VI SA/Wa 1181/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] A. G. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja Prezesa NFZ ma być podstawą do wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji o obowiązku opłacenia przez skarżącą składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres, w którym nie prowadziła już działalności gospodarczej (marzec 2000 r. – grudzień 2003 r.). Z uwagi na to, iż będą to składki nienależne i narażą skarżącą na wielotysięczne koszty wnioskowała o wstrzymanie wykonalności decyzji Prezesa NFZ do czasu prawomocnego wyroku Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej lub majątkowej (tak: J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str.188). W ocenie Sądu za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać powołany przez skarżącą ogólnikowo fakt możliwości wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji o objęciu obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia przez skarżącą pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od [...] kwietnia 2000 r. do [...] grudnia 2003 r. na podstawie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] kwietnia 2011 r. i konieczności odprowadzenia przez skarżącą z tego tytułu składek. Z uzasadnienia wniosku skarżącej nie wynika bowiem skala tych wydatków, ani źródło ich finansowania, w kontekście oceny skutków wpływu wydania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącej w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując, skarżąca nie przedstawiła w ogóle żadnych danych, choćby przybliżonych, popartych odpowiednimi dokumentami, z których wynikałoby, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji miałby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.