VI SA/Wa 1185/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do przedstawienia dokumentów potwierdzających zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego albo do uiszczenia opłaty za niespełnienie powyższego obowiązku postanawia: odrzucić skargę; UZASADNIENIE: M. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] marca 2016 r. informujące o obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) posiadacza pojazdu mechanicznego albo do uiszczenia opłaty za niedopełnienie powyższego obowiązku w kwocie 5550 złotych. W odpowiedzi na skargę Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W pierwszej kolejności Sąd zbada czy przedmiot niniejszej skargi należy do jego właściwości. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (dalej UFG) kierując do skarżącego wezwanie do zapłaty z dnia [...] marca 2016 r. oparł się na art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm. - dalej ustawa). Sąd stwierdza, że w myśl art. 4 pkt 1 ww. ustawy ubezpieczeniami obowiązkowymi są ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, zwane dalej "ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych". W rozdziale 6 owej ustawy - zatytułowanym "Kontrola spełnienia obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, OC rolników i budynków rolniczych oraz opłaty za niespełnienie tego obowiązku", znajduje się art. 84 ust. 1, według którego spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1-3, podlega kontroli wykonywanej przez organy do tego obowiązane lub uprawnione. Stosownie do ust. 2 pkt 2 lit a art. 84 ustawy do przeprowadzania kontroli spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest uprawniony Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Przepis art. 87 ust. 1 ustawy wskazuje, że jeżeli osoba kontrolowana nie okaże dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, organ przeprowadzający kontrolę zawiadamia o tym Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w terminie 14 dni od dnia przeprowadzenia lub zakończenia kontroli. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy po przeprowadzeniu kontroli przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny lub po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 87 ustawy, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wzywa osoby obowiązane do zawarcia umowy ubezpieczenia do uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, opłaty, o której mowa w art. 88 ust. 1, albo do przedstawienia dokumentów potwierdzających spełnienie w roku kontroli obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, określonego w art. 10 ust. 1. Jak wskazano powyżej skarżący skarży właśnie takie wezwanie -skierowane do niego w oparciu o art.90 ust. 1 ustawy. Przepis art. 90 ustawy w ust. 4 stanowi, że opłata staje się wymagalna następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zobowiązany nie udokumentował zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie, lub nie wniósł powództwa do sądu powszechnego, zgodnie z art. 10 ust. 2. Art. 10 ust. 2 ustawy mówi, że ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia można dochodzić przed sądem powszechnym. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że skarżący nie mógł skutecznie skarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ww. wezwania Funduszu z dnia [...] marca 2016 r., ponieważ ustalenie spełnienia lub nieistnienie obowiązku ubezpieczenia nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, ale do sądów powszechnych zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy. A zatem skarga podlega odrzuceniu, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa postanowił jak w sentencji.