VI SA/Wa 1182/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2009 r. T. S. A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. została doręczona stronie skarżącej dnia [...] kwietnia 2009 r., wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi nie niewyczerpanie trybu zaskarżenia. Organ podniósł, iż strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy pismem z dnia [...] maja 2009 r. oraz pismem z dnia [...] maja 2009 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie oczekując na zakończenie postępowania wszczętego przedmiotowym wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z wymienionego unormowania prawnego wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Sens regulacji z art. 52 § 1 p.p.s.a. jest taki, iż w sytuacji, gdy ustawodawca dopuszcza możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia organów administracji w zwyczajnym trybie (a więc w rozpatrywanej sprawie w drodze wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) należy wyczerpać ten zwyczajny tryb, by skorzystać ze środka zaskarżenia, jakim jest skarga do sądu administracyjnego. Innymi słowy, skarga przysługuje tylko na to rozstrzygnięcie organu administracji, które jest wynikiem rozpatrzenia zwyczajnego środka zaskarżenia przez organ właściwy w sprawie, a więc w niniejszej sprawie - rozpatrzenia przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w drodze decyzji. W związku z powyższym, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezpośrednio na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2009 r. w myśl przywołanego przepisu jest niedopuszczalna. W niniejszej sprawie skarżąca, stosując się do błędnego pouczenia zawartego w decyzji, wniosła pismem z dnia [...] maja 2009 r. skargę na wymienioną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniesienie skargi bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie, nawet w wyniku niejasnego pouczenia, jest niedopuszczalne, dlatego też skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tym przypadku jednak strona nie poniosła takowych konsekwencji, ponieważ dzięki złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nadal istnieje możliwość weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia organu. Zatem decyzja wydana wskutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie z dnia [...] maja 2009 r., będzie mogła zostać zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i poddana kontroli. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.