VI SA/Wa 1228/04

Sygn. akt VI SA/Wa 1228/04       W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi Zakładu Produkcyjno Handlowo Usługowego D. sp. z o.o z siedzibą w L. na z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia wzoru przemysłowego oddala skargę W dniu [...] października 2001r. Zakład Produkcyjno-Handlowo- Usługowy Wyrobów Ciastkarskich "D." sp. z o.o. z/s w L. dokonała w Urzędzie Patentowym RP zgłoszenia wzoru przemysłowego "Ciastko". Zgłoszenie zostało oznaczone nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. wydanym na podstawie art. 42 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 i art. 39 ust. 1, art. 108 ust. 4, ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2001r., Nr 49, poz. 508 ze zm.) Urząd Patentowy wezwał zgłaszającego do złożenia oddzielnych zgłoszeń i uiszczenia opłaty jednorazowej za każde oddzielnie zgłoszenie (z wyjątkiem jednego zgłoszenia) w terminie dwóch miesięcy do dnia doręczenia postanowienia pouczając, iż jeżeli zgłaszający w wyznaczonym terminie nie złoży oddzielnych zgłoszeń i nie wniesie za nie opłaty Urząd Patentowy uzna, że zgłoszenie obejmuje odmiany wymienione w pierwszej kolejności spośród odmian posiadających cechy wspólne fig. 1 N zaś w części dotyczącej pozostałych uzna zgłoszenie za wycofane i w tej części umorzy postępowanie (uzna wzór Fig.1). Urząd Patentowy uznając, iż wzór nie może być zarejestrowany bez rozdzielenia podniósł, że jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odrębne postacie wytworu mające cechy wspólne istotne, zaś niniejsze zgłoszenie obejmuje postaci wytworu nie mające łącznie istotnych cech wspólnych tworzących odmiany wzoru (różny kształt ciastek, różny kształt i układ linii wyżłobień na ciastkach). Wspólne cechy istotne tworzące odmiany posiada tylko grupo wytworów (fig. 6, 7) i to grupa może być objęta jednym zgłoszeniem. PHU "D." sp. z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się uchylenia w/w postanowienia. W ocenie Zgłaszającego wszystkie odmiany zgłoszonego do ochrony ciastka objętego przedmiotowym zgłoszeniem spełniają wymóg jednolitości określony w art. 108 ust. 4 ustawy prawo własności przemysłowej. Zgodnie bowiem ze stwierdzeniem przedstawionym w komentarzu prawa własności przemysłowej pod red. Z. Miklasińskiego jedno zgłoszenie wzoru przemysłowego może obejmować do dziesięciu odmian charakteryzujących się pewnymi cechami wspólnymi, np. wspólnym ornamentem na różnych postaciach wytworu bądź różnym ornamentem na wytworach o jednakowym kształcie zewnętrznym itp. Ograniczenie liczby odmian w jednym zgłoszeniu (do 10-ciu) nie dotyczy odmian wzorów tworzących w całości komplet wytworów np. komplet sztućców, komplet mebli itp.). Zgłaszający podniósł nadto, że zgłoszenie obejmuje przedmioty mające wspólne cechy istotne, bo zgłoszone do ochrony odmiany ciastek które posiadają identyczne faktury zewnętrzne i należą do przedmiotów tego samego typu, a jedyną cechą różniącą odmiany ciastek jest ich kształt. Zgłoszone do ochrony ciastka stanowią i są wprowadzane do obrotu jako komplet wytworów i wobec tego stosownie do art. 108 ust. 5 powołanej ustawy nie stosuje się do nich nawet ograniczenia do 10-ciu ilości odmian ujmowanych w jednym zgłoszeniu. Gdyby zgłaszający nadał ciastkom ten sam kształt również nie mogłoby być mowy o odmianach wzoru przemysłowego ponieważ wszystkie zgłoszone do ochrony przedmioty byłyby identyczne. Postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy wyznaczając termin jednego miesiąca na jego wykonanie. Zdaniem Urzędu Patentowego wezwanie do rozdzielenia zgłoszenia było zasadne ponieważ zgłoszenie obejmuje postacie wytworów nie mające łącznie istotnych cech wspólnych tworzących odmiany wzoru. Dominującymi cechami w rozpatrywanym zgłoszeniu jest