VI SA/Wa 1249/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 8 czerwca 2007 r. skarżąca – E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Jak wynika z załączonego do akt sprawy protokołu rozprawy z dnia 9 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku z pismem pełnomocnika z dnia 2 października 2007 r., w którym poinformował Sąd o swojej nagłej i nieprzewidzianej chorobie, co potwierdzone zostało załączonym do wniosku zwolnieniem lekarskim na okres od 29 września 2007 r. do 12 października 2007 r., postanowił odroczyć rozprawę i następny termin wyznaczyć z urzędu. Pismem z dnia 25 października 2007 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 30 października 2007 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż na dzień 30 września 2007 r. w obrocie prawnym funkcjonuje wiele decyzji nakładających na skarżącą kary pieniężne za naruszenie przepisów art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Łączna wysokość nałożonych kar to 170 500 złotych. W ocenie pełnomocnika skarżącej wyegzekwowanie powyższych kwot spowoduje pogorszenie sytuacji finansowej firmy a nawet może doprowadzić do jej bankructwa. Pełnomocnik dodał, iż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winien mieć na uwadze łączny wymiar kar, jakie w omawianym zakresie zostały nałożone na skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygniecie (v. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 249 i n.). Ponadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to po stronie wnioskodawcy występuje obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W treści wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej podniósł, iż do dnia 30 września 2007 r. łączna suma kar finansowych nałożonych na skarżącą za naruszenie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym wynosi 170 500 złotych oraz że zapłata takiej kwoty może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej a nawet doprowadzić do bankructwa firmy. Należy podkreślić, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił postulat pełnomocnika skarżącej spółki i przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę argument dotyczący wielość spraw, jakie w obecnej chwili toczą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za naruszenie przepisu art. 18 ust 5 ustawy o transporcie drogowym. W każdej z tych spraw kara pieniężna nałożona w drodze decyzji administracyjnej kształtuje się na poziomie od 10 000 do 15 000 złotych. Dlatego też, Sąd zgodził się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, iż natychmiastowe wyegzekwowanie tak dużej kwoty nie pozostanie bez wpływu na pracę przedsiębiorstwa, a tym bardziej spowoduje nieodwracalne skutki w jego funkcjonowaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż okoliczności, jakie wskazał w swoim wniosku pełnomocnik skarżącej w sposób wystarczający uzasadniają konieczność zastosowania w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.