VI SA/Wa 1234/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] (pkt 1 decyzji) w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2010 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej udzielił B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny BAUTECH nr [...]. W dniu [...] sierpnia 2011 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. złożyła sprzeciw wobec ww. decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny BAUTECH nr [...]. Jako podstawy prawne sprzeciwu Spółka powołała art. 131 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 132 ust. 1 i 2, art. 132 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), stwierdzając, że przedmiotowy znak towarowy jest podobny do korzystających już z ochrony znaków towarowych nr [...] i [...], które są identyczne w zapisie i brzmieniu, a także intensywnie używane przez Spółkę wnoszącą sprzeciw, co stwarza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Zdaniem składającej sprzeciw, pozostawienie w obrocie prawnym decyzji o objęciu ochroną znaku towarowego nr [...], tożsamego w zapisie i brzmieniu ze znakiem nr [...] i łudząco podobnego do znaku [...], spowoduje zarówno narażenie odbiorców towarów i usług związanych z budownictwem na pomyłki, jak również będzie dla B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. źródłem nienależnych korzyści, z powodu możliwości korzystania z renomy i znajomości w kręgu odbiorców usług budowlanych, sygnowanych znakiem towarowym i nazwą firmy B. Sp. z o.o. z siedzibą w P.. B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. - uprawniona ze spornego prawa, w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. uznała sprzeciw za bezzasadny. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2015 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy BAUTECH nr [...], udzielonego B. Sp. z o.o. z siedzibą w O., na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w P., stosując art. 246, art. 247 ust. 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), a także art. 100 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.) w związku z art. 256 ust. 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, w punkcie pierwszym unieważnił prawo ochronne na znak towarowy BAUTECH nr [...] w zakresie usług z klasy 37, tj. usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami, natomiast w punkcie drugim oddalił sprzeciw w pozostałym zakresie, zaś w punkcie trzecim wzajemnie zniósł koszty postępowania w sprawie. W motywach decyzji Urząd Patentowy RP podał, że strona wnosząca sprzeciw ograniczyła jego podstawę prawną do przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, a jako przeciwstawiony wskazała znak towarowy BAUTECH nr [...]. W takich też granicach organ rozstrzygnął złożony sprzeciw, podając, że w wykazie towarów i usług spornego znaku towarowego występują: usługi budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37) i transport lądowy, przeładunek towarów, magazynowanie towarów, przechowywanie towarów oraz dostarczanie towarów (klasa 39). Z kolei znak przeciwstawiony jest przeznaczony do sygnowania następujących towarów i usług: utwardzaczy do betonu, środków konserwujących cement (klasa 1), materiałów budowlanych metalowych do budowy nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, w tym prętów i włókien stalowych do zbrojenia betonu (klasa 6), maszyn i urządzeń o napędzie mechanicznym, hydraulicznym, pneumatycznym, elektrycznym do budowania i pokrywania nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych (klasa 7), materiałów budowlanych niemetalowych do budowania i pokrywania nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, w tym betonu (klasa 19), usług budowlanych w zakresie budowy nawierzchni pieszo- jezdnych i nawierzchni przemysłowych (klasa 37), naprawa i konserwacja maszyn i urządzeń budowlanych, nadzór budowlany w tym zakresie (klasa 41), a także organizowanie kursów i szkoleń dla firm budowlanych w zakresie budowy i konserwacji nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, projekty techniczne, konstrukcje w zakresie budowy nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych (klasa 42). Odnośnie usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37) organ wskazał, że w wykazie znaku przeciwstawionego znajdują się usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych, co - w jego ocenie - świadczy o podobieństwie usług, gdyż usługi w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych stanowią uzupełnienie usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami. Zasadniczo każda usługa budowy budynku wymaga wykonania nawierzchni, często nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych. Budowa bloku mieszkalnego wymaga często budowy garażu podziemnego ze stanowiskami postojowymi dla samochodów, gdzie w ramach ciągów komunikacyjnych wykorzystywana jest nawierzchnia pieszo-jezdna. Budowie hal produkcyjnych lub magazynów towarzyszy zazwyczaj wykonanie nawierzchni przemysłowej. Wykonanie nawierzchni można przy tym uznać za etap budowy takiego budynku. Jego oddanie do użytku i prawidłowa eksploatacja jest bowiem możliwa po ukończeniu budowy nawierzchni. Dodatkowo w wykazie towarów i usług znaku przeciwstawionego występują towary służące do budowy takich powierzchni, w tym materiały budowlane metalowe do budowy nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, maszyny i urządzenia do budowania i pokrywania nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, a także materiały budowlane niemetalowe do budowania i pokrywania nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych. Zdaniem organu, należy więc uznać, że usługodawcy zajmujący się budową budynków w stanie surowym z instalacjami nie tylko wykonują usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych, ale także wykorzystują towary pozwalające na wybudowanie takich nawierzchni. Są to często usługi wykonywane przez jedną firmę, podobny jest też krąg odbiorców, analogiczne pozostaje przeznaczenie, a ponadto usługi te wzajemnie się uzupełniają. Tym samym - zdaniem organu - między porównywanymi usługami z klasy 37 zachodzi stosunek podobieństwa. Natomiast odnośnie transportu lądowego, przeładunku towarów, magazynowania towarów, przechowywania towarów oraz dostarczania towarów Urząd Patentowy RP nie stwierdził podobieństwa do usług lub towarów ujętych w wykazie przeciwstawionego znaku towarowego. W wykazie tym występują usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych (klasa 37), naprawa i konserwacja maszyn i urządzeń budowlanych, nadzór budowlany w tym zakresie (klasa 41), a także organizowanie kursów i szkoleń dla firm budowlanych w zakresie budowy i konserwacji nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych, projekty techniczne, konstrukcje w zakresie budowy nawierzchni dróg i nawierzchni przemysłowych. W ocenie organu, nie są to zatem usługi z zakresu branży budowlanej, ani też nie są adresowane do takiego samego kręgu odbiorców. Czynniki, które charakteryzują wzajemny stosunek tych usług, są odmienne. Inny jest charakter przedmiotowych usług, ich przeznaczenie oraz sposób użytkowania. Nie konkurują one ze sobą i nie uzupełniają się wzajemnie. Odmienny jest także krąg odbiorców, do których są skierowane towary, sposób ich sprzedaży i promocji. W przypadku usług ujętych w wykazie spornego znaku towarowego chodzi bowiem o transportowanie, przeładunek i przechowywanie towarów, co nie ma bezpośredniego związku z usługami budowlanymi, ponieważ na rynku funkcjonują przedsiębiorstwa budowlane i transportowe. Zdaniem organu, także analiza porównawcza towarów zawartych w wykazie towarów i usług przeciwstawionego znaku towarowego oraz usług z klasy 39 spornego znaku towarowego nie daje podstaw do stwierdzenia identyczności czy podobieństwa. Z kolei, dokonując oceny porównywanych znaków towarowych, organ stwierdził, że w warstwie fonetycznej są one identyczne, zaś w warstwie wizualnej jedynie grafika znaku spornego wpływa na ich różnice, przy czym samo poprowadzenie linii w kolorze czerwonym nad i pod znakiem BAUTECH, pisanym kolorem granatowym, w żaden sposób nie wpływa na warstwę słowną, wszak znaki brzmią identycznie w obu przypadkach, natomiast wskazane różnice de facto w odbiorze nie występują, bowiem znak