VI SA/Wa 123/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym za 2023 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz strony skarżącej [...] z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...]S.A. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF, Organ) z dnia 5 listopada 2025 r. nr [...]w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym za 2023 r. (dalej: zaskarżona decyzja). W odpowiedzi na skargę Organ wskazał, że w dniu 18 listopada 2025 r. została wydana decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji administracyjnej Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 26 września 2008 r. o sygnaturze [...]w sprawie udzielenia [...]S.A. zezwolenia na pośredniczenie w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych i specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych z dniem 14 grudnia 2021 r., tj. z dniem rozwiązania przez Skarżącą umowy dystrybucyjnej. W dalszej kolejności Organ wskazał, że w dniu 11 grudnia 2025 r. Skarżąca złożyła skargę na decyzję z dnia 5 listopada 2025 r. określającą wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...]S.A. za rok 2023, w kwocie 2 345,00 zł, utrzymującą w mocy decyzję z dnia 19 września 2025 r. określającą wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...]S.A. za rok 2023, w kwocie 2 345,00 zł, wnosząc o jej uchylenie. KNF uznając w całości zasadność wniesionej skargi, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., w związku ze stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji administracyjnej w sprawie zezwolenia udzielonego Skarżącej (znak: [...]), uchylił decyzję z dnia 5 listopada 2025 r. ([...]) jak również poprzedzającą ją decyzję z dnia 19 września 2025 r. ([...]), określające wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...] S.A. za rok 2023, oraz umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Jedną z okoliczności umorzenia postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego. W dniu 18 listopada 2025 r. została wydana decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji administracyjnej Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 26 września 2008 r. o sygnaturze [...]w sprawie udzielenia [...] S.A. zezwolenia na pośredniczenie w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych i specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych z dniem 14 grudnia 2021 r., tj. z dniem rozwiązania przez Skarżącą umowy dystrybucyjnej. Z kolei w dniu 11 grudnia 2025 r. Skarżąca złożyła skargę na decyzję z dnia 5 listopada 2025 r. określającą wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...]S.A. za rok 2023, w kwocie 2345,00 zł, utrzymującą w mocy decyzję z dnia 19 września 2025 r. określającą wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...]S.A. za rok 2023, w kwocie 2 345,00 zł, wnosząc o jej uchylenie. KNF uznając w całości zasadność wniesionej skargi, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., w związku ze stwierdzeniem wygaśnięcia decyzji administracyjnej w sprawie zezwolenia udzielonego Skarżącej (znak: [...]), uchylił decyzję z dnia 5 listopada 2025 r. ([...]) jak również poprzedzającą ją decyzję z dnia 19 września 2025 r. ([...]), określające wysokość zaległości z tytułu opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, należnej od [...]S.A. za rok 2023, oraz umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, zostało zrealizowane żądanie skargi, a tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie kontroli legalności zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd – działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Ponadto ponieważ w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), zaś zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, ich zwrot, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania, mającego zastosowanie odpowiednio do sytuacji uchylenia zaskarżonego aktu poddanego kontroli sądowej po wniesieniu skargi. Taka sytuacja w istocie w sprawie wystąpiła. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji, a na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł o kosztach.