VI SA/Wa 1208/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA - Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. M. i T. M., wspólników "T." s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Skarżący – D. M. i T. M., wspólnicy "T." s.c., po wniesieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia w wysokości 16.000 zł., pismem z dnia [...] lipca 2009 r. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Złożony wniosek skarżący uzasadniali tym, iż jedynym ich źródłem dochodów jest prowadzona przez nich działalność gospodarcza, a uiszczenie ww. kary stanowiłoby dla nich nadmierne obciążenie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. wezwano skarżących, reprezentowanych przez adwokata B. W., do przedstawienia w terminie 7 dni wszelkich okoliczności i przesłania całości dokumentacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji, a w szczególności udokumentowania okoliczności, iż uiszczenie nałożonej decyzją kary stanowi dla skarżących nadmierne obciążenie. Skarżący nie udzielili odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie udokumentowali swojej sytuacji finansowej oraz dochodów, jakie przynosi prowadzona przez nich działalność gospodarcza, stąd Sąd nie mógł ocenić, czy uiszczenie zaskarżonej kwoty stanowi dla skarżących nadmiernie obciążenie. W związku z tym Sąd nie mógł ocenić, że ze wskazanej okoliczności wynikałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji.