VI SA/Wa 1179/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. o. o. z/s w B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania (w sprawie wygaszenia zezwolenia na prowadzenie apteki) postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. B. Sp. o. o. z/s w [...] dalej też jako "skarżąca" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania (w sprawie wygaszenia zezwolenia na prowadzenie apteki). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (p. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu – vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Rzecz jasna, nie może być ono jednak dowolne. Analizując celowość zawieszenia postępowania sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem - art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (Komentarz M. Niezgódka – Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP lub aktami wyższego rzędu, aktu normatywnego, który stanowi postawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide: np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11). Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia procesu decyzyjnego prowadzonego przez organ, Sąd podkreśla, że w sprawie będącej przedmiotem skargi organ postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania o wygaszenie zezwolenia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]" zlokalizowanej w [...] przy [...]. Postanowienie to, po rozpoznaniu zażalenia zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Jak wiadomo Sądowi z urzędu, prowadzone było przed Sądem postepowanie w sprawie skargi skarżącej na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] cofającą zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Sąd postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r., nr. [...]. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2874/15 oddalił skargę skarżącej na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Wyrok w tej sprawie jest nieprawomocny, bowiem w sprawie złożona została przez skarżącą skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana. W świetle brzmienia art. 61 § 6 pkt 2 ppsa, Sąd uznał, że złożenie skargi kasacyjnej w sprawie powoduje, że skarżąca nadal może prowadzić działalność gospodarczą, bowiem wstrzymano wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki. Analizując niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. będące przedmiotem skargi w sprawie jest kolejnym elementem postępowania dotyczącym tego samego zezwolenia z dnia [...] kwietnia 2011 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...]", zlokalizowanej w [...] przy [...]. Zdaniem Sądu, sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 2874/15 ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1179/17. Powyższe oznacza, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 2874/15. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.