kształt ciastka i ukształtowanie powierzchni. Każde ciastko objęte zgłoszeniem ma inną postać ponieważ ma inny kształt, i inaczej ukształtowaną powierzchnię (poza wzorami na fig. 6 i 7, które mają istotne cechy wspólne i mogą stanowić odmiany) i różnią się między sobą w sposób zasadniczy. Podniesiono nadto w uzasadnieniu w/w postanowienia, iż zawarte w zgłoszeniu wzory nie stanowią kompletu wytworów, bo nie tworzą logicznej całości, a stwierdzenie, że są to ciastka wprowadzane do obrotu jako komplet wytworów nie powoduje, że faktycznie mogą być za komplet uznane. W skardze złożonej na to postanowienie w/w spółka wniosła o jego uchylenie i zasądzenie kosztów sądowych wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Skarżąca zarzuciła, naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 108 ust. 4 powołanej ustawy. Zdaniem skarżącej rozpatrywane zgłoszenie obejmuje wspólne cechu istotne, bo formy ciastek, zgłoszone do ochrony mają identyczną fakturę zewnętrzną i należą do przedmiotów tego samego typu, a jedyną cecha różniącą jest ich kontur. Są one wprowadzone do obrotu jako komplet wytworów i wobec tego stosownie do art. 108 ust. 5 cyt. ustawy nie stosuje się do nich nawet ograniczenia do 10 ilości odmian. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie uznając, iż jest ona bezzasadna. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2005r., skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt 6 II SA 4588/03 dotyczącej wzoru przemysłowego "Ciastko w polewie czekoladowej" [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005r. wniosek ten oddalił uznając, iż w świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (powołana przez skarżącego ustawa o ustroju sądów administracyjnych w ogóle kwestii zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie reguluje) brak jest podstaw do zawieszenia postępowania i skargę w tej sprawie rozpoznał, zważając, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Badając sprawę w takim aspekcie Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 108 ust. 4 powołanej ustawy jednym zgłoszeniem mogą być objęte odrębne postacie wytworu mającą wspólne cechy istotne. Istotą sporu jest zatem rozstrzygnięcie, czy objęte zgłoszeniem postacie ciastka mają takie cechy istotne. W tym też zakresie, wbrew zarzutom skarżącego, Urząd Patentowy sprawę rozpoznał, bez naruszenia powołanego przepisu uznając, iż przedmiotowe zgłoszenie nie spełnia w świetle cyt. przepisu wymogu jednolitości. Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 1 powołanej ustawy wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu. Postać wytworu w tym przypadku określona jest głównie przez wygląd ciastka i przez odmienną postać ciastko jest postrzegane jako oddzielny wzór. Każde ciastko objęte zgłoszeniem ma inną postać ponieważ ma inny kształt, a kształty różnią się między sobą. Determinującą zgłoszenie cechą istotną jest kształt i ukształtowanie powierzchni. Wzoru objęte zgłoszeniem mają inny kształt i inaczej ukształtowaną powierzchnię (z wyjątkiem fig. 6 i 7). Natomiast jedyną cechą wspólną jest w istocie to, że ciastka nalezą do przedmiotów tego samego typu, jednak ta cecha nie może być uznana za wspólną cechę istotną w rozumieniu powołanego przepisu. Tym samym więc nie zachodzi sytuacja określona w art. 108 ust. 4 powołanej ustawy. Zasadnie zatem Urząd Patentowy zastosował tryb określony w art. 42 ust. 2 powołanej ustawy wzywając zgłaszającego do złożenia oddzielnych zgłoszeń obejmujących każdą z odrębnych postaci wytworu ciastka zwracając uwagę na to, iż wspólne cechy istotne tworzące odmienny wzór posiada grupa wytworów na fig. 6 i 7. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza i w konsekwencji na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.