VI SA/Wa 120/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia odrzucić skargę. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej – 1) uchylił zaskarżoną decyzję w całości, 2) nałożył karę pieniężną w wysokości 8 000,00 zł z tytułu wykonywania transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji, 3) nałożył karę pieniężną w wysokości 5 000.00 zł z tytułu wykonywania przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z naruszeniem zakazu umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych oraz 4) umorzył postępowanie w I instancji w części dot. nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł z tytułu wykonywania transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w imieniu J. P. wniósł radca prawny B. S.. Wobec niedołączenia do skargi pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu – zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2011 radca prawny B. S. został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do reprezentowania J. P. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ww. zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 lutego 2011 r. W dniu 10 lutego 2011r. zostało złożone w tut. Sądzie pełnomocnictwo udzielone przez J. P. radcy prawnemu R. K.. Niezależnie od powyższego zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 19 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 złotych - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia oraz pouczony został o konsekwencjach prawnych jego niewykonania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 31 akt sądowych), przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 stycznia 2011 r., co oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął z końcem dnia 4 lutego 2011 r. Pełnomocnik skarżącego pomimo jednak prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych nieuiszczenia wpisu – braku fiskalnego skargi nie uzupełnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.) dalej ppsa sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Art. 220 § 3 ppsa stanowi zaś, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, wnoszący w imieniu J. P. skargę - radca prawny B. S. nie wypełnił dyspozycji z art. 37 § 1 zd. 1 ppsa, który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, ani też nie wykonał zarządzenia Sądu do uzupełnienia powyższego braku. Wskazać bowiem należy, że z treści nadesłanego odpisu pełnomocnictwa wynika, że skarżący umocował do reprezentowania przed sądami administracyjnymi innego, aniżeli B. S. – radcę prawnego, podczas gdy w niniejszej sprawie skargę w imieniu skarżącego wniósł radca prawny B. S. Ponadto, w przedmiotowej sprawie, nie został uiszczony wpis od wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.