VI SA/Wa 1244/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. N.V. z siedzibą w R., Holandia o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2008 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1244/07 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi I. sp. jawna z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2007 r. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy SOLEY R 129356 postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1244/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi I. sp. jawna z siedzibą w C. (dalej zwanej skarżącą) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy SOLEY R 129356. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 maja 2008 r. (k. 311). Pismem z dnia 16 maja 2008 r., złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu 16 maja 2008 r., pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia z jednoczesnym dokonaniem czynności, której terminowi uchybił. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż w skutek niezawinionego błędu pracownika administracyjnego, zażalenie zostało złożone w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej zamiast w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak podkreślił, w załączeniu wniosku przedstawił kopię pisma z prezentatą Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (data z prezentaty 12 maja 2008 r.). Wyjaśnił, iż błąd pracownika był następstwem tego, iż w dniu 12 maja 2008 r. rozwoził większą ilość przesyłek i nieopatrznie uznał, odbierając pismo z rąk rzecznika patentowego, że pismo należy zawieźć do organu. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono oświadczenie pracownika administracji, w którym wyjaśnia, iż jego błąd był wynikiem zmęczenia spowodowanego wielogodzinnym rozwożeniem przesyłek po Warszawie oraz błędnym założeniem, co do adresata pisma. Zaznaczył ponadto, iż w swoim przekonaniu został utwierdzony przez pracownika organu, który kwitując odbiór pisma nie dostrzegł sprzeczności, co do jego adresata. Na marginesie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia pełnomocnik uczestnika dodał, iż w analogicznej sprawie – sygn. akt VI SA/Wa 1120/07 - zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego zostało wniesione w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a przesłanką od której wystąpienia Sąd uzależnia przywrócenie terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Obowiązkiem strony jest więc uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę po jej stronie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jak przyjęto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika przy ustaleniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje obciążają jego samego, nie zwalniając strony od winy w niezachowaniu terminu (postanowienie SN z 15 marca 2000 r., II CKN 554/00, LEX nr 51986). Zgodnie z orzecznictwem pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje, w szczególności dotyczy to zaniedbań przez personel administracyjny czynności koniecznych do zachowania terminu procesowego (postanowienie z 5 lutego 1999 r. III CKN 1052/98, LEX nr 50719, post. z 10 stycznia 1956 r. sygn. akt 4 CO 58/55 OSN 1956 p.106, post. z 20 maja 1970 r , I CR 184/70 Biul. SN z 1970 nr 11 poz. 20). Dokonując analizy treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia Sąd uznał, iż przytoczone przez pełnomocnika strony okoliczności nie uprawdopodobniają, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W ocenie Sądu, nie stanowi o braku winy zaniedbanie, jakiego dopuściła się zatrudniona przez pełnomocnika pracownica, bowiem co już wcześniej zostało podkreślone winę za zaniedbania personelu administracyjnego ponosi pełnomocnik. Ponadto, pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązany jest działać w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością jakby działał na własną rzecz a w szczególności powinien posiadać świadomość wagi terminowego dokonywania czynności procesowych (postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 110/04 niepubl.) Dodatkowo należy podkreślić, iż osoba działająca przez profesjonalnego pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała określonych czynności procesowych, dlatego też obciąża ją odpowiedzialność związana z wyborem osoby, której zleciła pomoc prawną. Skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę. W świetle powyższego należało przyjąć, iż pełnomocnik uczestnika nie wykazał należytej staranności przy dokonaniu czynności procesowej i w konsekwencji wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należało uznać za niezasadny. Odnosząc się do argumentu strony, iż w analogicznej sprawie - sygn. akt VI SA/Wa 1120/07 - termin do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2008 r. o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego został zachowany, zauważyć należy, iż ewentualne uwzględnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny ww. zażalenia nie pozostanie bez wpływu na niniejsze postępowanie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.