VI SA/Wa 1232/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. spec. Łukasz Skóra po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2018 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie egzaminu stwierdzającego kwalifikacje geologiczne oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2018r. nr [...], którą organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Nr [...] Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu stwierdzającego kwalifikacje kategorii XIII tj. do wykonywania czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, a także kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków strzałowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m, 1) uchylił zaskarżoną decyzję w części, tj. fragment sentencji powołujący podstawę prawną w brzmieniu: "Na podstawię art. 62 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (...) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (...)" i w tym zakresie orzekł, poprzez nadanie temu fragmentowi decyzji brzmienia: "Na podstawie art. 62 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (...) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (...)" 2) w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ naczelny wskazał, że K. S. wnioskiem z dnia 21 września 2017r. zwrócił się do Marszalka Województwa [...] o stwierdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii XIII tj. do wykonywania czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, z wyjątkiem badań wymienionych w art. 50 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze. {Dz. U. z 2017 r. poz. 2126 z późn. zm.). dalej: "p.g.g." a także kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków strzałowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m. Marszałek Województwa [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2018r. odmówi! dopuszczenia K. S. do egzaminu stwierdzającego kwalifikacje kategorii XIII. tj. do wykonywania czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, a także kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków- strzałowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m. Organ I instancji ustalił, że zainteresowany nie spełnia wymagań przewidzianych w § 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii (Dz. U. z 2016 r. poz. 425), aby ubiegać się o stwierdzenie kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XIII, a przedłożone przez Pana S. dokumenty nie świadczą o ukończeniu przez niego studiów wyższych, których program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych. Ponadto Marszalek Województwa [...] podkreślił, że K. S. pomimo wezwania, nie przedłoży! suplementu do dyplomu. Dodatkowo Marszałek wskazał, że podniesiony przez Skarżącego argument o ukończeniu przez niego studiów podyplomowych na kierunku geologia, których program jest warty 60 punktów ECTS nie został uwzględniony, z uwagi na fakt. że studia podyplomowe nie są studiami wyższymi pierwszego lub drugiego stopnia, lub jednolitymi studiami magisterskimi, o których mowa w art. 52 ust. 2 p.g.g. oraz w: § 2 pkt 4 rozporządzenia. Tym samym, w ocenie organu I instancji, ukończenie studiów podyplomowych bez jednoczesnego posiadania studiów wyższych, o których mowa w ww. przepisach nie uprawnia do ubiegania się o stwierdzenie kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XIII. Odwołaniem z dnia 31 stycznia 2018 r. K. S. działając przez pełnomocnika, zaskarżył decyzję organu I instancji w całości zarzucił jej naruszenie: - art. 7, 77, 107 k.p.