VI SA/Wa 1191/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-09-29
Skład orzekający: Małgorzata Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność organu polegająca na pozostawieniu odwołania bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nieprawidłowego podpisu, jest aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Czynność organu polegająca na pozostawieniu odwołania bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nieprawidłowego podpisu, nie jest aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Taka czynność nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie konkretyzuje stosunku administracyjnoprawnego ani nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony.Stan faktyczny
Skarżąca spółka F. S.A. "C." wniosła skargę na czynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. polegającą na pozostawieniu odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ bez rozpoznania. Powodem pozostawienia odwołania bez rozpoznania było nieuzupełnienie braków formalnych, w tym złożenie podpisu przez niewłaściwą osobę. Spółka zarzuciła naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
1. Odrzucono skargę. 2. Zwrócono skarżącej kwotę 200 złotych tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi F. S.A. "C." z siedzibą w G. na czynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania w sprawie rozstrzygnięcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej F. S.A. "C." z siedzibą w G. kwotę 200 złotych (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżąca F. S.A. "C." z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezesa Narodowego
Funduszu Zdrowia, zarzucając na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30
sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), naruszenie art. 64 § 2 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. skarżąca została wezwana w trybie art. 64 § 2 k.p.a., pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania, do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku w/w odwołania poprzez złożenie prawidłowego podpisu pod odwołaniem zgodnie z reprezentacją skarżącej ujawnioną w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu [...] marca 2009 r. członek zarządu ds. operacyjnych F. –złożył w siedzibie Centrali NFZ podpis pod w/w odwołaniem.
Pismem z dnia [...] marca 2009 r. skarżąca została poinformowana o pozostawieniu na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pisma bez rozpoznania
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez podjęcie czynności zmierzających do rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. dnia [...] grudnia 2008 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. organ uznał wezwanie skarżącej z dnia [...] kwietnia 2009 r. za niezasadne. Organ podał, że braki odwołania nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Organ podkreślił, że w dniu [...] marca 2009 r. podpis pod odwołaniem złożyła osoba piastująca funkcję członka zarządu F. S.A. "C.", podczas gdy podpis powinien złożyć Prezes Zarządu spółki w związku z reprezentacją spółki ujawnioną w KRS.
W skardze z dnia [...] maja 2009 r. skarżąca na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosła o uchylenie czynności Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r., zarzucając naruszenie art. 64 § 2 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W ocenie Sądu, pismo organu z dnia [...] marca 2009 r. (nazywane w skardze czynnością), w związku z którym wniesiono skargę, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego,
bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 3, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Nie można zaskarżonego pisma zakwalifikować również do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, pod warunkiem, że akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 52/2007). Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienia lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/040.
Tymczasem pismo organu wydane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1170/08). Nie wymaga wydania przez organ ani decyzji, ani postanowienia, bowiem jest jedynie czynnością materialnotechniczną, która nie należy jeszcze do postępowania "w sprawie". (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 295/06, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99. Podobny pogląd wyraził także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 czerwca 2000 r. sygn. akt III ZP 11/00). "Nie każde bowiem podanie automatycznie
uruchamia kompetencje do rozpatrzenia sprawy. "Tylko właściwy "impuls", a więc podanie spełniające określone przez prawo wymagania, jest w stanie doprowadzić
do aktualizacji kompetencji do rozpatrzenia sprawy, czyli uruchomienia procesu stosowania prawa, a w konsekwencji spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego. Wszelkie impulsy, czyli podania nie odpowiadające wymaganiom prawa, nie są w stanie zaktualizować i uruchomić kompetencji organu do
rozpatrzenia sprawy, tj. uruchomienia procesu stosowania prawa, co oznacza równocześnie, że nie są w stanie doprowadzić do wszczęcia postępowania administracyjnego. (E. Bojanowski, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1996 r. sygn. akt II SA 1473/94).
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skoro zaskarżone pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. nie podlega jurysdykcji sadowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny dokonywanej przez sąd administracyjny.
Z powyższych względów, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnośnie punktu 2 sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło