VI SA/Wa 1193/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], którą organ naczelny działając na podstawie art. art. 62 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, t.j.), dalej "k.p.a." oraz art. 11 i 12 ust. I ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 771, t.j.), dalej "u.k.s." : 1) powołał D.K.na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B., 2) odmówił powołania D.W.na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B.. Decyzję wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W terminie miesięcznym, wskazanym w ogłoszeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 sierpnia 2019 r. o wolnym stanowisku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B., wnioski o powołanie na wyżej wymienione stanowisko złożyli D.W.i D.K.. Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.k.s. wybór kandydata na stanowisko komornika sądowego pozostaje w kompetencji Ministra Sprawiedliwości. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało, iż kandydaci posiadają następujące kwalifikacje zawodowe: D.W.w 2012 r. ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji [...] w W. z wynikiem dobrym plus, uzyskując tytuł magistra prawa. W latach 2014 - 2015 odbył aplikację komorniczą, będąc w tym czasie zatrudniony w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. – R. W.. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W., M. H.. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W., B. M.. W dniach 3 - 4 marca 2016 r. zdał egzamin komorniczy z wynikiem pozytywnym, uzyskując z zadania za pierwszy dzień egzaminu ocenę bardzo dobrą i z zadania za drugi dzień egzaminu ocenę bardzo dobrą. Za uzyskany wynik na egzaminie komorniczym otrzymał wyróżnienie od Prezesa Krajowej Rady Komorniczej. Decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 18 kwietnia 2016 r. został powołany na stanowisko asesora komorniczego w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. B. M., w której był zatrudniony do dnia 30 kwietnia 2019 r. Pełniąc stanowisko asesora komorniczego D. W. w maju 2017 r. podjął dodatkowe zatrudnienie w Banku [...], a od stycznia 2019 r. w spółce P. Sp. z o.o. Do wniosku o powołanie na stanowisko komornika sądowego kandydat D.W. dołączył: - zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. , wyznaczające go na czas oznaczony zastępcą Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. B. M. w następujących okresach: od dnia 29 czerwca do dnia 4 lipca 2016 r., od dnia 12 do dnia 15 lipca 2016 r., od dnia 27 stycznia do dnia 2 lutego 2017 r., od dnia 3 do dnia 7 kwietnia 2017 r., tj. przez okres wynoszący łącznie 22 dni. - opinię Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.B.M., - umowę wydawniczą z dnia [...] lipca 2015 r. zawartą przez wnioskodawcę z C. sp. z o.o. w Sopocie (wydawcą), której przedmiotem jest opracowanie publikacji pt. [...] Izby Komorniczej, - umowę z dnia [...] grudnia 2017 r. pomiędzy Krajową Radą Komorniczą a kandydatem, który zobowiązał się na mocy powyższej umowy do wykonywania na zlecenie nabywcy dzieła w postaci realizacji tekstów i filmów edukacyjnych dla Krajowej Rady Komorniczej, - umowę z dnia [...] marca 2018 r. pomiędzy Krajową Radą Komorniczą a kandydatem, który zobowiązał się na mocy powyższej umowy do świadczenia na rzecz zlecającego usług związanych z prowadzeniem profilu Krajowej Rady Komorniczej w [...] na portalu społecznościowym "[...]", - umowę z dnia [...] czerwca 2018 r. pomiędzy Krajową Radą Komorniczą a kandydatem, który zobowiązał się na mocy powyższej umowy do świadczenia na rzecz zlecającego usług związanych z prowadzeniem profilu Krajowej Rady Komorniczej w [...] na portalu społecznościowym "[...]", - umowę z dnia [...] grudnia 2018 r. pomiędzy Krajową Radą Komorniczą a kandydatem, który zobowiązał się na mocy powyższej umowy do świadczenia na rzecz zlecającego usług związanych z prowadzeniem profilu Krajowej Rady Komorniczej w [...] na portalu społecznościowym "[...]", - dyplom na pamiątkę ukończenia aplikacji komorniczej, - wyróżnienie