VI SA/Wa 1188/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi "L." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę W dniach [...]września 2016 r. inspektorzy reprezentujący [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] przeprowadzili czynności kontrolne na stacji paliw [...], należącej do L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.) kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli, które zostało doręczone przedsiębiorcy w dniu [...] sierpnia 2016r. W toku kontroli sprawdzano prawidłowość przestrzegania przez przedsiębiorcę przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014 r. poz. 915 ze zm.). Podczas przeprowadzonej kontroli inspektorzy ustalili, że ww. przedsiębiorca na stacji benzynowej [...], oferował do sprzedaży: olej napędowy - diesel, benzynę bezołowiową 95, LPG oraz ON [...] i 98 [...]. Informacje o cenach pierwszych trzech rodzajów oferowanego paliwa (DISEL, 95 i LPG) znajdowała się na dużym, dwustronnym i dobrze widocznym dla nadjeżdżających kierowców pylonie. Na mniejszym i jednostronnym panelu cenowym znajdowały się ceny wszystkich pięciu paliw oferowanych do sprzedaży przez [...]. Powyższy panel cenowy ustawiony był na terenie stacji, pod kątem do drogi publicznej, w miejscu uniemożliwiającym kierowcom pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji zapoznanie się z wysokością cen bez konieczności wjazdu na stację paliw. Taki sposób przedstawienia cen oferowanych paliw, nie spełniał wymagań określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121). W związku z powyższym, pismem z dnia [...] września 2016 r. WIIH w [...] zawiadomił na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. [...], o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w trybie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w związku z niewykonaniem przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie uwidaczniania cen, z uwagi na naruszenie przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. [...] WIIH dnia [...] października 2016 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, w związku ze wskazaniem błędnej podstawy prawnej. Dnia [...] października 2016 r. na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomiono L. Sp. z o.o. z siedzibą w G., o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej w trybie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w związku z niewykonaniem przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie uwidaczniania cen, z uwagi na naruszenie przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Jednocześnie stronę postępowania pouczono o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności o prawie wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu, zadawaniu pytań świadkom, biegłym i stronom oraz składania wyjaśnień. Stronę wezwano także do przedstawienia wielkości obrotów i przychodu za rok 2015. Postanowieniem z dnia [...] października 2016r. [...] WIIH włączył w poczet dowodów pismo strony z dnia [...] października 2016 r., w którym to piśmie wskazała ona na nadmierny rygoryzm pozostający w sprzeczności z ratio legis w zakresie wymogów stawianych przez ustawę, co do sposobu prezentowania cen paliw, gdzie celem wprowadzenia obowiązku w zakresie uwidaczniania cen było lepsze przekazywanie informacji konsumentom oraz porównywanie cen, zgodnie z art 1 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady UE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE. L. z 1998r. Nr 80 str. 27) - zwanej dalej dyrektywą UE. W piśmie wskazano nadto, że ceny są prezentowane w szeroko pojętym obrębie stacji i dotyczy to również dwóch typów paliwa premium. Strona stwierdziła, że przepis rozporządzenia Ministra Rozwoju nie może być rozumiany w taki sposób, że widoczność cen na stacji paliw jest zapewniona tylko w przypadku, gdy widzą ją tylko podróżujący drogą publiczną. Nadto strona postępowania uznała, że brak umieszczenia ceny paliw premium na dużym pylonie cenowym, a umieszczenie tych cen na małym było podyktowane wolą osiągnięcia jak największej czytelności komunikatu o poziomie cen, gdyż wskazuje on ceny paliw, które można odnieść do produktów innych producentów. W związku z powyższym użytkownik drogi otrzymuje informację o poziomie cen, gdy może porównać produkty porównywalne. Zdaniem strony największą czytelność uzyskuje konsument poprzez prezentacje cen paliw zwykłych, niecharakterystycznych dla danego dostawcy, samo zaś zamieszczenie cen wielu ilości paliw powoduje zaburzenie czystości komunikatu skierowanego do konsumenta. Stąd też w opinii L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. zastosowane rozwiązanie jest najbardziej czytelne, a nałożenie kary administracyjnej jest bezzasadne. Strona wniosła o wydanie decyzji o braku podstaw do nałożenia kary pieniężnej. Stanowisko swoje strona powtórzyła w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z art. 104 k.p.a. decyzję na mocy której nałożył na przedsiębiorcę L. Sp. z o.o. z siedzibą w G., karę pieniężną w wysokości 3 500 zł (słownie: trzy tysiące pięćset złotych), z tytułu naruszenia przez tego przedsiębiorcę obowiązków określonych w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, tj. braku uwidocznienia informacji o cenach dwóch rodzajów paliw ([...]) oferowanych do sprzedaży na stacji paliw [...], w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drogach publicznych. Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. strona wniosła odwołanie. Strona postępowania wskazuje, że zaskarżona decyzja została oparta na błędnym poglądzie, że w przepisie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, ustawodawca wprowadził bezwzględny obowiązek jednolitego prezentowania wszystkich cen paliw, bez względu na charakter tych paliw. Jednocześnie podkreśla, że sposób prezentacji cen na kontrolowanej stacji paliw nie jest sprzeczny z przepisami art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Strona zauważyła, że sposób przekazywania ceny uczestnikom ruchu związany jest, według niej, z koniecznością zapewnienia im komfortu zajechania na stację kierując się poziomem cen porównywalnych produktów, a nie specyficznych. Decyzją z dnia [...] marca 2017r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1059 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., na mocy której, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014, poz. 915 ze zm.), na przedsiębiorcę L. Sp. z o.o. z siedzibą w G., nałożono karę pieniężną w wysokości 3 500 zł za brak uwidocznienia informacji o cenach dwóch rodzajów paliw ([...]) będących w ofercie stacji paliw [...], w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drogach publicznych, co narusza przepisy § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121) w związku z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, orzekł o utrzymaniu ww. decyzji w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju wydanego na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że na stacjach benzynowych ceny paliw oznacza się i podaje w taki sposób, aby były one wyraźne i czytelne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej. Niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu ocenach, w tym także niezrealizowanie obowiązku polegającego na umieszczaniu w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług ceny oraz ceny jednostkowej towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, powoduje - zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy - obowiązek nałożenia kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Organ podkreślił, że działania kontrolne przeprowadzone na stacji paliw [...] należącej do przedsiębiorcy L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wykazały, iż w odniesieniu do dwóch rodzajów paliw - [...], konsument nie uzyskiwał informacji o wysokości ceny w sposób przewidziany przez przepisy prawa. Powyższe uniemożliwiało kierowcom pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej zapoznanie się z wysokością ceny bez konieczności zjechania z drogi publicznej i wjechania na teren stacji, tym samym naruszało przepisy określone w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Jedynie podanie cen paliw w sposób wskazany w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia wypełnia dyspozycję art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach i tak właśnie przedstawiono ceny pozostałych trzech rodzajów paliw oferowanych przez stronę. Zebrany w toku materiał dowodowy jednoznacznie wykazał, że doszło do naruszenia ww. przepisów dotyczących uwidocznienia cen towarów, co zasadnie skutkowało nałożeniem na stronę postępowania kary pieniężnej przewidzianej w ww. przepisach. Dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy wyraźnie wskazuje, iż ceny paliw oferowanych na stacji [...], przedstawione są na dwóch różnych od siebie panelach i znajdujących się w innych lokalizacjach. Pierwszy z nich, znajdujący się przy wjeździe na stację, na którym przedstawiono ceny trzech rodzajów paliw (diesel, 95, LPG) to duży, dwustronny pylon, dobrze widoczny dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych, zbliżających się do stacji. Drugi zaś panel zawierający ceny wszystkich rodzajów paliw sprzedawanych na kontrolowanej stacji znajdował się na jej terenie, był mniejszej wielkości i zwrócony w stronę kierowców wyjeżdżających ze stacji. Prezes UOKiK uznaje za wątpliwe, aby zbliżający się drogą publiczną do stacji paliw kierowca pojazdu mógł odczytać informacje uwidocznione w sposób jaki zrobiła to strona postępowania, zważywszy dodatkowo na fakt, iż tablica zawierająca wszystkie ceny paliw usytuowana była tuż przed wyjazdem ze stacji. W opinii organu drugiej instancji, przepis § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju mówi wyraźnie o cenach paliw, bez wskazywania na jakiekolwiek wyjątki, a więc cenach wszystkich oferowanych paliw. Tak więc, strona błędnie zinterpretowała, że część cen może uwidocznić na dużym, dobrze widocznym pylonie, a pozostałe na drugim, niewidocznym dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drodze publicznej. Odnosząc się bowiem do takiego sposobu przedstawienia wszystkich cen paliw oferowanych na kontrolowanej stacji, klient jest zmuszony zjechać z drogi i wjechać na teren stacji, aby móc poznać ceny paliw i podjąć decyzję o ich zakupie. Można również mniemać, że przedsiębiorca przekazując kierującym pojazdami informacje o cenach tylko trzech rodzajów paliw, może powodować, że kierowcy będą myśleli, że innych paliw stacja nie sprzedaje. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sposób uwidaczniania cen paliw, jaki stwierdzono w toku przedmiotowej sprawy nie spełniał wymagań § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju w związku z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, w ocenie organu drugiej instancji, argument ten nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do twierdzenia strony, że zamieszczenie na dużym pylonie wielu cen paliw powoduje zaburzenie czytelności komunikatu dla konsumenta, Prezes UOKiK stwierdził, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest dostosowanie się do wymogów wynikających z przepisów w taki sposób, aby nie wprowadzać konsumentów w błąd, ani nie zakłócić komunikatu do nich skierowanego. Niezależnie od powyższego po analizie dokumentacji fotograficznej załączonej do akt sprawy, organ drugiej instancji zauważa, że wskazany na zdjęciach pylon cenowy zbudowany jest z kilku paneli, tylko na trzech z nich wskazano ceny paliw, na jednym umieszczono napis "[...]", a na kolejnym "[...]". Umieszczenie brakujących cen paliw na powyższym pylonie, nie wiązałoby się z koniecznością zmiany wielkości cyfr, a co za tym idzie brakiem czytelności. W opinii organu drugiej instancji, strona postępowania miała możliwość umieszczenia cen wszystkich oferowanych do sprzedaży paliw na dużym pylonie, który był łatwo dostrzegalny przez kierowców pojazdów zbliżających się stacji, poruszających się po drogach publicznych. Zatem powyższy argument również nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach niezrealizowanie obowiązku o którym mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy stanowiącym, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Natomiast § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju wskazuje wprost na szczególne obowiązki podmiotów prowadzących stacje benzynowe. Przepis art. 6 ust. 1 ustawy nakazuje przy tym wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach. Nałożenie sankcji następuje choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości były wyeliminowane. W ocenie organu drugiej instancji zaistniały wszystkie przesłanki do zastosowania przepisów dotyczących nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Strona prowadzi bowiem stację paliw i sposób uwidocznia przez przedsiębiorcę cen nie spełniał wymogów wskazanych przez prawo. Tym samym argument strony nie powinien zostać uwzględniony. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreślił, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. W niniejszej sprawie nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 3.500 zł. Pismem z dnia L. spółka z o. o wniosła skargę do Sądu na powyższą decyzję, zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego sprawy tj. art. 7 i 8 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez: dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego, w szczególności mocy dowodowej fotografii stanowiących dowody w sprawie i błędne ustalenie, że zakwestionowany panel z uwidocznionymi cenami pięciu produktów był widoczny dla pojazdów opuszczających stację, gdy w istocie był tak ustawiony, aby był widoczny dla pojazdów już przed stanowiskiem do tankowania; pomięcie w ocenie sprawy całościowej oceny komunikacji cenowej wobec klientów stacji, na który składają się informacje o cenach na dystrybutorach i dużym panelu przed wjazdem na stację. 2. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Minister Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, polegającą na wykładni § 12 ust 1 rozporządzenia bez uwzględnienia podstawnego kontekstu tej regulacji jakim jest całościowy obowiązek uwidaczniania cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający ich porównanie i skoncentrowanie się tylko na aspekcie braku uwidocznienie cen paliw premium na dużym panelu informacyjnym. 3. naruszenie poprzez błędne zastosowanie art. 6 ust. 1 oraz art. 6. ust.3. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług polegające na nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3 500 zł, w sytuacji, gdy przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym Skarżącemu nie można przypisać niedopełnienia obowiązków określonych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] grudnia 2016 r., i zasądzenie od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz Skarżącej L. Sp. z o.o. kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca spółka rozwinęła powyższe zarzuty podnosząc, że organ drugiej instancji uznał nietrafnie za nieuzasadnioną argumentację przedstawioną przez L. w odwołaniu, że sposób prezentacji cen na stacji paliw nie jest sprzeczny z przepisami art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, który nakłada na przedsiębiorcę obowiązek uwidaczniania cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, ale również nie jest sprzeczny z § 12 ust. 1 rozporządzenie Minister Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Zaskarżona decyzja została oparta na błędnym poglądzie, że w przepisie z § 12 ust. 1 rozporządzenie ustawodawca wprowadził bezwzględny obowiązek jednolitego prezentowania wszystkich cen paliw na stacji paliw, bez względu na charakter tych paliw. Organ II instancji uchylił się