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że Skarżący nie przedstawił suplementu do dyplomu ukończenia studiów, podczas gdy dokumenty te zostały przedstawione organowi: brak analizy całokształtu zgromadzonego materiału, dowolne ustalenia w zakresie wykazania przesłanek upoważniających do wydania decyzji zgodnej z wnioskiem; - art. 52 ust. 3 p.g.g. poprzez wadliwe ustalenie przesłanek wykazania kwalifikacji upoważniających do wystąpienia z żądaniem. W konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie zgodnie z wnioskiem strony. W odwołaniu wskazano, że Skarżący przedstawił suplement do dyplomu wskazując na ukończenie przez niego studiów wyższych, a w ich zakresie zaliczenie nauk geologicznych w pożądanym przez ustawodawcę zakresie. Strona wskazała, że pojęcie nauk geologicznych nie jest ustawowo zdefiniowane (... ) zajęcia przedstawione przez Skarżącego i udowodnione przedstawionym suplementem są objęte tokiem studiów stacjonarnych także na kierunku geologia Wydziału Geologii UW. Są więc naukami geologicznymi w rozumieniu programu studiów geologicznych UW, co bez wątpienia pozwala je zakwalifikować jako nauki geologiczne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu ". Ponadto w odwołaniu stwierdzono, że " W celu poszerzenia swojej wiedzy z zakresu nauk geologicznych i uzyskania stwierdzenia odpowiednich kwalifikacji geologicznych, w latach 2014-2016 Skarżący uczęszczał na studia podyplomowe na kierunku geologia, których program jest warty 60 punktów ECTS. Studia te ukończył w stanie prawnym sprzed rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2016. Wówczas to ukończenie studiów podyplomowych z zakresu geologii było wystarczające do stwierdzenia wnioskowanych kwalifikacji. Do zmiany stanu prawnego doszło pomiędzy ukończeniem przeze mnie studiów podyplomowych a wejściem w życie aktualnie obowiązującego Ministra Środowiska. W przypadku zatem nieprzychylenia się do wniosku na podstawie okoliczności w nim wskazanych. w mojej ocenie w sprawie niniejszej znaleźć winny konstytucyjne zasady niedzialania prawa wstecz oraz ochrony praw nabytych. Skoro bowiem na moment ukończenia studiów podyplomowych dyplom ich ukończenia stanowił wystarczające potwierdzenie kwalifikacji geologicznych, zmiana stanu prawnego nie powinna wpłynąć na nabyte już uprzednio uprawnienia ". Pismem z dnia 13 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na wezwanie Ministra Środowiska przedłożył dwa dyplomy ukończenia studiów wyższych na kierunku gospodarka przestrzenna wraz z suplementami oraz wskazał, że "suplementy te potwierdzają tezy odwołania - mianowicie wykaz przedmiotów obrazuje zaliczenie przedmiotów wchodzących w zakres pojęcia nauk geologicznych. Pomocne jest tu zaprezentowanie w odwołaniu porównania tych przedmiotów z przedmiotami wykładanymi na wydziałach geologicznych, które z natury rzeczy muszą być naukami geologicznymi". Ponadto pełnomocnik Pana K. S. wniósł o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej i przesłuchanie Skarżącego na okoliczność zakresu, sposobu i treści wykładanych przedmiotów. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Minister Środowiska stwierdził, iż zaskarżona decyzja Nr [...] Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., znak: [...] jeżeli chodzi o meritum sprawy jest zasadna, a argumentacja podniesiona w odwołaniu nie zasługuje na uwzględnienie. Minister wskazał jednak, że organ I instancji nieprawidłowo wskazał w swojej decyzji podstawę prawną i dlatego konieczne było dokonanie zmiany w zakresie przedstawionej podstawy prawnej i określenie jako podstawy prawnej art. 62 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze. Minister Środowiska podkreślił, że zgodnie z art. 52 ust. 2 p.g.g., o stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XlII może ubiegać się osoba, która posiada co najmniej świadectwo dojrzałości oraz świadectwo ukończenia szkoły nadające prawo używania tytułu zawodowego lub dyplom uzyskania tytułu zawodowego albo dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe, w zawodach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1 lit. a, lub dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, których program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych, oraz odbyła praktykę, określone w tych przepisach. Zgodnie z § 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia o stwierdzenie posiadania kwalifikacji w zawodzie geolog w kategorii XlII może ubiegać się osoba, która posiada dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, których