VI SA/Wa 1195/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. j. z siedzibą w N. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej spółce, E. sp. j. z siedzibą w N., kwotę 1 000 (słownie: tysiąc) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca, E. sp. j. z siedzibą w N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny eP ELEKTRO-PLAST NASIELSK. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z 17 września 2012 r. skarżąca zgłosiła w celu uzyskania ochrony ww. znak towarowy za numerem Z-404889 przeznaczony do oznaczenia następujących towarów i usług w klasach: 09 – osprzęt elektroinstalacyjny natynkowy i podtynkowy; rozdzielnice; obudowy i skrzynki niskiego napięcia; puszki elektroinstalacyjne natynkowe i podtynkowe; wyłączniki nadmiarowe, ograniczniki przepięć, lampki kontrolne, wyłączniki różnicowoprądowe, wyłączniki nadprądowe, rozłączniki główne; siłowe wtyki, gniazda i łączniki, przenośne i stałe; 35 – usługi prowadzenia sklepów i hurtowni z urządzeniami i przyrządami do przewodzenia, przełączenia, przekształcenia, gromadzenia, sterowania i regulacji elektrycznej oraz z elementami i zespołami tych urządzeń i przyrządów. Pismem z 15 grudnia 2015 r. organ poinformował pełnomocnika skarżącej o niedopuszczalności udzielenia prawa ochronnego. Zdaniem organu przedmiotowy znak towarowy jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.; dalej p.w.p.) do znaku słowno-graficznego ELEKTROPLAST zarejestrowanego z pierwszeństwem od dnia 4 września 1996 r. pod numerem R 109733 na rzecz spółki Z. Sp. z o.o. z siedzibą w O. przeznaczonego do oznaczenia towarów zawartych w klasie: 09 – tablice licznikowe jedno- i trójfazowe; skrzynki zabezpieczające, szafy rozdzielcze, skrzynki przyłączy prądowych i części do ww. towarów, produkty z tworzyw sztucznych do wytwarzania gotowych towarów. Wskazaną na wstępie decyzją organ, działając w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 145 ust. 1 p.w.p. odmówił skarżącej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny eP ELEKTRO-PLAST NASIELSK. W treści decyzji organ pouczył skarżącą o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z 5 maja 2017 r. skarżąca zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organowi zarzuciła m.in. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 80 kpa, poprzez przekroczenie przez organ administracji swobodnej oceny dowodów polegające na wydaniu decyzji bez odniesienia się do całokształtu materiału dowodowego w sprawie z pominięciem faktu, że znaki eP ELEKTRO-PLAST NASIELSK Z.404889 i ELEKTROPLAST R.109733 nie są do siebie podobne w warstwie słownej, znaczeniowej i wizualnej i w związku z tym nie mogą prowadzić do skojarzenia ich ze sobą, przez co w konsekwencji mogłyby wprowadzać w błąd potencjalnych odbiorców; naruszenie przepisów postępowania tj. art. 8 w zw. z art. 80 kpa polegające na naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej poprzez wydanie decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy eP ELEKTRO-PLAST NASIELSK pomimo wcześniejszej rejestracji znaków towarowych z elementami słownymi ELEKTRO i PLAST dla tych samych klas towarów i usług, jak również w sytuacji koegzystencji w obrocie całej grupy podmiotów zawierających odnośne oznaczenia słowne; naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 1 p.w.p. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu poprzez uznanie, że znak towarowy słowno-graficzny skarżącej eP ELEKTRO-PLAST NASIELSK zgłoszony za numerem Z.404889 jest identyczny lub podobny do znaku towarowego słowno-graficznego ELEKTROPLAST, chronionego za numerem R 109733 i że jego używanie może wprowadzać w błąd potencjalnych odbiorców ze względu na skojarzenie z tym znakiem, podczas gdy prawidłowa ocena obu znaków pod względem słownym, znaczeniowym i wizualnym prowadzi do jednego słusznego wniosku, że znaki te nie są podobne i nie zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd potencjalnych odbiorców co do skojarzenia obu znaków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Przywołując treść art. 244 p.w.p. wskazał, że dyspozycja tego przepisu wskazuje odpowiedni środek odwoławczy od decyzji Urzędu Patentowego RP i dopiero spełnienie warunku, jakim jest złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji umożliwia złożenie skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed rozstrzygnięciem kwestii dopuszczalności skargi wniesionej przez skarżącą należy wskazać, że na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935; zwanej dalej ustawą nowelizującą) z dniem 1 czerwca 2017 r. dokonano zmian niektórych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej p.p.s.a.). Jak stanowi art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei w przepisie art. 17 ust. 2 tej ustawy wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W świetle powyższego, skoro przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja organu wydana w dniu 29 marca 2017 r. to, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed dokonaną nowelizacją. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie decyzją z 29 marca 2017 r. organ odmówił skarżącej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Stosownie do zapisów art. 244-245 p.w.p. od decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy (w całości lub częściowo) stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wynosi 2 miesiące od dnia doręczenia stronie decyzji. Przed upływem terminu złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja nie podlega wykonaniu. Jeżeli w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ powtórnie wyda decyzję odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, zgłaszający może zaskarżyć wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (por. art. 248 p.w.p. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, z akt sprawy nie wynika, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe czyni wniesioną skargę niedopuszczalną z uwagi na brak wykorzystania wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa zaskarżenia decyzji organu w trybie administracyjnym, a zatem nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie nie stanowi o dopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie. Na marginesie Sąd wskazuje, że powyższego stanu rzeczy nie mogła zmienić okoliczność, że skarżąca, wnosząc skargę zastosowała się do błędnego pouczenia organu zawartego w treści decyzji. Zdaniem Sądu, wadliwe pouczenie nie niweczy i nie może zmieniać ustawowo określonego porządku prawnego co do systemu środków zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.