przeciwstawiony ma charakter słowny i może być wykorzystywany w dowolnej grafice, gdyż jego ochrona nie została ograniczona w tym zakresie. Tym samym - zdaniem organu - przeciwstawiony znak towarowy może być wykorzystywany w grafice, w jakiej występuje znak sporny. Dlatego grafika spornego znaku towarowego (bardzo uboga) nie ma w tym przypadku znaczenia. Z tego względu - w ocenie organu - również w warstwie wizualnej oba oznaczenia są podobne. Jeśli zaś chodzi o warstwę znaczeniową, to wobec braku możliwości ustalenia treści znaczeniowej obu znaków towarowych, organ uznał, że nie ma także możliwości ustalenia, czy oznaczenia są w tym zakresie do siebie podobne. Niezależnie jednak od tego, podobieństwo porównywanych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej oraz ich identyczność w warstwie fonetycznej pozwala przyjąć - zdaniem organu - że w sprawie zachodzi inkorporacja znaku wcześniejszego do znaku spornego. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, między oznaczeniami występuje stosunek podobieństwa w przypadku usługi budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37), natomiast nie ma podobieństwa w odniesieniu do transportu lądowego, przeładunku towarów, magazynowania towarów, przechowywania towarów oraz dostarczania towarów (klasa 39). W takiej sytuacji zachodzą więc podstawy do unieważnienia spornego prawa ochronnego, tj. w zakresie usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37). Tylko w tym przypadku spełnione są bowiem dwie pierwsze przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej. Jeśli zaś chodzi o ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, organ uznał, że samo słowo "bautech" ma silny charakter odróżniający, a zatem kluczowe znaczenie w sprawie ma ocena podobieństwa usług. Stwierdzenie podobieństwa w zakresie usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami skutkuje tym, że istnieją podstawy do unieważnienia spornego prawa w tym zakresie. Natomiast brak podobieństwa w odniesieniu do pozostałych usług ujętych w wykazie towarów i usług spornego znaku towarowego z klasy 39 do towarów i usług z wykazu towarów i usług przeciwstawionego znaku towarowego powoduje, że nie występuje ryzyko wprowadzenia w błąd określone w art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, stąd też - zdaniem organu - nie było podstaw do unieważnienia spornego prawa ochronnego w tym zakresie. Innymi słowy, organ uznał, że w części dotyczącej usług z klasy 37, tj. usług budowy budynków w stanie surowym z instalacjami, została spełniona przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd z art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, zaś w pozostałym zakresie przesłanka ta nie występuje, toteż w tej części sprzeciw został oddalony. B. Sp. z o.o. z siedzibą w O. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła punkt pierwszy powyższej decyzji, tj. w zakresie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy BAUTECH nr [...], wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia w tej części, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Spółka zarzuciła zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, w tym: art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w kontekście przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, z pominięciem dowodów i argumentów wskazanych przez skarżącą na poparcie twierdzenia o wyłącznie opisowym charakterze elementu słownego "bau" i "tech" w przeciwstawionym znaku BAUTECH nr [...], a także dowodów wskazujących na brak jednorodzajowości usług, dla których oba znaki towarowe są przeznaczone (pod kątem prowadzonej działalności gospodarczej), co skutkowało niewłaściwym zastosowaniem art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej; błędne ustalenie, że oznaczenie strony wnoszącej sprzeciw było rozpoznawalne w branży budowlanej, co wobec ograniczenia podstaw sprzeciwu do art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy stanowi naruszenie art. 255 ust. 4 tej ustawy oraz art. 61 i art. 63 kpa, poprzez rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu spornym poza granicami sprawy wytyczonymi