przyznane przez Prezesa Krajowej Rady Komorniczej dla D. W. za uzyskany wynik na egzaminie komorniczym w 2016 r. D.K. w 2010 roku ukończył w prywatnej Wyższej Szkole [...] z wynikiem bardzo dobrym wyższe studia prawnicze, uzyskując tytuł magistra prawa. W 2005 r. ukończył w Wyższej Szkole [...], z wynikiem dobrym, zawodowe studia administracyjne w zakresie administracji organów ochrony prawnej, uzyskując tytuł licencjata. W latach 2005 - 2007 odbył aplikację komorniczą, będąc w tym czasie zatrudniony w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. J.B.. Po odbyciu aplikacji komorniczej, w dniach 10 marca i 16 kwietnia 2008 r. zdał egzamin komorniczy uzyskując ocenę dostateczną. Decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 2 czerwca 2008 r. D.K. został powołany na stanowisko asesora komorniczego i zatrudniony na tym stanowisku w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. J.B.. Kolejną decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. został powołany na stanowisko asesora komorniczego i zatrudniony w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. R.M.. Następnie, zgodnie z decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. ([...]) z dnia 15 lipca 2013 r. D.K. obowiązki asesora komorniczego wykonuje w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. K.K., w której to kancelarii pozostawał zatrudniony do chwili rozpoznania jego wniosku. Funkcję asesora komorniczego pełnił ponad 11 lat. Wnioskodawca do wniosku nie załączył żadnych dodatkowych dokumentów. Niemniej jednak z dokumentów załączonych do sprawy [...], na które kandydat powołał się we wniosku o powołanie na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B. wynika, że pełnił obowiązki zastępcy Komornika Sądowego R.M. łącznie przez 50 dni. Rada Izby Komorniczej w W.w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. przedstawiła opinię na mocy której za najlepszego kandydata na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B. uznała D.K., jednocześnie negatywnie opiniując kandydaturę D.W.. Rada Izby Komorniczej wskazała, że obaj kandydaci spełniają wymogi formalne niezbędne do ubiegania się o powołanie na stanowisko komornika sądowego określone w art. 11 u.k.s., przy czym do objęcia tego stanowiska rekomendowała D.K., wskazując, że jest on nieprzerwanie związany z Izbą Komorniczą w [...], posiada wiedzę odnośnie specyfiki funkcjonowania kancelarii w apelacji warszawskiej. Przed wydaniem decyzji D.W., w piśmie złożonym w trybie art. 10 k.p.a., zajął stanowisko w sprawie, wniósł o powołanie na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.po J.B. i przedstawił argumenty przemawiające za wyborem jego kandydatury, w tym ze względu na działalność podejmowaną na rzecz samorządu komorniczego i Krajowej Rady Komorniczej. Podniósł, że jego kandydatura w pełni predestynuje go w zakresie wiedzy, doświadczenia i umiejętności do przejęcia kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B.. D.W. wniósł o nieuwzględnianie opinii Rady Izby Komorniczej w W. rekomendującej D.K.na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B.,. D.K. nie wypowiedział się w trybie art. 10 k.p.a. co do zebranych w postępowaniu dowodów i materiałów. W uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] marca 2020 r. Minister Sprawiedliwości podał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że obaj kandydaci D.W.i D.K. spełniają wymagania formalne niezbędne do powołania ich na stanowisko komornika sądowego, określone w art. 11 ust. 1 u.k.s. Ponadto, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wnioskodawcy cieszą się pozytywną opinią i posiadają dobre oceny pracy na dotychczas zajmowanych stanowiskach. Minister zaznaczył, że przepis art. 11 u.k.s. wskazuje jedynie przesłanki jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o powołanie na stanowisko komornika sądowego, lecz nie dokonuje ich stopniowania czy wartościowania. Natomiast Minister Sprawiedliwości, w przypadku gdy kandydaci spełniają wymagania formalne, przy obsadzie