VI SA/Wa 1197/25

Dnia 30 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Honorata Łopianowska Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant starszy referent Agnieszka Stefańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2025 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w S., Republika [...] na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] ([...]) w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 14 marca 2025 r. [...]A.O. z siedzibą w S., Republika Turcji (dalej: "Skarżąca", "Strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej (dalej: "Organ") z dnia 4 lutego 2025 r. nr [...]w przedmiocie kary pieniężnej. Pismem z 6 października 2025 r. pełnomocnik Organu wskazał, że w dniu 26 sierpnia 2025 r. została opublikowana ustawa z dnia 9 lipca 2025 r. o zmianie ustawy o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz.U. z 2025 r. poz. 1179; dalej: "ustawa o zmianie ustawy PNR"), której przepisy weszły w życie 10 września 2025 r. Nawiązując do treści art. 2 ust. 2 ww. ustawy, pełnomocnik załączył informację z Krajowej Jednostki ds. Informacji o Pasażerach potwierdzającą, że przewoźnik lotniczy od 19 grudnia 2018 r. jest podłączony do systemu KSI PNR i przekazuje dane PNR. Pełnomocnik Organu wniósł w przypadku orzeczenia kosztów na rzecz Strony o odstąpienie od ich zasądzenia na zasadzie określonej w art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w szczególności uwzględniając charakter "przepisów abolicyjnych" powodujący bezprzedmiotowość prowadzonych postępowań na każdym etapie. Sąd na rozprawie w dniu 30 października 2025 r. postanowił na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzić z urzędu dowód z ww. pisma z 6 października 2025 r. oraz pisma Komendy Głównej Straży Granicznej z dnia 21 września 2025 r. na okoliczność spełnienia przez stronę skarżącą warunku określonego w art. 2 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy PNR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu ww. przepisu będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna (v. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 161). Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły przeszkody mające charakter trwały, uniemożliwiające prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (v. postanowienie NSA z dnia 26 września 2023 r., II GSK 662/20). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem w wyniku zmian legislacyjnych doszło do uwolnienia przewoźników lotniczych od odpowiedzialności karnoadministracyjnej za naruszenia związane z nieprzekazaniem bądź nieprawidłowym przekazaniem danych PNR. W dniu 10 września 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 lipca 2025 r. o zmianie ustawy o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz.U. z 2025 r. poz. 1179). Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy nie wszczyna się postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie naruszenia przez przewoźnika lotniczego obowiązków określonych w art. 5, art. 6 i art. 10 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz art. 7 i art. 8 tej ustawy, a wszczęte umarza, jeżeli naruszenie miało miejsce przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a przewoźnik lotniczy nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy spełnił warunki przekazania danych PNR określone w art. 8 ustawy zmienianej w art. 1 lub w okresie roku przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie obsługiwał żadnego lotu PNR, lub jeżeli naruszenie jest związane z obsługą lotu wewnątrzunijnego. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w treści ww. przepisu. Sprawa dotyczy naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy PNR. Naruszenie miało miejsce w dniu 12 grudnia 2018 r., tj. przed wejściem w życie ustawy nowelizującej ustawę PNR, a z załączonej przez pełnomocnika Organu informacji z Krajowej Jednostki ds. Informacji o Pasażerach wynika, że Skarżąca od dnia 19 grudnia 2018 r. jest podłączona do KSI PNR i przekazuje dane PNR. Z uwagi na powyższe Sąd zobligowany jest do umorzenia postępowania sądowadministracyjnego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 2 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy PNR. Sąd wskazuje, że stosownie do art. 200 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu przed sadem administracyjnym I instancji obowiązuje zasada, zgodnie z którą zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu tylko przypadku uwzględnienia skargi. Wyjątek od tej zasady ustanawia art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania wyłącznie z przyczyny określonej w art. 54 § 3, czyli dokonania przez organ autokontroli. Poza sytuacjami opisanymi we wskazanym przepisie brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 201; H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 201; postanowienie WSA w Poznaniu z 18 marca 2025 r. II SA/Po 843/24). W postępowaniu objętym kontrolą Organ nie skorzystał z uprawnień autokontrolnych. Umorzenie postępowania sądowego było efektem zmian legislacyjnych, a zatem nie było podstaw dla zasądzenia na rzecz Strony zwrotu kosztów postępowania od Organu. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.