sprzeciwem; art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, poprzez przeprowadzenie analizy porównawczej obu oznaczeń, z pominięciem znaczenia grafiki znaku spornego, mimo że elementy słowne obu znaków mają charakter wyłącznie opisowy, co doprowadziło do błędnego uznania podobieństwa usług zawartych w klasie 37 znaku spornego i znaku wcześniejszego oraz ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, rozpoznając sprzeciw złożony przez skarżącą B. Sp. z o.o. z siedzibą w P., w pełni zasadnie uznał, że udzielone prawo ochronne na znak towarowy słowno - graficzny BAUTECH nr [...] nie narusza art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.) w zakresie, w jakim sprzeciw został oddalony, bowiem w sytuacji porównywanych oznaczeń, nie ma podobieństwa usług w odniesieniu do transportu lądowego, przeładunku towarów, magazynowania towarów, przechowywania towarów oraz dostarczania towarów (klasa 39). To zaś oznacza, że nie zachodzą podstawy do unieważnienia spornego prawa ochronnego w tym zakresie. Natomiast organ w pełni zasadnie przyjął, że udzielone prawo ochronne na ww. znak towarowy podlega unieważnieniu w części dotyczącej usługi z klasy 37, gdyż w tym zakresie między porównywanymi oznaczeniami występuje stosunek podobieństwa w odniesieniu do usługi budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37), wszak w wykazie znaku przeciwstawionego znajdują się usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych. Wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie doszło też do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania zaskarżonej części decyzji z obrotu prawnego. Prawo ochronne na znak towarowy może zostać unieważnione na podstawie art. 164 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Do unieważnienia prawa ochronnego może również dojść przy wykorzystaniu przewidzianej w art. 246 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej instytucji sprzeciwu od decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach sprzeciwu i jest związany wskazaną w nim podstawą prawną. Toteż ograniczenie przez stronę podstaw sprzeciwu nie narusza art. 255 ust. 4 ww. ustawy ani art. 61 i art. 63 kpa, jako że to właśnie strona wnosząca sprzeciw decyduje o zakresie unieważnienia prawa ochronnego i podstawach prawnych sprzeciwu. Nie jest natomiast możliwe rozszerzanie granic sprzeciwu w trakcie postępowania spornego. Podstawą sprzeciwu są okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, a wśród których znajdują się określone w art. 132 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy względne przeszkody rejestracji znaku towarowego. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, prawo ochronne na znak towarowy nie może zostać udzielone, jeśli zgłoszony do ochrony znak jest identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Jak zasadnie wskazał Urząd Patentowy RP w motywach wydanej decyzji, z przepisu tego wynikają trzy przesłanki, które warunkują udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, a są nimi: 1) identyczność lub podobieństwo znaku towarowego do znaku towarowego wcześniej zarejestrowanego, 2) identyczność lub podobieństwo towarów lub usług, które sygnowane są porównywanymi oznaczeniami, 3) istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Zgodnie z brzmieniem art. 120 ust. 1 i 2 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym, w rozumieniu ust. 1, może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Istniejąca prawna możliwość przedstawiania znaków towarowych w formie oznaczeń graficznych wcale nie oznacza, że znak towarowy ma być jedynie wymyślną formą ekspresji w ramach dostępnych środków i sposobów porozumiewania się, bowiem użyte w art. 120 ust. 2 ww. ustawy sformułowanie "w szczególności" wskazuje, że wyliczenie zawarte w tym przepisie ma jedynie charakter przykładowy. W praktyce będzie to oznaczać, że znakiem towarowym może być nie tylko określony ornament, rysunek czy kompozycja tworząca logo, ale równie dobrze może nim być także poszczególne słowo posiadające wystarczającą zdolność odróżniającą lub wyrażenie będące zapisem składającym się z kilku słów, tworzących