VI SA/Wa 1210/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia dokumentacji geologicznej złoża węgla kamiennego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] kwietnia 2015 r. G. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] lutego 2015 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta M. z [...] listopada 2014 r. znak: [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Środowiska z [...] października 2014 r. znak: [...] zatwierdzającą "Dokumentację geologiczną złoża węgla kamiennego B.". W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), podając w uzasadnieniu, że treść ostatecznej decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną może w konsekwencji skutkować nie tylko wydaniem decyzji umożliwiającej rozpoczęcie eksploatacji złoża, ale również rozpoczęciem tej eksploatacji. Natomiast rozpoczęcie eksploatacji na podstawie wadliwej dokumentacji geologicznej może spowodować nieodwracalne szkody na powierzchni gruntu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 3 tej ustawy. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków gdyby akt lub czynność została wykonana. Przedmiotem ochrony tymczasowej jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przy uwzględnieniu powyższych rozważań zauważyć należy, że zaskarżona w sprawie decyzja wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. umarzająca postępowanie odwoławcze wobec uznania, że składający wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. jest rozstrzygnięciem, które nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) albowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2005 r., sygn. akt II OZ 142/05). Podkreślić trzeba, że decyzja ta dotyczy tylko kwestii procesowej rozstrzyganej w toku postępowania i nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na Skarżącą. Tym samym Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Środowiska z [...] lutego 2015 r. i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. | |do |