wolnego stanowiska komorniczego dokonuje własnej oceny wszystkich okoliczności wynikających z materiału dowodowego zebranego w sprawie. Dokonując zaś wyboru kandydata, Minister uwzględnia wszystkie przesłanki celem wskazania osoby dającej najpełniejsze zabezpieczenie interesu społecznego, przy uwzględnieniu słusznego interesu strony. Organ stwierdził, że w niniejszym postępowaniu wybierając jednego spośród dwóch kandydatów wyważono wszystkie okoliczności, w tym wykształcenie kandydatów, ich wiedzę stwierdzoną za pomocą ocen przez uprawnione organy i komisje egzaminacyjne, uwzględniono doświadczenie zawodowe kandydatów, szczególnie związane z wykonywaniem obowiązków asesora komorniczego oraz zastępcy komornika, a także opinie o kandydatach sporządzone przez ich pracodawców i Radę Izby Komorniczej w W.. Badając wykształcenie uzyskane przez kandydatów w związku z rodzajem ukończonych przez nich studiów, Minister stwierdził, że obaj kandydaci ukończyli studia wyższe na kierunku prawo, uzyskując tytuł magistra. D.W.w 2012 r. ukończył Wydział Prawa i Administracji [...] z wynikiem dobrym plus. D.K. w 2010 r. ukończył Prywatną Wyższą Szkolę [...] z wynikiem bardzo dobrym. Zatem obaj kandydaci ukończyli studia prawnicze z dobrymi wynikami, uzyskując tytuł magistra prawa, przy czym o pół stopnia lepszy wynik uzyskał D.K.. Oceniając wyniki z egzaminu komorniczego organ stwierdził, że D.W.uzyskał dwie noty na egzaminie komorniczym, tj. z zadań za pierwszy i drugi dzień egzaminu. Przy ustaleniu osiągniętych przez nich wyników organ posłużył się średnią arytmetyczną. D.W.z zadań za pierwszy dzień egzaminu uzyskał ocenę bardzo dobrą i z zadania drugiego dnia egzaminu ocenę bardzo dobrą, zatem (wyciągając średnią arytmetyczną tych ocen) kandydat ten zdał egzamin uzyskując ogólną ocenę bardzo dobrą. D.K. zdawał egzamin komorniczy w 2008 r., kiedy to z egzaminu komorniczego uzyskiwało się jedną ogólną ocenę. Kandydat ten zdał egzamin komorniczy uzyskując ocenę dostateczną, przy czym w chwili podchodzenia do egzaminu komorniczego w 2008 r. miał tylko wykształcenie administracyjne. Studia prawnicze, z wynikiem bardzo dobrym, ukończył dopiero w 2010 r. Zatem z egzaminu komorniczego o 2 stopnie wyższą ocenę uzyskał D.W.i to on zdecydowanie lepiej zdał egzamin komorniczy. Za uzyskany bardzo dobry wynik na egzaminie komorniczym w 2016 r. Prezes Krajowej Rady Komorniczej przyznał mu wyróżnienie. Minister zauważył, że oceny z ukończenia studiów i z egzaminu zawodowego stanowią istotną przesłankę uwzględnianą przy powoływaniu na stanowisko komornika sądowego, przy czym oceny z ukończenia studiów prawniczych, czy egzaminu zawodowego nie odzwierciedlają w sposób wyłączny faktycznego przygotowania do wykonywania zawodu komornika sądowego. Istotne jest również doświadczenie związane z pracą w kancelarii komorniczej, uzyskane w szczególności na stanowisku asesora komorniczego i zastępcy komornika sądowego. Komornikiem sądowym powinna zostać osoba nie tylko dobrze przygotowana teoretycznie do pełnienia funkcji komornika, ale również posiadająca wiedzę praktyczną oraz odpowiednie cechy charakteru pożądane w przypadku osoby zaufania publicznego (wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2017 r" II GSK 1327/15, Legalis nr 1578512). Porównując doświadczenie zawodowe wnioskodawców wskazano, że kandydatów zdecydowanie różni staż pracy na stanowisku asesora komorniczego. D.W.decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. został powołany na stanowisko asesora komorniczego i poczynając od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2019 r. był zatrudniony na stanowisku asesora komorniczego. Następnie podjął zatrudnienie w [...] Banku [...]