swego rodzaju hasło reklamowe. Istotne bowiem jest, by znak towarowy posiadał obiektywną zdolność oddziaływania na odbiorcę w celu dostrzeżenia przez niego produktów czy usług nim oznaczonych i ich odróżniania od innych tego rodzaju produktów czy usług oferowanych przez występujące w obrocie podmioty konkurencyjne. W świetle przywołanych wyżej przepisów, konieczne zatem jest, by znak towarowy - co do zasady - posiadał zdolność rejestracyjną i odróżniającą, która pozwoli mu na pełną autonomiczność w obrocie zarówno w sensie prawnym, jak i faktycznym. Ma być więc swoistym komunikatorem służącym oznaczeniu produktów lub usług, które będą korzystać z jego sugestywności i oryginalności. Znak towarowy nie może być zatem identyczny lub podobny do znaku towarowego występującego już w obrocie i korzystającego z ochrony, zwłaszcza gdy miałby służyć oznaczaniu towarów identycznych lub podobnych, co mogłoby powodować ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Z powyższych przepisów wynika także, że stworzenie znaku towarowego nie może opierać się tylko na tych kryteriach, które wprost oznaczają dany produkt czy usługę, i to niezależnie od tego, czy będzie to płaszczyzna rodzajowa, pochodzenia towaru, jego jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji czy przydatności, bowiem w sytuacji, gdy znak towarowy wprost określa wyłącznie jedną z tych płaszczyzn, wówczas nie spełnia on funkcji odróżniającej. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie sporny znak towarowy wprawdzie posiada zarówno zdolność rejestracyjną, jak i odróżniającą, ale zachodzi między nim a znakiem przeciwstawionym podobieństwo, które uniemożliwia korzystanie przezeń z ochrony prawnej w zakresie usługi z klasy 37, tj. w odniesieniu do usługi budowy budynków w stanie surowym z instalacjami, gdyż w wykazie znaku przeciwstawionego znajdują się usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych. Nie może budzić wątpliwości, że usługi budowlane obejmują otwarty katalog usług w ramach szeroko pojętego "budownictwa". Zakres semantyczny tego pojęcia obejmuje nie tylko wytwarzanie materiałów budowlanych i konstrukcji służących wznoszeniu budowli czy sytuowaniu infrastruktury z nią związanej, ale przede wszystkim obejmuje cały zakres usług współtworzących proces budowlany, od chwili fundamentowania budowli do momentu oddania obiektu do użytkowania. W przypadku obu porównywanych kategorii usług, w każdej sytuacji rzecz dotyczy usług z zakresu budowy i ten element determinuje istniejące między nimi podobieństwo czy też identyczność, natomiast różnica sprowadza się jedynie do zakresu usług, które - niezależnie od sposobu prowadzenia inwestycji - pozostają w zakresie semantycznym pojęć "budowy" i "budownictwa". Z tego względu używanie brzmieniowo i wizualnie tożsamych oznaczeń bez wątpienia stwarza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Odmiennie natomiast przedstawia się sytuacja w odniesieniu do transportu lądowego, przeładunku towarów, magazynowania towarów, przechowywania towarów oraz dostarczania towarów (klasa 39). W tym zakresie stosunek podobieństwa nie zachodzi, bowiem - co należy podkreślić - elementem wspólnym dla obu oznaczeń jest budownictwo, a nie transport, jak i związany z transportem przeładunek, dostarczanie towarów oraz ich magazynowanie i przechowywanie, które stanowią zupełnie odmienną kategorię usług. Jakkolwiek usługi te mogą być związane z szeroko rozumianą branżą budowlaną, niemniej jednak nie ma tu bezpośredniej relacji z budownictwem, w którym przeciwstawione oznaczenie funkcjonuje jako znak towarowy. Luźny związek powyższych usług z branżą budowlaną nie może jeszcze świadczyć o istocie ich podobieństwa, a tym bardziej, że w tym zakresie oznaczenia funkcjonują i będą funkcjonowały de facto w różnych - co do zasady - obszarach oferowanych usług. Toteż w przypadku tej kategorii usług, nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Porównując sporny znak towarowy BAUTECH nr [...] do znaku przeciwstawionego BAUTECH nr [...], nie może budzić wątpliwości, że oba oznaczenia zarówno w warstwie słownej, jak i brzmieniowej (fonetycznej) są