w sprawie została przyjęta z góry teza o "wątpliwościach" co do tego dokumentu. Zdaniem skarżącej Burmistrz G. dążąc do rzetelnego dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zamiast zwrócić się do Wspólnoty Mieszkaniowej B. o dokładne i precyzyjne wyjaśnienie - skąd wziął się dokument z dnia [...] stycznia 2008 r. o wyrażeniu zgody na sprzedaż napojów alkoholowych, przyjął absurdalne w swej treści pismo Wspólnoty Mieszkaniowej "B." z dnia [...] marca 2009 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 270, 272 i 273 k.k., nie zwracając się do Wspólnoty o wyjaśnienie tej sprawy. Do skargi został załączony wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2009r. sygn. akt [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.). Badając zaskarżoną decyzję pod tym kątem Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani procesowego wymagającego uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 z późn. zm.), sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wydaje się na podstawie wniosku przedsiębiorcy (art. 18 ust. 2), a zgodnie z normą prawa wyrażoną w art. 18 ust. 6 pkt 3 ww. ustawy, do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć pisemną zgodę m.in. pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Powołany przepis jednoznacznie wskazuje, że brak powyższego dokumentu stanowi negatywną przesłankę do wydania wnioskodawcy zezwolenia. Przesłanka ta jest przesłanką ustawową. Jeżeli nie jest ona spełniona, to organ administracji publicznej wydający zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, dopuszcza się w takiej sytuacji rażącego naruszenia prawa materialnego, jakim jest przepis art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Celem wprowadzenia przepisu art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi było wyrażenie troski ustawodawcy dla pełnego poszanowania stanowiska wymienionych w tym przepisie podmiotów wobec zamiaru prowadzenia w budynku mieszkalnym wielorodzinnym tak specyficznej działalności gospodarczej jak sprzedaż alkoholu (wyrok NSA sygn. akt II GSK 274/06 LEX 25/2008). Dlatego też, tylko wymienione podmioty są uprawnione do wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu. Zgoda jest warunkiem wstępnym, jaki spełnić musi wnioskujący o wydanie zezwolenia. Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.) ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. W świetle art. 22 ustawy o własności lokali czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie, a do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. W niniejszej sprawie zgoda na sprzedaż alkoholu w budynku winna być zatem wyrażona w uchwale podjętej przez właścicieli - Wspólnotę Mieszkaniową albowiem wyłącznie Wspólnota Mieszkaniowa sprawująca zarząd budynkiem wielorodzinnym jest podmiotem uprawnionym do ewentualnego udzielenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym należącym do strony ubiegającej się o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych stosownie do art.18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 174/06.). Z uzasadnienia załączonego do skargi wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2009r. sygn. akt [...] wynika, że w dniu [...] stycznia 2008 r. uchwałą nr [...] Wspólnota Mieszkaniowa B. w G. nie wyraziła zgody na sprzedaż napojów alkoholowych bowiem projekt uchwały o wyrażeniu takiej zgody nie uzyskał zgody większości głosów. W tej sytuacji, wbrew obszernym wywodom skarżącej, w sprawie niniejszej brak był uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do uznania, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa procesowego, szczególności, iż obowiązkiem tych organów było wyjaśnienie kwestii autentyczności złożonej przez skarżącą zgody Wspólnoty Mieszkaniowej B. na sprzedaż napojów alkoholowych wyrażonej w piśmie z dnia [...] stycznia 2008 r. W ocenie Sądu treść ww. przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wyraźnie wskazuje, iż to do obowiązków strony ubiegającej się o zezwolenie jest złożenie wszystkich koniecznych dokumentów, a tym także zgody wspólnoty mieszkaniowej. Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie taka zgoda nie została złożona. W konsekwencji brak jest uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do podzielenia racji skarżącej, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu wymagającym wyeliminowania wydanych decyzji z obrotu prawnego. Sąd uznał również, iż w zaskarżonych decyzjach brak jest również istotnych uchybień, które Sąd powinien uwzględnić z urzędu. Mając na uwadze powyższe okoliczności , skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.