. Obecnie pracuje w spółce P. Sp. z o.o. Stanowisko asesora komorniczego pełnił przez okres 3 lat. D.K. stanowisko asesora komorniczego pełni nadal od ponad 11 lat. Decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. został powołany na stanowisko asesora komorniczego i zatrudniony na tym stanowisku w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. J.B.. Kolejną decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. został powołany na stanowisko asesora komorniczego i zatrudniony w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. R.M.. Następnie, zgodnie z decyzją Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] lipca 2013 r. Pan D.K. obowiązki asesora komorniczego wykonuje w kancelarii Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. K.K., w której to kancelarii pozostaje zatrudniony do chwili obecnej. Zatem zdecydowanie większe doświadczenie zawodowe związane z pracą w charakterze asesora komorniczego ma D.K.. Zarówno D.W.jak i D.K. pełnili zastępstwa, przy czym były to zastępstwa krótkoterminowe. D.W.przedłożył dokumenty świadczące o pełnieniu zastępstw krótkoterminowych w postaci zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. , wyznaczające go czterokrotnie na czas oznaczony zastępcą Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.B.M. w okresach: od dnia 29 czerwca do dnia 4 lipca 2016 r., od dnia 12 do dnia 15 lipca 2016 r., od dnia 27 stycznia do dnia 2 lutego 2017 r., od dnia 3 do dnia 7 kwietnia 2017 r., tj. przez okres wynoszący łącznie 22 dni. W niniejszym postępowaniu D.K. do wniosku nie załączył żadnych dodatkowych dokumentów dotyczących pełnienia obowiązków zastępcy komornika. Z dokumentów załączonych do sprawy [...], na które kandydat ten powołał się we wniosku o powołanie na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.po J.B. wynika jednak, że pełnił obowiązki zastępcy Komornika Sądowego R.M. łącznie przez 50 dni. Organ nie dysponował dokumentami świadczącymi o pełnieniu zastępstw przez tego komornika po wydaniu decyzji w sprawie [...]. Rada Izby Komorniczej w W.w opinii o tym kandydacie, rekomendując go na zwalniane stanowisko komornika sądowego wskazała, iż był on kilkukrotnie wyznaczany zastępcą komornika, nie wskazując okresu w którym to miało miejsce i wymiaru pełnionych zastępstw. Łączny jego staż pracy w kancelariach komorniczych wynosi 17 lat, w tym 11 lat w charakterze asesora komorniczego. Zdecydowanie większe doświadczenie zdobył D.K., sprawując zastępstwo 50 dni i pełniąc stanowisko asesora komorniczego przez ponad 11 lat. D.W.wykazał pełnienie zastępstwa przez 22 dni. sprawował funkcje asesora komorniczego przez 3 lata. Jego doświadczenie zawodowe jest zatem zdecydowanie mniejsze. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości to właśnie doświadczenie zawodowe przemawia za wyborem D.K.na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.po J.B.. Na podstawie art. 43 ust. 4 u.k.s. asesorowi komorniczemu pełniącemu funkcję zastępcy komornika przysługują wszystkie prawa i obowiązki komornika. Sprawowanie funkcji zastępcy komornika świadczy niewątpliwie o pozytywnej ocenie dotychczasowej pracy obu kandydatów związanej z wykonywaniem czynności egzekucyjnych oraz o zaufaniu wyznaczającego zastępcę prezesa sądu apelacyjnego, (obecnie prezesa sądu rejonowego) i samorządu komorniczego. Również Rada Izby Komorniczej w W.w swojej opinii podniosła, że D.K., oprócz przygotowania teoretycznego, posiada bardzo bogaty staż asesorski i staż pracy w kancelariach komorniczych, łącznie w wymiarze 17 lat pracy. Kandydat dysponując wieloletnim doświadczeniem zawodowym daje rękojmię należytego sprawowania urzędu komornika oraz predysponuje go do sprawnego prowadzenia kancelarii komorniczej. Minister stwierdził, że opinia samorządu komorniczego, wydana w trybie art. 12 ust. 1 u.k.s., stanowi jeden z podlegających ocenie dowodów w sprawie, jednak stanowisko w niej przedstawione nie jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążące. W niniejszej sprawie jednak, Minister Sprawiedliwości podzielił stanowisko Rady Izby Komorniczej w W.. Organ wydając decyzję uwzględnił i docenił także duże zaangażowanie i pracę D.W.na rzecz Krajowej Rady Komorniczej w postaci protokołowania na komisjach dyscyplinarnych, nagrywanie filmów edukacyjnych, prowadzenia oficjalnego profilu Krajowej Rady Komorniczej na portalu [...], przy czym