VI SA/Wa 1248/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. skarżący, S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego - skargę na decyzję ww. organu z dnia z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Do skargi na powyższą decyzję został załączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, iż ustanowiony przez niego pełnomocnik zmarł 4 stycznia 2011 r. o czym skarżący dowiedział się na początku lutego 2011 r. Skarżący zorientował się, że sprawa została rozstrzygnięta dla niego niekorzystnie, gdy zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne. Aby zapoznać się z motywami decyzji udał się do organu i wnioskiem z 30 marca 2011 r. wystąpił o kserokopię akt, które to kserokopie otrzymał w dniu 6 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 ww. ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższe, umożliwia merytoryczne rozpoznanie kwestii ewentualnego zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Dokonując oceny w tym względzie Sąd stwierdził, iż skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Niewątpliwie śmierć pełnomocnika ustanowionego przez skarżącego spowodowała, że złożenie skargi w terminie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony. Wskazać także należy, że skarżący dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy ponieważ podjął działania mające na celu zapoznanie się z wydaną decyzją i osobiście złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie Sądu powyższe okoliczności w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, gdyż uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.