identyczne. Bez wpływu na tę okoliczność pozostaje sfera znaczeniowa porównywanych znaków, gdyż oba znaki towarowe funkcjonują na rynku polskim i jako takie w swej treści mogą pozostawać neutralne w swym znaczeniu, stanowiąc jedynie komunikator słowny w postaci odpowiednio zestawionych liter tworzących fantazyjne słowo lub zlepek krótkich słów, choćby zaczerpniętych z języka obcego. W tym kontekście za niezasadny należy uznać zarzut dotyczący wyłącznie opisowego charakteru elementów słownych "bau" i "tech", ponieważ analizie podlega całe słowo "bautech" i trudno przyjąć, by składając się z ww. obu elementów, słowo to miało samo w sobie opisywać rodzaj świadczonych usług, zważywszy że element "tech" - co najwyżej - może nawiązywać do pojęcia "techniki", które z branżą budowlaną nie pozostaje w bezpośrednim związku, zaś element "bau" polskim odbiorcom wcale nie musi przywodzić na myśl opisu dotyczącego branży budowlanej, a wręcz przeciwnie - może w ogóle nie być z tą branżą kojarzony. Choć sporny znak towarowy jest znakiem słowno - graficznym, to jednak sama grafika nie zmienia w żaden sposób w odbiorze warstwy słownej i fonetycznej oznaczenia. Samo poprowadzenie linii w kolorze czerwonym nad i pod znakiem BAUTECH, pisanym kolorem granatowym, w żaden sposób nie wpływa na warstwę słowną, wszak znaki brzmią identycznie w obu przypadkach. Znak przeciwstawiony ma charakter słowny i może być wykorzystywany w dowolnej grafice, gdyż jego ochrona nie została ograniczona w tym zakresie. Tym samym grafika spornego znaku towarowego nie ma w tym przypadku znaczenia prawnego, bowiem prawo ochronne nie może być udzielane tylko jednemu podmiotowi na zasadzie monopolizowania poszczególnych słów czy słownych elementów składających się z połączenia występujących w alfabecie liter, których funkcja i przeznaczenie (zastosowanie) ma wartość uniwersalną, a przez to powszechną. Gdyby przyjąć odmienny punkt widzenia za prawidłowy, należałoby wówczas zakwestionować także prawidłowość udzielonej ochrony prawnej na przeciwstawiony znak towarowy - w myśl zasady o braku podstaw do monopolizowania (zawłaszczania) poszczególnych słów czy elementów słownych na potrzeby indywidualnych oznaczeń, która to zasada wynika wprost z treści art. 129 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy - Prawo własności przemysłowej. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy RP prawidłowo przeprowadził analizę podobieństwa porównywanych znaków, nie naruszając przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. Dokonał bowiem analizy na wszystkich trzech płaszczyznach podobieństwa (graficznej, słownej i znaczeniowej), z uwzględnieniem ogólnego wrażenia, jakie oba znaki wywierają na odbiorcy, dochodząc do słusznego wniosku o istniejącym konfuzyjnym podobieństwie obu oznaczeń w zakresie usług z klasy 37, gdyż między porównywanymi oznaczeniami występuje stosunek podobieństwa w odniesieniu do usługi budowy budynków w stanie surowym z instalacjami (klasa 37), bowiem w wykazie znaku przeciwstawionego znajdują się usługi budowlane w zakresie budowy nawierzchni pieszo-jezdnych i nawierzchni przemysłowych. Dlatego też organ w pełni zasadnie unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy w tym zakresie. Natomiast brak podobieństwa usług w odniesieniu do transportu lądowego, przeładunku towarów, magazynowania towarów, przechowywania towarów oraz dostarczania towarów (klasa 39) uprawniał organ do oddalenia sprzeciwu w tym zakresie, gdyż w tej części nie zachodzą podstawy do unieważnienia spornego prawa ochronnego. W takim stanie rzeczy, decyzję w części unieważniającej prawo ochronne na znak towarowy słowno - graficzny BAUTECH nr [...] należy uznać za prawidłową, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane art. 107 § 1 kpa, w szczególności decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne skonstruowane zgodnie z przepisem art. 107 § 3 kpa. Stan faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Natomiast w uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy prawa i wyjaśniono podstawy prawne decyzji. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.