VI SA/Wa 1189/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006r. spraw ze skarg O. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie kar za przejazd pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia oddala skargi Zaskarżonymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzjami z dnia [...] kwietnia 2005r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładające na skarżącą O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. kary pieniężne za przejazdy pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia. Podstawę faktyczną wydania powyższych decyzji stanowiły ustalenia poczynione w trakcie kontroli przeprowadzonych w sierpniu oraz na przełomie września i października 2004r. przez inspektorów transportu drogowego. Skontrolowano wówczas kilkanaście pojazdów skarżącej, świadczącej usługi transportowe w związku z budową [...] obwodnicy T. i stwierdzono przekroczenie przez eksploatowane pojazdy dopuszczalnych nacisków osi dla danej drogi oraz przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów. Pomimo nienormatywności kontrolowanych pojazdów spółka nie posiadała przewidzianych prawem zezwoleń na wykonywanie transportu pojazdami nienormatywnymi. I tak: 1. w dniu [...] września 2004r. w miejscowości O. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki O. prowadzony przez T. C. Droga wojewódzka nr [...], po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 78,4 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu, stwierdzono : -przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową o 17,65 kN (podczas kontroli stwierdzono nacisk 140,35 kN); - przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 134,46 kN ( stwierdzono nacisk 257,16 kN). - przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 8,532 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. 2. w dniu [...] września 2004r. w miejscowości O. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki O. prowadzony przez S. N.. Droga wojewódzka nr [...], po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 78,4 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono: - przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową o 29,66 kN (podczas kontroli stwierdzono nacisk 152,33 kN); - przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 119,56 kN ( stwierdzono nacisk 242,26 kN). - przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 8,229 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. 3. w dniu [...] października 2004r. w miejscowości K. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki: O. prowadzony przez P. M.. Droga wojewódzka nr [...], po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 78,4 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu, stwierdzono: - przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową o 20,02 kN (podczas kontroli stwierdzono nacisk 142,77 kN); -przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 78,71 kN (stwierdzono nacisk 201,41 kN). - przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 3,1 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. 4. w dniu [...] października 2004r. na drodze wojewódzkiej nr [...] w miejscowości R. zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki O. prowadzony przez J. K.. Droga wojewódzka nr [...] po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 78,4 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono: - przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową o 38,32 kN (podczas kontroli stwierdzono nacisk 161,02 kN); -przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 131,10 kN (stwierdzono nacisk 253,8 kN). - przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 10,287 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. 5. w dniu [...] sierpnia 2004r. w miejscowości S. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki O. prowadzony przez M. A.. Droga krajowa nr [...], po której poruszał się pojazd zakwalifikowana została do dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 98 kN. Po dokonaniu pomiaru masy całkowitej pojazdu stwierdzono przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu pojedyńczego o 7,043 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. 6. w dniu [...] października 2004r. w miejscowości C. