VI SA/Wa 1195/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. (wspólnik s.c.) i B. N. (wspólnik s.c.) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" marca 2019 r., nr "(...)" w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym – A. B. i B. N. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. A. B. i B. N. – wspólnicy spółki cywilnej "(...)"s.c. A. B., B. N. (dalej jako "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "(...)"marca 2019 r. nr "(...)"w przedmiocie utraty dobrej reputacji. Skarga na decyzję nie została podpisana przez żadnego ze Skarżących. Pismami z 6 czerwca 2019 r. (k. 36, 37), stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 maja 2019 r., Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowe wezwania zostały doręczone Skarżącym w 10 czerwca 2019 r. (k. 38, 39), a zatem ostatnim dniem do uzupełnienia braku formalnego skargi był 17 czerwca 2019 r. W dniu 18 czerwca 2019 r. [data prezentaty] do tut. Sądu wpłynęła korespondencja (bez pisma przewodniego), w której znajdowały się dwa egzemplarze podpisanych skarg w niniejszej sprawie. Przedmiotowa przesyłka została nadana za pośrednictwem firmy DPD Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie dnia 17 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu. Sąd administracyjny dokonuje bowiem kontroli legalności działania administracji publicznej wyłącznie w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Brak podpisu pod skargą uniemożliwia stwierdzenie, że istotnie wolą osób wskazanych jako skarżący jest zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym. Zatem skarga, aby mogła wywołać skutek procesowy powinna zostać własnoręcznie podpisana przez skarżącego, a w przypadku wniesienia skargi przez wielu skarżących, skarga winna być własnoręcznie podpisana przez każdego z nich. Stosownie do dyspozycji art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma możliwości zmiany tego terminu. Nieusunięcie tego braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, skargę wniosło dwóch skarżących, na co wskazuje nagłówek skargi, jednakże nie została ona opatrzona żadnym podpisem, przez co uniemożliwia to nadanie skardze dalszego biegu. Jak wynika z akt sprawy Skarżący pismem z 6 czerwca 2019 r. zostali skutecznie wezwani do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W przedmiotowej sprawie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwań przez Skarżących był 17 czerwca 2019 r. Skarżący nadali uzupełnioną skargę za pośrednictwem firmy DPD Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie dnia 17 czerwca 2019 r. Przesyłka zawierająca uzupełnioną skargę wpłynęła do tut. Sądu w dniu 18 czerwca 2019 r. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 2188 t.j.) albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy Prawo Pocztowe, Operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Decyzją z "(...)" czerwca 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonał wyboru Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016 – 2025. Tym samym DPD Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Oznacza to, że nadanie pisma u tego operatora w ostatnim dniu zakreślonym przez sąd nie prowadzi do zachowania terminu. W niniejszej sprawie za datę uzupełnienia braku formalnego skargi należało więc uznać datę w której korespondencja wpłynęła na Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. 18 czerwca 2019 r., co nastąpiło już po upływie siedmiodniowego terminu zakreślonego do uzupełnienia braku formalnego skargi. Tym samym Skarżący nie dochowali terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.