okoliczności te nie mogą przewyższać dużego doświadczenia zawodowego D.K.oraz pozytywnej opinii dotyczącej jego 17 letniej pracy w różnych kancelariach komorniczych na terenie Warszawy. W wyniku przeanalizowania całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Minister Sprawiedliwości uznał, że najlepszym kandydatem na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.po J.B. - jest D.K.. Tym samym organ podzielił w tym zakresie opinię Rady Izby Komorniczej w W. wyrażoną w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r" która właśnie tego kandydata rekomendowała na powyższe stanowisko. Za kandydaturą D.K. przemawiała nie tylko ocena jego wiedzy teoretycznej dokonana na podstawie wyników ukończonych przez niego studiów prawniczych i egzaminu komorniczego (oceny kolejno bardzo dobre i dostateczne), ale przede wszystkim zdobyte przez niego doświadczenie w pracy na stanowisku asesora komorniczego, w tym w czasie pełnienia zastępstw krótkoterminowych przez okres 50 dni. Zdaniem organu naczelnego praca wykonywana dotychczas przez D. K. w kancelarii, w której ubiega się on o objęcie stanowiska, jak i w innych kancelariach warszawskich umożliwi mu kontynuowanie działalności egzekucyjnej, bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na tok prowadzonych postępowań. Po powołaniu go na stanowisko komornika sądowego zapewni on sprawne funkcjonowanie kancelarii, które pozwoli na nieprzerwane i płynne prowadzenie wszczętych już postępowań egzekucyjnych. Zdaniem Ministra sprawiedliwości, D.W., ma dużo mniejsze bo 3 letnie doświadczenie zawodowe na stanowisku asesora a także zdecydowanie krócej był zastępcą komornika, bo tylko przez 22 dni (kolejno odpowiednio: 6,4,7 i 5 dni). Organ zauważył, że kandydaci nie mają wpływu na ustanawianie ich zastępcami. W niniejszej sprawie żaden z kandydatów nie sprawował zastępstwa długoterminowego, które niewątpliwie najwięcej podnosi kwalifikacje asesora komorniczego i pozwala mu zdobyć praktyczne doświadczenie oraz niezbędne umiejętności do objęcia w przyszłości kancelarii komorniczej. Obaj kandydaci mają nieskazitelny charakter, nie figurują w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego, oświadczyli, że nie jest prowadzone przeciwko nim postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe, a także, że nie toczy się i nie toczyło przeciwko nim postępowanie dyscyplinarne. Minister podkreślił, że postępowanie z udziałem kilku zainteresowanych powołaniem na stanowisko komornika, spełniających kryteria ustawowe, ma na celu wyłonienie kandydata posiadającego kwalifikacje stwarzające prognozy najlepszego wykonywania tej funkcji. Za takiego kandydata Minister Sprawiedliwości uznał D.K.. Podejmując decyzję uznaniową organ obowiązany był zbadać wszystkie elementy istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, niezależnie od tego, który z tych elementów może to rozstrzygnięcie determinować i wyciągnąć z tego badania odpowiednie wnioski. Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza, iż organ ma prawo wyboru kandydata. Uznanie administracyjne definiowane jest jako przyznanie organowi w określonym stanie faktycznym pewnego stopnia swobody przy podejmowaniu decyzji, pozwalającej na wybór jednego z kilku kandydatów - takiego, którego organ uważa za najlepszego. Wybór ten musi być realizowany zgodnie z zasadami państwa prawa wyrażonymi w Konstytucji RP oraz w ogólnych zasadach k.p.a. Wybór taki nie może być dowolny, musi zatem wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 1996 r., sygn. akt II SA 2875/95, Wokanda 1996, Nr 6, s. 32). Przy wyborze D.K.na stanowisko komornika sądowego, organ kierował się także jego interesem, albowiem jego życie zawodowe od początku pracy zawodowej związane jest z pracą w warszawskich kancelariach komorniczych (17 lat), w których od ponad 11 lat jest asesorem. Jego doświadczenie zawodowe na stanowisku asesora komorniczego, w tym pełnienie funkcji zastępcy komornika, umożliwi sprawne kontynuowanie działalności egzekucyjnej. W ocenie Ministra Sprawiedliwości