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano pojazd marki [...] o nr rej. [...] pozostający w dyspozycji prawnej skarżącej spółki: O. prowadzony przez J. W.. Droga krajowa nr [...] po której poruszał się pojazd, zakwalifikowana została do dróg po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 98 kN. Po dokonaniu ważenia pojazdu stwierdzono: -przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pierwszą podwójną oś napędową o 7,13 kN (podczas kontroli stwierdzono nacisk 161,03 kN); -przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugą podwójną oś napędową o 75,39 kN (stwierdzono nacisk 229,29 kN). - przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu o 7,818 t. Otrzymane wyniki ważenia zostały podane z uwzględnieniem tolerancji 200 kg+2% dla każdej osi. Z przeprowadzonych kontroli sporządzono protokoły zawierające powyższe ustalenia. Z dokumentacji kontrolnej wynika ponadto, iż kierowcy przed rozpoczęciem czynności kontrolnych poinformowani zostali o technice najeżdżania pojazdem na wagi i zjeżdżania z nich, mieli możliwość sprawdzenia zgodności numerów fabrycznych wag ze świadectwami legalizacji, udostępniono im do wglądu: legitymację służbową, upoważnienie do kontroli, protokół pomiaru równości terenu na stanowisku do ważenia pojazdu. Wagi, za pomocą których dokonano ważenia posiadały ważne świadectwa legalizacyjne. Powyższe ustalenia stanowiły podstawę do wszczęcia przez [...] –Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego postępowań administracyjnych w sprawie obciążenia spółki O. karami pieniężnymi za przejazdy pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia. W trakcie toczących się postępowań zwrócono się do Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich o złożenie wyjaśnień czy notatka z dnia [...] sierpnia 2004r. ze spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich w sprawie ruchu pojazdów ponadgabarytowych na drogach wojewódzkich na czas budowy [...] obwodnicy T. stanowiła zezwolenie na przejazd pojazdami nienormatywnymi. Odpowiadając na pismo Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...]. poinformował, iż przedmiotem spotkania było określenie możliwości technicznych na wykonywanie przewozów i uzgodnienie odcinków dróg po których zarząd dopuści ruch pojazdów ponadgabarytowych. Uzgodnienia te nie zwalniały jednak przewoźnika od dokonania formalności związanych z uzyskaniem zezwolenia na przejazd pojazdami nienormatywnymi zgodnie z obowiązującymi przepisami i uiszczenia związanych z tym opłat. Na podstawie poczynionych w trakcie kontroli ustaleń, a także zebranego materiału dowodowego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał następujące decyzje w przedmiocie obciążenia spółki karami pieniężnymi: 1. decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 13.050 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia; 2. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 13.500 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia; 3. decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 7.260 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia; 4. decyzją z dnia [...]listopada 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 15.840 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia; 5. decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 1.440 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia; 6. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego - nałożył na O. Spółkę z o. o. z siedzibą w P. karę pieniężną w łącznej wysokości 5.175 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Podstawę prawną wydanych decyzji stanowił art. 13 ust.1 pkt 2, art. 13 g ust. 1 art.40 c ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2004 Nr 204 poz. 286 z póź. zm), art. 64 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 98 z 1997 r. poz. 602 ze zm.), § 3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia ( Dz. U. Nr 32 z 2003r. poz.262 ze zm.) i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2000 Nr 98 poz.1071 z późn. zm ). Wysokość kar za poszczególne naruszenia ustalono na podstawie załącznika do ustawy o drogach publicznych. Od powyższych decyzji Spółka O. odwołała się wnosząc o ich uchylenie i umorzenie postępowań administracyjnych. We wszystkich sprawach powołała identyczną argumentację, a mianowicie nie kwestionując samego faktu przekroczenia przez kontrolowane pojazdy dopuszczalnego nacisku osi na drogę i dopuszczalnej masy całkowitej, podkreślała że posiada zezwolenie na dokonywanie przejazdów pojazdami nienormatywnymi. Zgoda ta zdaniem odwołującej się Spółki zawarta została w notatce służbowej sporządzonej w dniu [...] sierpnia 2004r. podczas spotkania przedstawicieli Spółki z zarządem dróg wojewódzkich. Spółka podniosła również, iż stosownie do powyższych ustaleń dokonała naprawy powstałych uszkodzeń i " naprawa dróg" odebrana została przez przedstawicieli dróg wojewódzkich w T. w dniu [...] grudnia 2004r. Spółka wskazała na praktykę stosowaną przy wszelkich budowach drogowych polegającą na uzgodnieniu pomiędzy głównym wykonawcą, a gestorami dróg - zasad co do poruszania się pojazdami ponadgabarytowymi podczas trwania budowy. Spółka O. będąc podwykonawcą firmy K. zapewniona została o dokonaniu takich uzgodnień. Mimo to kontroli poddane zostały wyłącznie pojazdy pozostające w dyspozycji prawnej skarżącej spółki. Po rozpoznaniu odwołań O.Spółki z o. o. z siedzibą w P. od powyższych decyzji, Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzjami: - z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] - z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] - z dnia [...] kwietnia 2005 r nr [...] - z dnia [...]kwietnia 2005r. nr [...] - z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] - z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k. p. a., art. 61 ust.1 i 11 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym, art. 13 g ust. 1 oraz art. 40 c ust. 1, art. 41 ust. 4, 5 i 6 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych oraz załącznika do ustawy o drogach publicznych, utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Główny Inspektor Transportu Drogowego nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. W trakcie przeprowadzonych przez inspektorów transportu drogowego kontroli ustalono, iż pojazdy którymi dysponowała odwołująca się Spółka przekraczały dopuszczalne naciski osi nad drogę oraz dopuszczalną masę całkowitą pojazdów. Ważenia pojazdów odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami, wagi posiadały ważną legalizację, a z czynności sporządzone zostały protokoły do których kontrolowani kierowcy nie wnieśli żadnych zarzutów. Jednocześnie spółka nie dysponowała zezwoleniem na dokonywanie przewozów takimi pojazdami, co skutkowało obciążenia jej karami pieniężnymi. Zdaniem organu notatka z dnia [...] sierpnia 2004r. ze spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich nie stanowiła zezwolenia na przewóz pojazdami nienormatywnymi, a przedmiotem spotkania było wyłącznie ustalenia trasy przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi i pokrycia strat związanych z eksploatacją tych dróg. Na powyższe decyzje O. Spółka z o. o. z siedzibą w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi, wnosząc o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz utrzymanych nimi w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Zdaniem skarżącej - wbrew stanowisku organów rozstrzygających sprawy - z notatki z dnia [...] sierpnia 2004r. w sposób jednoznaczny wynika fakt udzielenia jej zezwolenia na ruch pojazdów ponadgabarytowych drogą wojewódzką [...] na odcinku O. (wyjazd ze żwirowni S.) do drogi krajowej nr [...] ( długość ok.3,5 km) – w obydwu kierunkach oraz drogą wojewódzką nr [...] na odcinku P.. Spółka podkreśliła, iż pokryła koszty związane z tymi przejazdami, których wysokość, jak wynika ze wskazanej notatki, ustalona została po zakończeniu realizacji budowy [...] obwodnicy T.. W tej sytuacji żądanie od skarżącej kolejnej opłaty za przejazd pojazdami nienormatywnymi byłoby jednoznaczne z pobraniem podwójnej opłaty za ten sam przejazd. Spółka zwróciła ponadto uwagę na naruszenie przez organ terminów załatwienia sprawy określonych w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 18 maja 2006r. Sąd zarządził połączenie sześciu skierowanych do Sądu skarg przez Spółkę O. działając na podstawie art.111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Rozpatrując wniesione skargi z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżone decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz utrzymane nimi w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I, jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego są decyzje nakładające na spółkę O. z siedzibą w P. kary pieniężne za wykonywanie przejazdów pojazdami nienormatywnymi bez zezwolenia. Podkreślić należy, iż fakt wykonywania przez skarżącą przewozów pojazdami przekraczającymi dopuszczalne normy nacisku osi na drogę oraz dopuszczalną masę całkowitą pojazdów w dniach objętych ww. kontrolami jest bezsporny i nie jest przez spółkę podważany. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się natomiast do ustalenia czy spółka O. w dniach objętych kontrolami legitymowała się zezwoleniem na wykonywanie przewozów pojazdami nienormatywnymi. Zdaniem spółki zezwolenie takie posiadała, a wynikało ono z treści notatki spisanej w dniu [...] sierpnia 2004r. podczas spotkania władz spółki z przedstawicielami zarządu dróg wojewódzkich w sprawie ruchu pojazdów ponadgabarytowych na drogach wojewódzkich na czas budowy[...] obwodnicy T.. Z zapisów notatki wynika, iż na czas budowy [...] obwodnicy T. dopuszczono ruch pojazdów ponadgabarytowych drogą wojewódzką [...] na odcinku O. (wyjazd ze żwirowni S.) do drogi krajowej nr [...] ( długość ok. 3,5 km) – w obydwu kierunkach oraz drogą wojewódzką nr [...] na odcinku P.. Odcinki tych dróg podlegały odpowiedniemu oznaczeniu. Po zakończeniu realizacji budowy obwodnicy [...] T., miało nastąpić oszacowanie kosztów likwidacji powstałych zniszczeń przy udziale i na koszt przewoźnika. Jednakże zarówno [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego jak i Główny Inspektor Transportu Drogowego nie podzielili stanowiska skarżącej spółki odnośnie charakteru tej notatki. Zdaniem organów I i II instancji przedmiotem spotkania było wyłącznie uzgodnienie tras przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi, a podjęte ustalenia