VI SA/Wa 1233/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 23 października 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi "(...)" sp. z o.o. z siedzibą w "(...)"na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z "(...)" kwietnia 2019 r. nr"(...)"w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Organ") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Organu z [...] stycznia 2019 r., odmawiającą udzielenia na rzecz B. K. (dalej "Skarżąca"), prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą S., patentu na wynalazek pt. "Sposób i instalacja do usuwania z wody związków siarki, zwłaszcza siarkowodoru oraz zastosowanie związków chelatowych lub polimerów chelatujących, zwłaszcza FeEDTA do oczyszczania wody z siarkowodoru" ([...], dalej "Patent na wynalazek"). Jako podstawę prawną skarżonego postanowienia wskazano art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096), dalej "k.p.a." w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2017 r. poz. 776 ze zm.), dalej "p.w.p.". Stwierdzenie uchybienia terminu nastąpiło w następującym stanie faktyczno-prawnym. Skarżąca, reprezentowana przez rzecznika patentowego, za pośrednictwem skrzynki Organu na platformie ePUAP, wniosła o udzielenie na jej rzecz Patentu na wynalazek. Decyzją z [...] stycznia 2019 r. Organ odmówił przyznania wnioskowanego Patentu na wynalazek. Rozstrzygnięcie to, wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie jego wzruszenia, doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Skarżącej, na jego skrzynkę na platformie ePUAP. Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (dalej "UPD") decyzja została odebrana 25 stycznia 2019 r. Dnia 26 marca 2019 r., o godzinie 00:01:10,455, za pośrednictwem platformy ePUAP, pełnomocnik Skarżącej nadał na skrzynkę Organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (vide znajdujące się w aktach administracyjnych Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (dalej "UPP"). W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Organ wskazał, że zgodnie z art. 244 ust. 4 p.w.p., termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wynosi dwa miesiące. Stosownie do art. 57 § 3 k.p.a. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu. Mając na uwadze powyższe normy oraz to, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 25 stycznia 2019 r., Organ stwierdził, że złożenie od niej wniosku 26 marca 2019 r. nastąpiło z uchybieniem terminu. Organ wskazał, że ostatnim dniem terminu na skuteczne złożenie w niniejszej sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy był 25 marca 2019 r. Skarżąca, z zachowaniem trybu i terminu, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych. Podniosła, że Organ błędnie przyjął, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony 26 marca 2019 r., gdyż w rzeczywistości został on przesłany na skrzynkę podawczą Organu na platformie ePUAP dnia 25 marca 2019 r. W skardze pod wątpliwość poddano prawidłowe funkcjonowanie platformy ePUAP. Na dowód załączono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z datą złożenia podpisu 25 marca 2019 r. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. W toku postępowania sądowoadministracyjnego działalność gospodarcza Skarżącej przekształcona została w spółkę prawa handlowego, tj. w S. sp. z o.o. z siedzibą w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie, 10 października 2014 r., Skarżąca wniosła o udzielenie na jej rzecz Patentu na wynalazek. Żądanie zostało złożone do Organu za pośrednictwem platformy ePUAP. Skorzystanie z tej formy komunikacji z Organem (za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną), tj. za pośrednictwem platformy ePUAP, stosownie do art. 391 § 1 k.p.a. (obowiązującego od 11 maja 2014 r.) spowodowało, że ziściła się jedna z przesłanek zastosowania w tym postępowaniu doręczania pism w formie elektronicznej, tj. Skarżąca złożyła podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej (pkt 1 art. 391 § 1 k.p.a.). Wobec powyższego oraz z uwagi na to, że na żadnym etapie postępowania – nie wynika to z akt sprawy, ani Skarżąca, ani jej pełnomocnik, nie zrezygnowali z ww. formy korespondencji, decyzję z [...] stycznia 2019 r. Organ doręczył pełnomocnikowi Skarżącej na jego skrzynkę na platformie ePUAP. Jak wynika z UPD decyzja ta została odebrana przez pełnomocnika Skarżącej 25 stycznia 2019 r. Wobec tego, stosownie do art. 244 p.w.p. w zw. z art. 57 § 3 k.p.a., termin na złożenie w tej sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał 25 marca 2019 r., tj. po dwóch miesiącach, w dniu odpowiadającym początkowemu dniowi terminu. W sprawie spornym jest dzień, w którym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany na skrzynkę podawczą Organu na ePUAP. Pełnomocnik Skarżący twierdzi, że miało to miejsce 25 marca 2019 r., podczas gdy organ ustalił 26 marca 2019 r. W myśl art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 46 § 4 k.p.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ administracji publicznej przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) wskazanie, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, 2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma, 3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób. Zgodnie z art. 46 § 3 k.p.a. w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3. Natomiast w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w podany wyżej sposób, organ administracji publicznej po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 6). Zasady wymiany informacji, w tym doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP, określają przepisy ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 700, ze zm.), dalej "ustawa o informatyzacji" oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 180), dalej "rozporządzenie", wydanego w wykonaniu delegacji zawartej w art. 16 ust. 3 ustawy o informatyzacji. Według art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające: a) pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, b) datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego – w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu, c) datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny, d) datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru. Urzędowe poświadczenie odbioru jest wspólnym określeniem dla urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP, do którego odnosi się art. 3 pkt 20 lit. b) i urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD, do którego z kolei odnosi się art. 3 pkt 20 lit. c). W myśl zaś § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych może być potwierdzone poświadczeniem przedłożenia, które jest przesyłane na adres poczty elektronicznej wskazany przez doręczającego (§ 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia). W przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego wydane poświadczenie przedłożenia (UPP) jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń (§ 13 ust. 1 rozporządzenia). W tym wypadku dokument jest automatycznie generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy w czasie rzeczywistym. Jeżeli zatem osoba wniosła podanie drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala jej przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu. Proces tworzenia poświadczenia doręczenia (UPD) przebiega inaczej. Doręczenie wymaga wszak przyjęcia przesyłki przez adresata dokumentu elektronicznego i dokonania potwierdzenia odbioru przez złożenie podpisu. Podpis elektroniczny, o którym mowa w § 15 rozporządzenia, może być złożony z wykorzystaniem certyfikatu kwalifikowanego lub danych potwierdzonych profilem zaufanym e-PUAP. Po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym, system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń, bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata: udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia oraz udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia (§ 16 rozporządzenia). Mając na względzie powyższe regulacje, wskazać należy, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się UPD, z którego wynika, że decyzja z [...] stycznia 2019 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej skutecznie 25 stycznia 2019 r. Zatem bez wątpienia ustawowy, dwumiesięczny termin na skuteczne złożenie od niej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął 25 marca 2019 r. W aktach sprawy znajduje się także UPP, z którego wynika, że dokument elektroniczny w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został przesłany przez pełnomocnika Skarżącej na skrzynkę podawczą Organu dnia 26 marca 2019 r. o godz. 00:01:10.455. Sąd zauważa, że wezwał pełnomocnika Skarżącej do nadesłania UPP, jakie otrzymał po wniesieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz do wyjaśnienia, czy w związku z podejrzeniem problemów w funkcjonowaniem platformy ePUAP złożył reklamację. W odpowiedzi nadesłany został dokument UPP, z którego wynikają te same dane, co ze znajdującego się w aktach administracyjnych – tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony 26 marca 2019 r. o godz. 00:01:10.455. Nadto pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że nie była składana reklamacja funkcjonowania platformy ePUAP. Powyższe dokumenty, tj. UPD pełnomocnikowi Skarżącej decyzji odmownej dnia [...] stycznia 2019 r. oraz UPP Organowi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dnia 26 marca 2019 r. dowodzą, że w sprawie prawidłowo stwierdzono uchybienie terminu, gdyż wniosek o ponowne rozpatrzenie spray został złożony z jednodniowym uchybieniem terminu. Sąd zauważa, że podpisanie przez pełnomocnika Skarżącej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dnia 25 marca 2019 r. o godzinie 23:01:03 nie było równoznaczne z przesłaniem go na elektroniczną skrzynkę podawczą Organu i utworzeniem UPP. To nastąpiło wszak 26 marca 2019 r., o godzinie 00:01:10,455. Zarówno UPP znajduje się w aktach administracyjnych, jak i przesłane przez pełnomocnika Skarżącej przy piśmie z 23 października 2019 r., nie pozostawiają wątpliwości, co do daty złożenia wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Organ prawidłowo zgromadził w sprawie materiał dowodowy, w oparciu o który poczynił właściwe ustalenia faktyczne. Zdaniem Sądu, wyjaśnione zostały motywy skarżonego postanowienia, a przytoczona w nim argumentacja jest wystarczająca, co odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Organ ustaliwszy, że w sprawie do uchybienia ustawowego terminu doszło, obowiązany był – co uczynił, stwierdzić uchybienie terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.