program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych. Stosownie natomiast do art. 52 ust. 3 p.g.g., zakres ukończonych studiów wyższych, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdza się na podstawie: nazw kierunków studiów lub nazw specjalności, lub wykazu przedmiotów łub efektów kształcenia, określonych w suplemencie do dyplomu, z tym że studiami umożliwiającymi nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych są te studia, które obejmowały co najmniej dwie nauki geologiczne w zakresie wnioskowanej kategorii, pozwalające na uzyskanie przynajmniej 6 punktów ECTS lub obejmujących przynajmniej 60 godzin kształcenia. Mając na uwadze powyższe Minister Środowiska podkreślił, że zarówno nazwa kierunku studiów i nazwa specjalności studiów ukończonych przez Pana K. S. nie mogą być potwierdzeniem ukończenia studiów wyższych, których program umożliwia nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych. Organ odwoławczy wskazał, że do wniosku o stwierdzenie kwalifikacji geologicznych K. S. załączył potwierdzone za zgodność z oryginałem dyplomy ukończenia studiów na Uniwersytecie im. [...] na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych, na kierunku gospodarka przestrzenna. Dyplom z dnia [...] lipca 2010 r. potwierdza uzyskanie przez Pana K. S. w dniu [...] czerwca 2010 r. tytułu zawodowego licencjata, zaś dyplom z dnia [...] grudnia 2012 r. potwierdza uzyskanie przez Pana K. S. w dniu [...] grudnia 2012 r. tytułu magistra. Ponadto dyplom z dnia 28 grudnia 2012 r. potwierdza, że Pan K. S. ukończył studia na kierunku gospodarka przestrzenna w specjalności rozwój regionalny. W odpowiedzi na wezwanie Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2018 r. o przedłożenie suplementu do dyplomu strona przedłożyła dyplom ukończenia studiów magisterskich z [...] grudnia 2012 r. wraz z suplementem do dyplomu oraz dyplom z dnia [...] stycznia 2013 r. wraz z suplementem potwierdzającym ukończenie studiów na Uniwersytecie im. [...], na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych, na kierunku gospodarka przestrzenna potwierdzający uzyskanie przez Skarżącego w dniu [...] grudnia 2012 r. tytułu zawodowego inżyniera. W odwołaniu strona wskazała, że "zajęcia przedstawione przez Skarżącego i udowodnione przedstawionym suplementem są objęte tokiem studiów stacjonarnych także na kierunku geologia Wydziału Geologii UW. Są więc naukami geologicznymi w rozumieniu programu studiów geologicznych UW, co bez wątpienia pozwala je zakwalifikować jako nauki geologiczne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu ". Minister Środowiska rozpatrując odwołanie zgodził się ze stanowiskiem strony, że pojęcie nauk geologicznych nie jest ustawowo zdefiniowane. Niemniej jednak zgodnie z definicją zamieszczoną w Słowniku geologii dynamicznej geologia, nauki geologiczne to nauka, a właściwie rodzina nauk zajmująca się materią i budową litosfery (szczególnie skorupy ziemskiej), historią Ziemi, jej obecną ewolucją i czynnikami i procesami, które są przyczyną stanu i ewolucji dzisiejszej: odkryte fakty i prawidłowości geologia wykorzystuje do zaspokajania praktycznych potrzeb człowieka, zwłaszcza do poszukiwania kopalin (Jaroszewski W., Marks L., Radomski A.,: Słownik geologii dynamicznej, Warszawa, Wydawnictwa Geologiczne 1985 r.. s. 77). Wskazane w odwołaniu przedmioty tj. budownictwo, przyrodnicze uwarunkowania gospodarowania przestrzenią, gospodarka odpadami, kształtowanie i ochrona środowiska, pracownia planistyczna oraz gospodarka przestrzenna nie są naukami geologicznymi. Fakt zawarcia w programie studiów Wydziału Geologii danej uczelni określonego przedmiotu nie jest jednoznaczny z zakwalifikowaniem tego przedmiotu do nauk geologicznych. Tym samym przedmioty wskazane przez Skarżącego, jak również pozostałe przedmioty wymienione w przedłożonych suplementach do dyplomu nie stanowią zagadnień będących przedmiotem geologii jako nauki. Mając na uwadze powyższe organ naczelny stwierdził, że żaden z przedmiotów wymienionych w suplementach do dyplomów nie może zostać zaliczony do przedmiotów z zakresu nauk geologicznych. Tym samym, zdaniem Ministra Środowiska, studia ukończone przez K. S. nie były studiami umożliwiającymi nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych. Również okoliczność ukończenia przez Pana K. S. studiów podyplomowych w zakresie geologii nie miało wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na fakt. że studia podyplomowe nie są studiami wyższymi zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183 z późn, zm.). Ponadto organ odwoławczy zauważył, że Marszałek Województwa [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji słusznie wyjaśnił, iż "przepisy wcześniej obowiązującego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii (Dz. U. Nr 275, poz. 1629) nie umożliwiały osobom po studiach podyplomowych ubiegania się o stwierdzenie kwalifikacji w kategoriach wówczas XI i XII. Zgodnie bowiem z brzmieniem § 3 ww. rozporządzenia, dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku górnictwo o specjalności lub specjalizacji geologicznej lub studiów wyższych obejmujących nauki geologiczne, u szczególności na kierunkach budownictwo i ochrona środowiska, uzyskany przez osobę, która ukończyła co najmniej dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu wnioskowanej kategorii, uważa się za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia lub górnictwo i geologia, z wyłączeniem przepisów § 2 pkt 11 i 12" (dotyczyły kategorii Xl i XII) ". Odnosząc się do zarzutów odwołania Minister wskazał, że w piśmie do Marszałka Województwa [...] z dnia 24 października 2017 r. K. S. stwierdził, że przedkłada suplement do dyplomu. Niemniej z akt sprawy nie wynika, aby rzeczywiście suplement do dyplomu został załączony do przedmiotowego pisma. O fakcie niezłożenia suplementu do dyplomu K. S. został poinformowany w prawidłowo doręczonym zawiadomieniu o zakończeniu postępowania z dnia 24 listopada 2017 r. Organ I instancji orzekł w oparciu o zebrany materia! dowodowy, o czym K. S. zosta! poinformowany w ww. zawiadomieniu o zakończeniu postępowania. Minister Środowiska zaznaczył, że przedstawione przez Pana K. S. dyplomy ukończenia studiów wyższych na kierunku gospodarka przestrzenna wraz z suplementami nie pozwalają na uznanie, że wnioskodawca ukończył studia wyższe, obejmujące nauki geologiczne w zakresie wnioskowanej kategorii, co jest warunkiem niezbędnym do ubiegania się o stwierdzenie kwalifikacji geologicznych. Przeprowadzenie rozprawy administracyjnej i przesłuchanie Skarżącego na okoliczność zakresu, sposobu i treści wykładanych przedmiotów z uwagi na fakt. że art. 52 ust. 3 p.g.g. jasno wskazuje, że zakres ukończonych studiów wyższych, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdza się na podstawie: nazw kierunków studiów lub nazw specjalności, lub wykazu przedmiotów lub efektów kształcenia, określonych w suplemencie do dyplomu było, zdaniem organu, niezasadne. Stosownie bowiem do art. 89 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej przeprowadzi, z urzędu lub na wniosek strony, w toku postępowania rozprawę, w każdym przypadku gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa. Zgodnie z art. 89 § 2 k.p.a.. organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. Jak wynika z analizy sprawy, żadna z wyżej wymienionych okoliczności nie wystąpiła. W związku z powyższym Minister Środowiska stwierdził, iż Pan K. S. nie spełnia wymagań przewidzianych w przywołanej ustawie i rozporządzeniu w zakresie wykształcenia wymaganego do ubiegania się o stwierdzenie kwalifikacji kategorii XIII. Z tych względów wniosek musiał zostać załatwiony odmownie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu do ponownego rozpatrzenia. Podniósł zarzuty naruszenia: - art. 7, 77, 107 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w zakresie ukończenie studiów skarżącego kwalifikujących go do zawodu geologicznego; - naruszenie prawa materialnego w postaci art. 53 ust. 2 oraz ust. 3 pgg poprzez nieprawidłową kwalifikację studiów ukończonych przez skarżącego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób pełny i nie wykazał, że wnioskodawca nie spełnia warunków do stwierdzenia kwalifikacji w zakresie kategorii XIII tj. do wykonywania czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, z wyjątkiem badań wymienionych w art. 50 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze. {Dz. U. z 2017 r. poz. 2126 z późn. zm.). dalej: "p.g.g." a także kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia środków strzałowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2017 poz. 1369, ze zm.). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przesłanek takich Sąd nie dopatrzył się zarówno w świetle argumentacji przedstawionej w skardze, jak i z urzędu. Sąd jest zdania, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, zaś na jego podstawie wydano prawidłowe rozstrzygnięcie. Nie można zgodzić się ze Skarżącym, że organ naczelny naruszył art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego w zakresie studiów Skarżącego kwalifikujących go do zawodu geologicznego, a także naruszył prawo materialne w postaci art. 53 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2126 z późn. Zm. zwanej dalej: "p.g.g.") poprzez nieprawidłową kwalifikację studiów ukończonych przez Skarżącego. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie można zgodzić się ze Skarżącym, że ukończył on studia wyższe, których program umożliwiał nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, przedstawione przez niego dyplomy i suplementy nie dowodzą ukończenia studiów wyższych, których program umożliwiał nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych tj. spełniania kryteriów. o których mowa w art. 52 ust. 3 p.g.g. Sąd stwierdza, że pojęcie nauk geologicznych nie jest ustawowo zdefiniowane w przepisach prawa. Nie można jednak uznać, że nauką geologiczną jest każdy przedmiot, w tym wskazywane przez Skarżącego w suplementach przedmioty jak: budownictwo, przyrodnicze uwarunkowania gospodarowania przestrzenią, gospodarka odpadami, kształtowanie i ochrona środowiska, pracownia planistyczna (przedmiot: "zagospodarowanie przestrzenne" na Wydziale Geologii UW), których studiowanie, w ocenie Skarżącego, umożliwiło mu zdobycie 6 punktów ECTS. co jego zdaniem pozwalało przyjąć, że spełnia on kryteria wskazane w art. 52 ust. 3 pkt 3 p.g.g., zgodnie z którym zakres ukończonych studiów wyższych, o których mowa w ust. 1 i 2, potwierdza się na podstawie wykazu przedmiotów lub efektów kształcenia, określonych w suplemencie do dyplomu, z tym że studiami umożliwiającymi nabycie wiedzy i umiejętności w zakresie nauk geologicznych są te studia, które obejmowały co najmniej dwie nauki geologiczne w zakresie wnioskowanej kategorii, pozwalające na uzyskanie przynajmniej 6 punktów ECTS lub obejmujących przynajmniej 60 godzin kształcenia. W tym miejscu Sąd zauważa, że choć pojęcie nauk geologicznych nie zostało ustawowo zdefiniowane, to jednak doktryna geologiczna ściśle odróżnia nauki geologiczne od pozostałych. Jako przykład należy wskazać tu nie tylko na pojęcie słownikowe cytowane w zaskarżonej decyzji, ale także na pojęcie geologii przedstawione w publikacjach naukowych z tego zakresu np. w ,.Podstawkach geologu" Halina Radlicz-Ruhlowa, Maria Wiśniewska- Żelichowska Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1988 str. 1: ..Geologia (z gr. ge - Ziemia, logos - słowo, nauka) jest nauką o budowie litosfery, czyli skorupy skalnej Ziemi, jej składzie oraz tych wszystkich procesach, które stale zachodziły i stale jeszcze zachodzą w zewnętrznej powłoce Ziemi". Jak słusznie stwierdził organ administracji podobną definicję geologii przedstawiono w "Zarysie geologii" Urszula Kołodziejczyk. Andrzej Krasiński Zielona Góra: Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, 2003. gdzie wskazano, że "Geologia jest jedną z nauk przyrodniczych. Zajmuje się budową litosfery, jej składem chemicznym i mineralnym oraz różnorodnymi procesami, które zachodziły, zachodzą i będą zachodzić na naszej