nie stanowiły zezwolenia o którym mowa w przepisach ustawy prawo o ruchu drogowym. Stosownie do treści art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym - ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. Zgodnie z ust.2 -zezwolenia na przejazd wydaje się: 1) na czas nieokreślony; 2) na czas określony w zezwoleniu; 3) na jednokrotny przejazd w wyznaczonym czasie po ustalonej trasie; 4) na jednokrotny przejazd po drogach krajowych, w wyznaczonym czasie, pojazdu przekraczającego granicę państwa przy wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W powołanym przepisie ustawodawca wskazał również organy administracji publicznej upoważnione do wydawania ww. zezwoleń. I tak zezwolenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, wydaje starosta ( art. 64 ust. 3) natomiast zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, wydaje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad lub upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, po uzgodnieniu z właściwymi dla trasy przejazdu zarządami dróg, jeżeli istnieje możliwość wyznaczenia trasy przejazdu, w szczególności ze względu na stan techniczny drogi i innych obiektów budowlanych położonych w jej pobliżu ( art. 64 ust.4 ). Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, wydaje naczelnik urzędu celnego ( art.64 ust.4a). Z powołanych przepisów wynika zatem w sposób jednoznaczny, iż organami upoważnionymi do wydawania zezwoleń na przejazd pojazdami nienormatywnymi są wyłącznie starosta, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (upoważniona przez niego państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna) bądź naczelnik urzędu celnego. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, iż zezwolenie takie mógł wydać zarządca dróg wojewódzkich, z którym spotkali się przedstawiciele spółki O. w dniu [...] sierpnia 2004r. Ze sporządzonej tego dnia notatki, wynika, że spotkanie dotyczyło uzgodnienia tras przejazdu pojazdami ponadgabarytowymi oraz odpowiedniego oznakowania tras. Jednocześnie Spółka zobowiązana została do pokrycia kosztów wynikłych z niewłaściwego użytkowania drogi oraz likwidacji powstałych zniszczeń. Poczynione wówczas ustalenia nie stanowiły jednak zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a tylko taki dokument upoważniał Spółkę do przejazdu pojazdami nienormatywnymi po drogach publicznych. W świetle powyższych ustaleń oraz obowiązujących przepisów Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł więc do przekonania, iż skarżąca zasadnie obciążona została karami pieniężnymi na podstawie art. 13 g ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zgodnie z którym za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia określonego przepisami o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi w zezwoleniu wymierza się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Przekroczenie w eksploatowanych pojazdach dopuszczalnych nacisków osi na drogę oraz dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu przy jednoczesnym braku zezwolenia uzyskanego na podstawie art. 64 ust.1 ustawy Prawa o ruchu drogowym na przejazd takim pojazdem, zobowiązywało uprawniony do przeprowadzenia kontroli organ do nałożenia na stronę kar pieniężnych w wysokościach określonych w załączniku do ustawy o drogach publicznych. Jednocześnie Sąd za bezzasadny uznał zarzut spółki odnośnie podwójnego obciążenia jej kosztami za przejazd pojazdem nienormatywnym i w związku tym bezpodstawnego wzbogacenia zarządu dróg wojewódzkich. Należy bowiem dokonać rozróżnienia między opłatami za wydanie zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym, których wysokość i sposób pobierania określono w art. 13 c ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, a kosztami związanymi z określeniem tras przejazdu oraz przystosowaniem odcinków dróg do przejazdu pojazdów nienormatywnych, do pokrywania których również jest zobowiązany dokonujący tych przejazdów ( art.41 ust.1 ustawy o drogach publicznych). Dlatego też niezależnie od ustaleń dokonanych z zarządcą dróg wojewódzkich na spotkaniu w dniu [...] sierpnia 2004r. odnośnie przebiegu tras przejazdu, sposobu ich oznakowania oraz wysokości kosztów z tym związanych - Spółka O. zobowiązana była stosownie do powołanych wyżej przepisów uzyskać zezwolenie na wykonywanie przewozów pojazdami nienormatywnymi po drogach publicznych. Za uzasadniony uznać natomiast należy zarzut strony skarżącej odnośnie przekroczenia przez organ odwoławczy miesięcznego terminu na rozpatrzenie odwołań o którym mowa w art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ nie zawiadomił strony o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 , podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Mając jednak na uwadze, iż naruszenie to nie miało żadnego wpływu treść rozstrzygnięcia, nie mogło skutkować wyeliminowaniem zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.