D.K. daje najpełniejsze gwarancje należytego wypełniania obowiązków funkcjonariusza publicznego, jakim jest komornik sądowy. Doświadczenie zdobyte na stanowisku asesora komorniczego i zastępcy komornika jest ważne w pracy na stanowisku komornika sądowego. Wyniki uzyskane na egzaminie komorniczym są niewątpliwie istotne, świadczą bowiem o dobrym przygotowaniu teoretycznym kandydata ale nie mogą stanowić wyłącznej przesłanki decydującej o wyborze na stanowisko komornika sądowego. W ocenie organu uzasadnionym wydaje się przyjęcie, że założenie "priorytetu" ocen uzyskanych z egzaminu komorniczego, z pominięciem innych przesłanek oceny kandydata (stażu pracy w kancelarii komorniczej, stażu pracy na stanowisku asesora komorniczego, ilości pełnionych zastępstw) pozostawałoby w sprzeczności z postulatem sprawiedliwości rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że D.K. przystąpił do egzaminu komorniczego będąc absolwentem kierunku administracja. Magistrem prawa został dwa lata później w 2010 r., kończąc studia na kierunku prawo z wynikiem bardzo dobrym. Biorąc powyższe pod uwagę, Minister Sprawiedliwości uznał, że w niniejszym postępowaniu odpowiednim kandydatem na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B. jest D.K.. Jego wiedza teoretyczna potwierdzona bardzo dobrym wynikiem ukończenia studiów prawniczych, zdanym egzaminem komorniczym, jak i doświadczenie zawodowe zdobyte na stanowisku asesora komorniczego i zastępcy komornika, umożliwi mu płynne i prawidłowe kontynuowanie działalności egzekucyjnej w przejmowanej kancelarii, bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na tok prowadzonych postępowań. Powyższa decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2020 r. stała się przedmiotem skargi D.W.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie prawa materialnego oraz procesowego poprzez: 1. Brak zgromadzenia kompletu materiału dowodowego; 2. Brak wzięcia pod uwagę wszystkich istotnych okoliczności, a tym samym brak uwzględnienia ich przy wy daniu decyzji; 3. Dowolność w wyborze kandydata na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W.po J.B.. W oparciu o tak przedstawione zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął przedstawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325), obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd zauważa, że z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że organ naczelny przeprowadził dokładną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i na tej podstawie zadecydował o powołaniu D.K.na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla W. w W. po J.B. i jednocześnie o odmowie powołania D.W.na to stanowisko. Zdaniem Sądu Minister Sprawiedliwości prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy i pomimo, że decyzja ma charakter uznaniowy nie można uznać, że dokonany wybór nosi znamiona dowolności. W tym miejscu trzeba zauważyć, że powołanie na stanowisko komornika sądowego należy do decyzji uznaniowych (tak np. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 6 kwietnia 2006 r., VI SA/Wa 2153/05, LEX nr 222059, czy z dnia 18 listopada 2005 r., VI SA/Wa 1317/05, LEX nr 213455). Taki charakter decyzji ma wpływ na zakres kontroli sądowoadministracyjnej. Jak stwierdzono w ostatnim z powołanych wyżej wyroków "Decyzja uznaniowa może być uchylona przez sąd administracyjny, w wypadku stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). O tego rodzaju naruszeniach można mówić, gdy organ nie uzasadnił swojego wyboru, pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotne dla sprawy materiały dowodowe." W rozpatrywanej sprawie Minister Sprawiedliwości wydał zaskarżoną decyzję opierając się na analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym m.in. kopii zaświadczeń, opinii i oświadczeń, potwierdzających spełnianie przez kandydatów na stanowisko komornika warunków z art. 11 u.k.s.. W świetle wymagań określonych w ww. przepisie nie można mówić o przesłance decydującej o wyborze na stanowisko komornika; w istocie