planecie". Cytowana publikacja wśród nauk pokrewnych geologii wymienia fizykę (w tym: geofizykę, sejsmologię, tektonikę), biologię (w tym paleobotanik, paleozoologię), nauki rolnicze i leśne (w tym ochronę środowiska, gleboznawstwo), chemię (w tym geochemię, mineralogię, petrografię, wulkanologię), archeologię (w tym antropologię, geologię czwartorzędu, geomorfologię, paleoklimatologię) i kosmologię (w tym stratygrafię, geologię regionalną, geologię historyczną, teorię powstania ziemi, geochronologię, planetologię, meteorytykę). Tym samym jeden ze wskazywanych przedmiotów - ochrona środowiska - można zaliczyć do nauk pokrewnych geologii, ale nie do nauk geologicznych. W tych okolicznościach przedmioty wskazywane przez Skarżącego w postępowaniu administracyjnym takie jak: budownictwo, przyrodnicze uwarunkowania gospodarowania przestrzenią, gospodarka odpadami, kształtowanie i ochrona środowiska, czy pracownia pianistyczna nie są naukami geologicznymi, o których mowa w art. 52 ust. 3 p.g.g. nawet jeśli są one w programie nauczania na kierunku geologia stosowna, na Wydziale Geologii [...]. O zaliczeniu danej nauki do nauk geologicznych nie decyduje bowiem program nauczania studiów wyższych jednej z uczelni, ale przedmiot badań, którymi się ona zajmuje. Sąd pragnie podkreślić również, że (wbrew twierdzeniom Skarżącego), przepisy wcześniej obowiązującego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2011 r., w sprawie kwalifikacji w zakresie geologii nie umożliwiały osobom po studiach podyplomowych ubieganie się o stwierdzenie kwalifikacji w kategoriach (wówczas XI i XII). Zgodnie z brzmieniem § 3 rozporządzenia z 2011 r. dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku górnictwo o specjalności lub specjalizacji geologicznej lub studiów wyższych obejmujących nauki geologiczne w szczególności na kierunkach budownictwo i ochrona środowiska, uzyskany przez osobę, która ukończyła co najmniej dwusemestralne studia podyplomowe z zakresu wnioskowanej kategorii, uważa się za równoważny z dyplomem ukończenia studiów wyższych na kierunku geologia lub górnictwo i geologia, z wyłączeniem przepisów § 2 pkt 11 i 12" (dotyczyły kategorii XI i XII). Sąd zauważa, że biorąc zaś pod uwagę: - nazwę kierunku ukończonych przez Skarżącego studiów - gospodarka przestrzenna; - specjalność studiów magisterskich - rozwój regionalny; - okoliczność, że przedmiotów wskazywane przez Skarżącego w toku jego studiów nie można zaliczyć do nauk geologicznych; - okoliczność, że przepisy rozporządzenia z 2011 r. nie umożliwiały Skarżącemu ubieganie się o dopuszczenie do egzaminu stwierdzającego kwalifikacje kategorii XIII (wówczas Xl i XII), uznać należy zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci art. 52 ust. 2 i 3 p.g.g. poprzez nieprawidłową kwalifikację studiów ukończonych przez Skarżącego jest niezasadny. Trzeba także zauważyć, że organ naczelny przeanalizował w pełnym zakresie złożone przez Skarżącego dokumenty, w szczególności dyplomy ukończenia studiów na kierunku gospodarka przestrzenna, na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytetu im. [...] wraz z suplementami do dyplomów, świadectwo ukończenia 3 semestralnych studiów podyplomowych w zakresie geologii wystawione przez ww. Uniwersytet, zaświadczenie z dnia 21 września 2017 r.. wystawione przez Pana A. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "G.", a także, przedstawione w celach porównawczych, programy studiów inżynierskich na [...] na Wydziale Geologii, w zakresie specjalizacji geologicznych. Sąd nie dostrzegł zatem podstaw do tego aby uwzględnić zarzutu naruszenia prawa procesowego tj. art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Reasumując należy uznać, że organ orzekający prawidłowo zastosował zarówno przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. Zdaniem Sądu, nie można organowi odmówić respektowania wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie (art. 77 i art. 80 K.p.a.). Z kolei uzasadnienie decyzji odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.