VI SA/Wa 1224/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant J. R. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia pasa drogowego drogi powiatowej do stanu poprzedniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza na rzecz I. K. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 29 września 2006 r. strona skarżąca zwróciła się do Zarządu Dróg Miejskich w W. o wydanie ponownego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. [...] w rejonie [...] pod kiosk handlowy o powierzchni 4 m2 na okres od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Zarząd Dróg Miejskich w W., działający z upoważnienia Prezydenta [...] W., odmówił stronie skarżącej wydania zezwolenia na zajęcie wnioskowanego pasa drogowego drogi [...] ul. [...] w rejonie [...] w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego. W wyniku rozpoznania odwołania, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymano w mocy powyższą decyzję nr [...] w całości. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. Zarząd Dróg Miejskich w W., działający z upoważnienia Prezydenta [...] W. na podstawie art. 19 ust. 5 i art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086) - zwana dalej "ustawą o drogach publicznych" nakazał stronie skarżącej przywrócenie pasa drogowego drogi [...] ul. [...] rejon [...] do stanu poprzedniego w terminie do dnia [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. w dniu [...] stycznia 2007 r. decyzję nr [...], którą odmówiono stronie skarżącej zezwolenia na zajęcie fragmentu pasa drogowego drogi [...] ul. [...] w rejonie [...] w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego. Od decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. strona skarżąca złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w którym podała, że działalność gospodarczą w zakresie małej gastronomii przy ul. [...] prowadzi od kilkunastu lat. Zdaniem odwołującej się, przepisy uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Rady [...] W. mówią o obiektach, które maja powstać, nie zaś już istniejących. Tym samym, w ocenie strony skarżącej, nie może mieć ona zastosowania do jego kiosku handlowego. Strona skarżąca zwróciła również uwagę, że złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dróg Miejskich w W., działającego z upoważnienia Prezydenta [...] W. z dnia [...] listopada 2006 nr [...]. Tym samym, w ocenie strony skarżącej, decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] nie może być wykonana dopóki Sąd prawomocnie nie rozpatrzy jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 36 ustawy o drogach publicznych uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zakreślenia terminu przywrócenia wskazanego pasa drogowego do stanu poprzedniego i w tym zakresie orzekło: "w terminie do dnia [...] czerwca 2007 r."; w pozostałym zaś zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy, podzielając stanowisko zajęte w jej uzasadnieniu. Strona skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze strona skarżąca podniosła, że w dniu [...] maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] listopada 2006 r. Wobec powyższego, w ocenie strony skarżącej, wniosek strony skarżącej o wydanie ponownego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. [...] w rejonie [...] pod kiosk handlowy na okres od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. pozostaje nierozpoznany. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że błędne jest stanowisko strony skarżącej polegające na uznaniu, że przysługuje mu uprawnienie do zajmowania przedmiotowego pasa drogowego. Na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. strona skarżąca okazała oryginał decyzji Zarządu Dróg Miejskich w W., działającego z upoważnienia Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...]. Została ona wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2007 r. sygn. akt [...]. Decyzją tą zezwolono stronie skarżącej na zajęcie odcinaka pasa drogowego drogi [...] przy ulicy [...] w rejonie [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 p.p.s.a.). Kontrolując zaskarżone decyzje z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 36 ustawy o drogach publicznych w przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie z warunkami podanymi w tym zezwoleniu właściwy zarządca drogi orzeka, w drodze decyzji administracyjnej, o jego przywróceniu do stanu poprzedniego. Organy administracji publicznej obu instancji wydały decyzje nakazujące przywrócenie pasa drogowego do stanu poprzedniego wskazując, że stronie skarżącej odmówiono wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi [...] ul. [...], rej. [...] w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego w okresie od dnia [...] stycznia do dnia [...] grudnia 2007 r. Jednakże nie rozważyły okoliczności że decyzja ostateczna o odmowie zajęcia wnioskowanego pasa drogowego stanowiła przedmiot zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W stanie faktycznym sprawy organ mógł wszcząć postępowanie w sprawie nakazu przywrócenia pasa drogowego drogi [...] do stanu poprzedniego, jednakże z uwagi na prowadzone przed Sądem postępowanie w sprawie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, powinien rozważyć ewentualną możliwość zmiany stanu faktycznego i prawnego. Celowym więc było wyczekanie na zakończenie sądowoadministracynego. Według oceny Sądu, w sprawie niniejszej istotny jest podjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrok z dnia [...] maja 2007 r. sygn. akt [...], którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...]. Decyzje te stanowiły odmowę wydania na rzecz strony skarżącej zezwolenia na zajęcie fragmentu pasa drogowego drogi [...] ul. [...], rej. [...] w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego. Przywołany wyrok oznacza, że organy administracji publicznej powinny ponownie przeanalizować stan faktyczny i prawny w tej sprawie i wydać stosowne decyzje. Uchylenie tych decyzji przez Sąd oznaczało również, że nie została rozstrzygnięta kwestia przedłużenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i sprawa ta podlegała ponownemu rozpoznaniu. Efektem ponownego rozpoznania sprawy jest decyzja Zarządu Dróg Miejskich w W., działającego z upoważnienia Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...]. Zezwala ona stronie skarżącej na zajęcie odcinka pasa drogowego drogi [...] – ul. [...] rej. [...] od dnia [...] stycznia 2007 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. Reasumując zaskarżone decyzje nakazujące przywrócenie pasa drogowego drogi [...] do stanu poprzedniego poprzez usunięcie z pasa drogowego kiosku handlowego były oparte na błędnie ustalonym stanie faktycznym i prawnym. Co prawda w momencie wydawania zaskarżonych decyzji stronie skarżącej odmówiono wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, jednakże zostały one prawomocnie uchylone przez Sąd. Zaś zainicjowane tym wyrokiem ponowne rozpatrzenie sprawy zakończyło się przyznaniem stronie skarżącej przywołaną wcześniej decyzją Zarządu Dróg Miejskich w W., działającego z upoważnienia Prezydenta [...] W., zezwolenia na zajęcie spornego pasa drogowego. Na jej podstawie ma on prawo do jego użytkowania zgodnie z udzielonym zezwoleniem w okresie od dnia [...] stycznia do dnia [...] grudnia 2007 r. Wobec powyższego, zaskarżone decyzje nakazujące przywrócenia pasa drogowego drogi [...] do stanu poprzedniego należało uchylić, albowiem pozostają one w sprzeczności z decyzją zezwalającą na zajęcie przedmiotowego pasa drogowego. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] lutego 2007 r. nie mogą się ostać i podlegają uchyleniu stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. Rozstrzygnięcie jak w pkt 2 wyroku Sąd oparł na art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.