decyduje o tym całokształt okoliczności, których spełnienie podlega ocenie organu orzekającego, podlegającego w tym zakresie kontroli sądu administracyjnego. Podejmując decyzję uznaniową organ obowiązany jest zbadać - w myśl zasad prowadzenia postępowania administracyjnego - wszystkie elementy istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, bez względu na to, który z tych elementów może to rozstrzygnięcie determinować i wyciągnąć z tego badania odpowiednie wnioski. W ww. zakresie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2011 r., VI SA/Wa 2670/10, LEX nr 1094964, wskazano, że: "W przypadku, gdy jest kilku kandydatów spełniających warunki formalne, za obsadą każdego wolnego stanowiska komornika sądowego mogą przemawiać różne okoliczności, przy czym zawsze należy rozważyć, te które pozwolą na podjęcie decyzji uwzględniającej optymalny interes społeczny i słuszny interes strony." Jak zasadnie podkreślił organ naczelny, za kandydaturą D.K. przemawiała nie tylko ocena jego wiedzy teoretycznej dokonana na podstawie wyników ukończonych przez niego studiów prawniczych i egzaminu komorniczego (oceny kolejno bardzo dobre i dostateczne), ale przede wszystkim zdobyte przez niego doświadczenie w pracy na stanowisku asesora komorniczego, w tym w czasie pełnienia zastępstw krótkoterminowych przez okres 50 dni. Zdaniem organu naczelnego praca wykonywana dotychczas przez D.K. w kancelarii, w której ubiega się on o objęcie stanowiska, jak i w innych kancelariach warszawskich umożliwi mu kontynuowanie działalności egzekucyjnej, bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na tok prowadzonych postępowań. Po powołaniu go na stanowisko komornika sądowego zapewni on sprawne funkcjonowanie kancelarii, które pozwoli na nieprzerwane i płynne prowadzenie wszczętych już postępowań egzekucyjnych. Organ zauważył także prawidłowo, że D.W., ma dużo mniejsze bo 3 letnie doświadczenie zawodowe na stanowisku asesora a także zdecydowanie krócej był zastępcą komornika, bo tylko przez 22 dni (kolejno odpowiednio: 6,4,7 i 5 dni). Minister podkreślił, że postępowanie z udziałem kilku zainteresowanych powołaniem na stanowisko komornika, spełniających kryteria ustawowe, ma na celu wyłonienie kandydata posiadającego kwalifikacje stwarzające prognozy najlepszego wykonywania tej funkcji. Za takiego kandydata Minister Sprawiedliwości uznał D.K.. Zdaniem Sądu, Minister Sprawiedliwości wykazał, że wybrany kandydat daje najpełniejsze gwarancje należytego wypełniania obowiązków funkcjonariusza publicznego, jakim jest komornik sądowy. Doświadczenie zdobyte na stanowisku asesora komorniczego i zastępcy komornika jest ważne w pracy na stanowisku komornika sądowego. Wyniki uzyskane na egzaminie komorniczym są niewątpliwie istotne, świadczą bowiem o dobrym przygotowaniu teoretycznym kandydata ale nie mogą stanowić wyłącznej przesłanki decydującej o wyborze na stanowisko komornika sądowego. W ocenie Sądu uzasadnione jest przyjęte przez organ założenie, że przyjęcie "priorytetu" ocen uzyskanych z egzaminu komorniczego, z pominięciem innych przesłanek oceny kandydata (stażu pracy w kancelarii komorniczej, stażu pracy na stanowisku asesora komorniczego, ilości pełnionych zastępstw) pozostawałoby w sprzeczności z postulatem sprawiedliwości rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że D.K. przystąpił do egzaminu komorniczego będąc absolwentem kierunku administracja. Magistrem prawa został dwa lata później w 2010 r., kończąc studia na kierunku prawo z wynikiem bardzo dobrym. Należy zgodzić się z organem naczelnym odnośnie wybranego kandydata, że wiedza teoretyczna potwierdzona bardzo dobrym wynikiem ukończenia studiów prawniczych, zdanym egzaminem komorniczym, jak i doświadczenie zawodowe zdobyte na stanowisku asesora komorniczego i zastępcy komornika, umożliwi mu płynne i prawidłowe kontynuowanie działalności egzekucyjnej w przejmowanej kancelarii, bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na tok prowadzonych postępowań. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.