de facto od oceny całościowej oceny sposobu uwidacznia cen, koncentrując się na stwierdzeniu, że cen paliw premium nie ujawniono na pylonie wjazdowym. Zdaniem strony skarżącej stanowisko takie jest błędne i wynika z nietrafnych ustaleń faktycznych pomijających całokształt materiału sprawy oraz z błędnej wykładni prawa materialnego. Przy ocenie stanu faktycznego należy zawsze uwzględnić kontekst sytuacyjny i całokształt sprawy, nie można niniejszej sprawy sprowadzać do pytania, czy paliwa premium muszą być umieszczone na pylonie wjazdowym, ale ocenić materiał sprawy w kontekście jasności komunikacji cenowej z punktu widzenia przeciętnego klienta. Od takiej oceny organ II instancji się w istocie uchylił podkreślając tylko literalne, oderwane od kontekstu art. 4 odczytanie § 12 rozporządzenia. Jak wskazano obowiązek ujawniania ceny uczestnikom ruchu związany jest z koniecznością zapewnienia im komfortu decyzji zajechania na stację kierując się poziomem cen porównywalnych produktów, a nie produktów specyficznych. Klientowi stacji zapewniono dostęp do cen paliw premium na dużym panelu widocznym dla klientów stacji, a nie tylko wyjeżdżających. Ustalenia organu II instancji jest w tym miejscu całkowicie dowolne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] marca 2017r. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] na mocy której, na nałożono na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 3 500 zł za brak uwidocznienia informacji o cenach dwóch rodzajów paliw ([...]) będących w ofercie stacji paliw [...], w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji. Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz ustalony w sprawie stan faktyczny orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że istniała podstawa do nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy a dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2014, poz. 915 ze zm.), przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Uszczegółowienie tego przepisu nastąpiło w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121) wydanego na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Stosownie do treści § 12 ust. 1 na stacjach benzynowych ceny paliw oznacza się i podaje w taki sposób, aby były one wyraźne i czytelne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniu strony skarżącej przepis jest jasny i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Wynika z niego sposób uwidocznienia cen paliw na stacjach benzynowych. Zgodnie z przepisem ceny paliw muszą być podane w taki sposób, aby były one wyraźne i czytelne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej. Wyłącznie podanie cen paliw w sposób wskazany w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia wypełnia dyspozycję art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Z kolei art. 6 ust. 1 ww. ustawy przewiduje, że niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu ocenach, w tym także niezrealizowanie obowiązku polegającego na umieszczaniu w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług ceny oraz ceny jednostkowej towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, powoduje obowiązek nałożenia przez organ kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. W myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Działania kontrolne przeprowadzone na stacji paliw [...] należącej do przedsiębiorcy L. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wykazały, iż w odniesieniu do dwóch rodzajów paliw - [...], konsument nie uzyskiwał informacji o wysokości ceny w sposób przewidziany przez przepisy prawa. Dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy wyraźnie wskazuje, iż ceny paliw oferowanych na stacji [...], przedstawione są na dwóch różnych od siebie panelach i znajdujących się w innych lokalizacjach. Pierwszy z nich, znajdujący się przy wjeździe na stację, na którym przedstawiono ceny trzech rodzajów paliw (diesel, 95, LPG) to duży, dwustronny pylon, dobrze widoczny dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych, zbliżających się do stacji. Drugi zaś panel zawierający ceny wszystkich rodzajów paliw sprzedawanych na kontrolowanej stacji znajdował się na jej terenie, był mniejszej wielkości i zwrócony w stronę kierowców wyjeżdżających ze stacji. Organ słusznie ustalił, że powyższe uniemożliwiało kierowcom pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej zapoznanie się z wysokością ceny wszystkich paliw oferowanych na stacji, bez konieczności zjechania z drogi publicznej i wjechania na teren stacji, tym samym naruszało przepisy określone w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Informacje o cenach paliw [...] znajdowały się wprawdzie na ustawionym na terenie stacji małym panelu cenowym, nie były jednak widoczne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej, co naruszało postanowienia § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia. Sąd podziela stanowisko Prezes UOKiK, że z punktu widzenia konsumentów jest to przepis bardzo istotny, ponieważ celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1 ww. ustawy skutkowało, nałożeniem na stronę kary pieniężnej w wysokości 3.500 zł. Mając na uwadze powyższe Sad działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.