VI SA/Wa 1178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Komisji Nadzoru Audytowego na rzecz skarżącego A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. - kwotę 100 (słownie stu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Komisja Nadzoru Audytowego, na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 lit. a ust. 8 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. Z 2016 r. poz. 1000 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako "skarżąca", "strona skarżąca") od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów [...] grudnia 2016 r. nr [...] nakładającej na skarżącą karę pieniężną w wysokości 15.000 złotych. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następujących okolicznościach sprawy: Uchwałą z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Krajowa Rada Biegłych Rewidentów orzekła o nałożeniu na A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, kary pieniężnej w kwocie 15.000 zł wraz z nałożeniem kary dodatkowej, tj. podanie do publicznej wiadomości informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach i karach nałożonych na ww. podmiot. W uchwale zawarto pouczenie. Iż od uchwały przysługuje odwołanie do Komisji Nadzoru Audytowego, wnoszone w za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Strona skarżąca pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. złożyła, za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów do Komisji Nadzoru Audytowego, odwołanie od powyższej uchwały. Komisja Nadzoru Audytowego postanowieniem z dnia z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] stwierdziła niedopuszczalność ww. odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że ww. uchwała, wysłana na adres strony skarżącej, w dniu 1 lutego 2017 została odebrana przez P. G., osobę zasiadającą w zarządzie Związku Rewizyjnego Banków Spółdzielczych w [...]. Związek Rewizyjny Banków Spółdzielczych w [...] prowadzi działalność pod tym samym adresem, co strona skarżąca. Skarżąca pismem z dnia 28 lutego 2017 r. została wezwana przez organ do złożenia wyjaśnień, czy przesyłka listowa zawierająca zaskarżoną uchwałę została jej doręczona w dniu 1 lutego 2017 r., mając na uwadze, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. uchwały widnieje podpis członka zarządu innego podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych. W wezwaniu wskazano, że nieudzielenie odpowiedzi na ww. pytanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwania zostanie potraktowane jako potwierdzenie okoliczności, iż ww. przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dniu 1 lutego 2017 r. Powyższe wezwanie zostało skarżącej doręczone w dniu 1 marca 2017 r., odebrała je wiceprezes zarządu skarżącej. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie w zakreślonym terminie.  Mając powyższe na uwadze, zdaniem organu należało stwierdzić, że odwołanie od ww. uchwały wniesione zostało przed dniem 1 lutego 2017 r., albowiem wpłynęło do Biura Krajowej Izby Biegłych Rewidentów w dniu 30 stycznia 2017 r. Organ, powołując się na orzecznictwo, podniósł, że wniesienie odwołania przed rozpoczęciem biegu terminu do dokonania tej czynności jest przedwczesne i nie może wywoływać skutków prawnych. Tym samym organ zobowiązany był stwierdzić niedopuszczalność odwołania w trybie art. 134 k.p.a. jako wniesionego przedwcześnie. Ponadto organ, przytaczając treść art. 45 k.p.a., wskazał, że z przepisu tego wynika niedopuszczalność zarówno doręczenia pisma pracownikowi innemu niż pracownik upoważniony do odbioru pism, jak i doręczenia pisma innym osobom, np.: klientowi, sąsiadowi lub osobom przebywającym przypadkowo w lokalu siedziby adresata. Organ podniósł, że przesyłka listowa polecona zawierająca odwołanie została odebrana przez osobę będącą pracownikiem innego niż skarżąca podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, choć mającego identyczny adres do doręczeń, tym samym doręczenie takie uznać należy za nieskuteczne. Zdaniem Komisji Nadzoru Audytowego Krajowa Rada Biegłych Rewidentów powinna doręczyć skarżącej ww. uchwałę z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] i dopiero z chwilą skutecznego doręczenia stronie tej uchwały bieg rozpocznie termin na wniesienie odwołania przez stronę, określony w art. 27 ust. 8 ustawy o biegłych rewidentach. W skardze do Sądu na powyższe postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] lutego 2017 r. strona skarżąca podniosła, że otrzymała przedmiotową uchwałę z dnia [...] grudnia 2016 r. w dniu 11 stycznia 2017 r. i złożyła odwołanie w zakreślonym terminie. Skarżąca, po ponownym doręczeniu jej ww. uchwały, uznała, że wystarczy raz wnieść odwołanie. Niezwłocznie po otrzymaniu przedmiotowego postanowienia skarżąca powiadomiła telefonicznie Komisję Nadzoru Audytowego o przedmiotowej sytuacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Organ wskazał, że w związku z uzyskaną telefonicznie od strony skarżącej informacją, że uchwała została jej doręczona również wcześniej niż przed dniem 1 lutego 2017 r., pismem z dnia 11 kwietnia 2017 r. wystąpił do Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z prośbą o wyjaśnienia w ww. kwestii. Pismem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów odpowiedziała, że ww. uchwała została dwukrotnie doręczona stronie skarżącej: po raz pierwszy w dniu 11 stycznia 2017 r., a po raz drugi - w dniu 1 lutego 2017 r. Zdaniem organu, w związku z faktem, że w niniejszej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania postanowienia, nieznane organowi. który wydał postanowienie, zaistniała okoliczność, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga na postanowienie Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania strony skarżącej od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] nakładającej na skarżącą karę zasługuje ona na uwzględnienie .Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jak wynika z treści uzasadnienia organu, niedopuszczalności odwołania upatruje on w fakcie, że ww. uchwała, wysłana na adres strony skarżącej, w dniu 1 lutego 2017 została odebrana przez P. G., osobę zasiadającą w zarządzie Związku Rewizyjnego Banków Spółdzielczych w [...]. Związek Rewizyjny Banków Spółdzielczych w [...] prowadzi działalność pod tym samym adresem, co strona skarżąca. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 lutego 2017 r. czy przesyłka listowa zawierająca zaskarżoną uchwałę została jej doręczona w dniu 1 lutego 2017 r., dlatego organ uznał, że odwołanie od ww. uchwały wniesione zostało przed dniem 1 lutego 2017 r., tj. przed rozpoczęciem biegu terminu do złożenia odwołania, jest przedwczesne i nie może wywoływać skutków prawnych. Ponadto organ podniósł, że przesyłka listowa polecona zawierająca odwołanie została odebrana przez osobę będącą pracownikiem innego niż skarżąca podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, choć mającego identyczny adres do doręczeń, tym samym doręczenie takie uznać należy za nieskuteczne. Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie uchwałą z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Krajowa Rada Biegłych Rewidentów orzekła o nałożeniu na A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, kary pieniężnej w kwocie 15.000 zł wraz z nałożeniem kary dodatkowej, tj, podanie do publicznej wiadomości informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach i karach nałożonych na ww. podmiot. Zgodnie z art. 27 ust. 8 obowiązującej w dniu wydania ww. uchwały ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz.U. 2016 poz. 1000 ze zm., dalej: ustawa o biegłych rewidentach) odwołanie od uchwały Krajowej Rady Biegłych Rewidentów nakładającej karę na podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych wnosi się do Komisji Nadzoru Audytowego za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów w dniu 28 kwietnia 2017 r. ([...]) przesłała do Komisji Nadzoru Audytowego zwrotne potwierdzenie odbioru ww. uchwały przez stronę skarżącą, z którego wynika, że uchwała została odebrana w dniu 11 stycznia 2017 przez A. M., Wiceprezesa Zarządu strony skarżącej. Tym samym termin na wniesienie odwołania od przedmiotowej uchwały rozpoczynał bieg w dniu 11 stycznia 2017 r. i upływał w dniu 25 stycznia 2017 r. Strona skarżąca pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. złożyła za pośrednictwem Krajowej Rady Biegłych Rewidentów do Komisji Nadzoru Audytowego odwołanie od powyższej uchwały. Jak wynika ze znajdującej się aktach administracyjnych koperty, odwołanie zostało nadane w dniu 25 stycznia 2017 r., w więc w terminie. Tym samym zawarta w zaskarżonym postanowieniu argumentacja organu ustosunkowująca do błędnego ponownego doręczenia przedmiotowej uchwały w dniu 1 lutego 2017 r., w świetle skuteczności doręczenia tej uchwały stronie skarżącej w dniu 11 stycznia 2017 r., jest irrelewantna dla oceny dopuszczalności wniesienia omawianego odwołania. W ocenie Sądu, organ odwoławczy wydając w rozpoznawanej sprawie postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania z ww. powodów, naruszył przepisy postępowania, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym, w dalszym postępowaniu organ uwzględni powyżej zaprezentowane stanowisko Sądu, co oznaczać będzie konieczność rozpoznania wniesionego przez stronę skarżącą odwołania. Uwzględniając ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny należy stwierdzić, że organ zaskarżonym postanowieniem naruszył przepis art. 134 k.p.a. dlatego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Orzekając o zasądzeniu kosztów postępowania sądowego, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz art. 210 § 2 p.p.s.a.