VI SA/Wa 1214/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant ref. staż. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2019 r. sprawy ze skargi I. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką i umorzenia postępowania w sprawie zmiany licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]na rzecz I. O. kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 1214/18 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 79. poz. 856 z późn. zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2016 r. - licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką i umorzeniu postępowania w sprawie zmiany licencji nr [...] na wykonywanie przez I. O. krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Do wydania niniejszych decyzji do szło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...], Prezydent m. W. orzekł o uchyleniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2016 r. - licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką i umorzeniu postępowania w sprawie zmiany licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił, iż organ I instancji wadliwie wznowił postępowanie wobec decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2016 r. dotyczącej udzielenia licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając odwołanie wskazało na brzmienie przepisu art. 145 § 1 k.p.a. i wskazało na przesłanki ustawowe umożliwiające wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej. Analizując stan faktyczny sprawy organ wskazał, że ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] orzekającą o cofnięciu licencji nr [...] udzielonej w dniu [...] stycznia 2014 r. I. O. przez Prezydenta W. zmienioną dnia [...] sierpnia 2014 r. na licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. A zatem, licencja o której zmianę wystąpiła strona została cofnięta. Wydana w tym zakresie decyzja została ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zdaniem organu odwoławczego, skoro decyzja na licencję nr [...] została wydana w oparciu o uchyloną już decyzję dotyczącą licencji [...] to zasadne było zastosowanie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. – decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które został następnie uchylone lub zmienione. W ocenie organu odwoławczego, decyzja organu I instancji była prawidłowa i brak było podstaw do jej uchylenia. Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie: 1. art. 10 kodeksu postępowania administracyjnego, w zw. z art. 81 kpa oraz 140 kpa, art. 7, art. 8, art. 9, art. 75, art. 78, art. 136 kpa polegające na uniemożliwieniu skarżącemu dokonania końcowego zapoznania się z całokształtem zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, co pozbawiło go możliwości obrony jego praw i wniesienia dalszych wniosków dowodowych. 2. art. 7 kpa w zm. z art. 77 § 4, 80 kpa polegające na pominięciu faktów znanych organowi II instancji z urzędu tj. faktu, iż czyn za jaki skarżący został skazany uległ zatarciu co najmniej z dniem 6 lutego 2017r., a w konsekwencji organ II instancji nie mógł w swoim orzeczeniu powoływać się na tę okoliczność jako uzasadniającą cofniecie licencji nr [...], 3. art. 7 kpa w związku z art. 77 § 1 i 80 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym wyjaśnienia czy w niniejszej sprawie doszło do prawidłowego doręczenia decyzji pełnomocnikowi. 4. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 roku. w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpoznania organowi I instancji lub orzeczenie o uchyleniu wskazanej decyzji. 5. art. 151 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 kpa, gdyż w dniu wydania decyzji przez organ II instancji brak było przesłanek, które uprawniały organ do cofnięcia wydanej licencji. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju Sądów administracyjnych (DzU z 2017 r. p 2188 ze zm) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, z tym że w myśl § 2 tegoż artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Niezależnie od powyższego sad administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi DzU z 2018 r. p 1302 z późn zm) Mając powyższe kryteria na uwadze sąd uznał, że skarga jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 roku, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2016 r. – licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką i umorzeniu postępowania w sprawie zmiany licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Obie decyzje zostały wydane po wznowieniu postępowania postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] dotyczących zmiany licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką udzielonej przedsiębiorcy I. O., zakończone decyzją ostateczną Prezydenta W. (licencja nr [...]) z dnia [...] listopada 2016 roku. W pierwszym rzędzie Sąd administracyjny winien zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa dotyczącymi wznowienia postępowania (art. 145 i n kpa). Należy wskazać, że zaskarżona decyzja jak i decyzja Prezydenta m. st. W. z dnia [...] sierpnia 2017 roku jako podstawę rozstrzygnięcia wskazały art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Jako podstawa wznowienia wskazana została okoliczność, że decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Tymczasem Sąd z urzędu stwierdził, że decyzja SKO z dnia [...] marca 2017 roku, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2016 roku cofającą licencję z 16.01.2014 roku zmienioną w dniu 14 sierpnia 2014 roku została uchylona wyrokiem z dnia 4 XII 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1309/17. W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając decyzję z dnia [...] kwietnia 2018 roku powinno powyższą okoliczność uwzględnić w toku rozpoznawania odwołania od decyzji z dnia 10 sierpnia 2017 roku albowiem podstawa wznowienia postępowania tj art. 145 § 1 pkt 8 kpa przestała istnieć. Z tych wszystkich względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa orzekł jak w wyroku. Wobec stwierdzenia opisanego wyżej uchybienia, skutkującego uchyleniem zaskarżonej decyzji Sąd na obecnym etapie uznał za zbędne ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów skargi.