VI SA/Wa 1219/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "(...)" S. A. z siedzibą w "(...)" na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z "(...)" kwietnia 2019 r. nr "(...)"w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia radiowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – "(...)" S.A. z siedzibą w "(...)", kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – "(...)" S.A. z siedzibą w "(...)", reprezentowana przez radcę prawnego, w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Skarga został opłacano w kwocie 200 złotych. Zarządzeniem z 5 czerwca 2019 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika Skarżącej, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z KRS. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej, na adres wskazany w skardze, 1 lipca 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 28). Dnia 5 lipca 2019 r. pełnomocnik Skarżącej nadał na adres Sądu korespondencję zawierającą odpis pełnomocnictwa z 18 stycznia 2018 r. oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik, przy pierwszej czynności procesowej, obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniu z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej złożył w ustawowym terminie skargę do którego załączył m. in. odpis pełnomocnictwa z 18 stycznia 2018 r. do reprezentowania Skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi wszystkich instancji (k. 9) oraz wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dot. Skarżącej spółki według stanu na dzień 30 kwietnia 2019 r. (k. 12-16), tj. wniesienia skargi do sądu. Z załączonego aktualnego odpisu KRS spółki nie wynika jakie osoby umocowane są do działania w jej imieniu w dniu udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa. Można za to stwierdzić, że ostatnia zmiana w KRS została dokonana 30 listopada 2018 r. pod numerem 140. W związku z tym Sąd, pod rygorem odrzucenia skargi, wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z KRS (bowiem tylko ten zawiera treść wszystkich wpisów dokonanych od chwili pierwszego wpisu, zatem także na dzień 18 stycznia 2018 r.). Sąd stwierdza, że wezwanie (wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie) zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej skutecznie 1 lipca 2019 r., zatem termin na jego wykonanie upłynął 8 lipca 2019 r. Na marginesie należy zauważyć, że w zakreślonym przez Sąd terminie, pełnomocnik Skarżącej (powołując się na wezwanie Sądu z 25 czerwca 2019 r. – vide k. 27) nadesłał jedynie odpis pełnomocnictwa z 18 stycznia 2018 r. do reprezentowania Skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi wszystkich instancji wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, które to uprzednio dołączył do skargi, a których Sąd nie kwestionował, ani tym bardziej nie zwracał się o ich nadesłanie. Reasumując, Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącego nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku i nie usunął braku formalnego skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 8 lipca 2019 r. Nie było zatem możliwe ustalenie, czy w dniu 18 stycznia 2018 r. (tj. w dniu udzielenia pełnomocnictwa) osobami uprawnionymi do reprezentowania strony skarżącej były osoby, których podpisy widnieją na odpisie pełnomocnictwa. Braki te uniemożliwiły Sądowi nadanie sprawie dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.