VI SA/Wa 1245/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2006 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w T. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz M. Sp. z o.o. w T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. o nr [...] stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w T. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] nakładającej na stronę odwołującą się karę pieniężną w kwocie 11 000 złotych. Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] sierpnia 2005 r. funkcjonariusz Inspekcji Transportu Drogowego przeprowadził w miejscowości C., na drodze krajowej nr [...] kontrolę autobusu marki [...] o nr rej. [...], należącego do M. Sp. z o.o. z/s w T., a kierowanego przez dwuosobową załogę, tj. przez Z. R. i R. Z.. W wyniku powyższej kontroli został sporządzony protokół nr [...], na podstawie którego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego dnia [...] grudnia 2005 r. wydał decyzję, którą na podstawie art. 93 ust 1 w zw. z art. 92 ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088 ze zm.), cytowanej dalej jako t.d., w zw. z lp.1.1.1 i lp. 1.4.1 załącznika do t.d., nałożył na właściciela kontrolowanego pojazdu karę pieniężną w kwocie 11 000 złotych. Od decyzji organu I instancji M. Sp. z o.o. z siedzibą w T. w dniu 23 grudnia 2005 r. złożyła odwołanie (pismo z dnia 22 grudnia 2005 r.) wraz z dziewięciostronicowym uzasadnieniem stanowiącym jego załącznik. W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r., o umorzenie postępowania i o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności. Po przekazaniu odwołania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, organ II instancji pismem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] wezwała spółkę wnoszącą odwołanie do "uzupełnienia odwołania poprzez złożenie podpisu na piśmie z dnia 22 grudnia 2005 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania" oraz do przedłożenia dokumentów np. wypisu z KRS-u, pełnomocnictwa wykazujących, iż J. S. jest umocowany do jednoosobowej reprezentacji spółki. W odpowiedzi na to wezwanie spółka M. Sp. z o.o. przesłała dnia 24 lutego 2006 r. (data stempla pocztowego) do Głównego Inspektora uzupełnione o wymagany podpis pismo z dnia 22 grudnia 2005 r. oraz dokument potwierdzający pełnomocnictwo wskazujące, iż J. S. jest umocowany do reprezentacji spółki. W dniu [...] kwietnia 2006 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), cytowana dalej jako k.p.a. wydał postanowienie, w którym stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania podnosząc w uzasadnieniu, że "odwołanie z dnia 22 grudnia 2005 r., nie zostało uzupełnione w podpis osoby wnoszącej pismo", a następnie wskazał, że "w przedmiotowej sprawie, odwołanie zostało wniesione za pismem z dnia 22 grudnia 2005 r., jednakże nie zostało podpisane przez osobę wnoszącą ww. pismo". W związku z powyższym M. Sp. z o.o. z siedzibą w T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając skarżonemu postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. błędną interpretację merytoryczną dokumentacji odwoławczej nadanej w urzędzie pocztowym dnia 24 lutego 2006 r. oraz rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 124 k.p.a.. Skarżąca wniosła o uchylenia zaskarżonego postanowienia, dokonanie ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, tj. zasadność rozpatrzenia merytorycznego dokumentacji odwoławczej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, że w złożonej w dniu 24 lutego 2006 r. dokumentacji przedłożyła wnioskowane przez organ w piśmie z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] dokumenty, tj. uzupełnione o podpis odwołanie z dnia 22 grudnia 2005 r. oraz pełnomocnictwo dla J. S. do działania w przedmiotowej sprawie w imieniu M. Sp. z o.o. z siedzibą w T., wobec czego nie zrozumiałym są dla skarżącej twierdzenia organu o niedopełnieniu przez nią ciążących na niej obowiązków w w/w zakresie proceduralnym. Skarżąca wskazała także, że skarżone rozstrzygnięcie nie tylko nie koresponduje z treścią uzasadnienia, ale jest diametralnie różne od motywów zawartych w uzasadnieniu, czym rażąco narusza przepisy art. 107 w zw. z art. 126 k.p.a. i jako dotknięte wadą wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. podlega stwierdzeniu nieważności. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na powyższą skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, iż przedmiotowe odwołanie nie zostało uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią z art. l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie, akt, lub inną czynność z zakresu administracji publicznej) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego rozstrzygnięcia. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając niniejszą sprawę, w świetle przywołanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo, a w szczególności przepis art. 134 k.p.a.. Stosownie do treści w/w przepisu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy, tj. Główny Inspektor Transportu Drogowego nieprawidłowo uznał, że odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] nakładającej na przedsiębiorcę M. Sp. z o.o. z siedzibą w T. karę pieniężną w wysokości 11 000 złotych, nie zostało uzupełnione o podpis osoby wnoszącej pismo z dnia 22 grudnia 2005 r., tj. o podpis J. S.. Z akt sprawy wynika bowiem, że Główny Inspektor Transportu Drogowego, po przekazaniu jemu akt sprawy wraz z w/w odwołaniem wezwał skarżącą spółkę do złożenia przedmiotowego podpisu na piśmie z dnia 22 grudnia 2005 r., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania oraz do złożenia pełnomocnictwa i wypisu z KRS-u. Strona w/w wezwanie odebrała w dniu 22 lutego 2006 r., zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków odwołania był dzień 1 marca 2006 r.. Skarżąca spółka w odpowiedzi na powyższe wezwanie dnia 24 lutego 2006 r. (data stempla pocztowego), zatem w terminie wykonała wezwanie, przesyłając uzupełnione o podpis pismo wraz z pełnomocnictwem dla J. S.. Na uwagę zasługuje również fakt, iż zarówno pełnomocnictwo dla J. S., jak i wypis z KRS-u skarżącej spółki, Główny Inspektor otrzymał wraz z aktami organu I instancji, zatem wezwanie w tym przedmiocie było bezzasadne. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ odwoławczy niezasadnie uznał, iż w aktach sprawy nie ma dokumentu, z którego wynika, że J. S. reprezentuje stronę, skoro jak wskazano wyżej, pełnomocnictwo znajdowało się w aktach, a ponadto na dzień złożenia odwołania strona nie wypowiedziała go. Na kanwie niniejszej sprawy zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. A zatem odwołanie nie wymaga ani szczególnej formy ani tym bardziej uzasadnienia. Zasadniczym natomiast elementem przesądzającym o zakwalifikowaniu czynności procesowej strony do czynności procesowej – wniesienia odwołania jest wyrażenie przez stronę niezadowolenia z decyzji wydanej w I instancji (B. Adamiak (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.BECK 2004, s. 571). Zatem wydanie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności wniesienia odwołania z powodu "niepodpisania pisma wniesionego za pismem z dnia 22 grudnia 2005 r.", a zatem nie podpisanie uzasadnienia odwołania, w sytuacji gdy odwołanie zostało podpisane, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania, bowiem odwołanie nie wymaga uzasadniania. W tym miejscu należy podkreślić także, że w rozpoznawanym przypadku odwołująca się spółka wykazała, iż uzasadnienie jest jedynie załącznikiem do odwołania, a nie jego integralną częścią. W konsekwencji skarżone postanowienie należy uznać za wadliwe, bowiem zostało wydanie z naruszeniem przepisu art. 134 k.p.a. Zdaniem Sądu, stwierdzone uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, co czyniło koniecznym uchylenie przez Sąd wydanego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2006r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.. O kosztach postępowania obejmujących wpis od skargi, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a..