VI SA/Wa 1209/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1209/09 postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską, w ten sposób, że: w uzasadnieniu wyroku na stronie 15 w wierszu 15 od góry, w miejsce słowa "adwokacką" wpisać słowo "radcowską" oraz na tej samej stronie, w wierszu 6 od dołu w miejsce słowa "jedno" wpisać słowo "trzy" i w wierszu 5 od dołu w miejsce słowa "zostało" wpisać słowo "zostały". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania, uzupełnienia lub wykładni wyroku sąd może dokonać także na wniosek stron, o czym świadczy treść art. 159 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania uzasadnienia wyroku z dnia 10 września 2009 r., bowiem użycie niewłaściwych wyrazów w trzech miejscach uzasadnienia ww. wyroku, nie korespondowało z wywodami Sądu wyrażonymi zarówno w uzasadnieniu ustnym podjętego rozstrzygnięcia, jak i w sporządzonym z urzędu uzasadnieniu pisemnym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.