VI SA/Wa 1251/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odstępstwa od warunków technicznych dla motoroweru oddala skargę Decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) oraz w związku z § 1 ust. 1c rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. Nr 32, poz. 262, z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku p. S. P. (dalej: strony, skarżącego), w sprawie udzielenia odstępstwa od warunków technicznych dla motoroweru marki [...] typ [...], nr identyfikacyjny ramy pojazdu [...], umorzono postępowanie ze względu na bezprzedmiotowość wniosku. W uzasadnieniu stwierdzono, iż w rozpatrywanym przypadku zakres przedmiotowy art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym nie ma zastosowania, gdyż pojazd, jako zarejestrowany w N. w dniu [...] stycznia 1996 r. spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, w związku z czym spełnione są również warunki techniczne dla motoroweru określone w przepisie § 53 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia wskazującym, iż motorower powinien być wyposażony w numer rozpoznawczy, lub numer identyfikacyjny pojazdu (VIN). Jako, że motorower marki [...] typ [...] posiada identyfikujący go numer ramy, tj. nr [...], to warunki określone zarówno przepisami ustawy - Prawo o ruchu drogowym, jak i warunki określone przepisami ww. rozporządzenia są spełnione. Ponadto zgodnie z § 59 ust. 14 w/w rozporządzenia dla motorowerów zarejestrowanych po 1 stycznia 2003 r. nie wymaga się numeru identyfikacyjnego (VIN). Poza tym z § 1 ust. 1c rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia dla motoroweru sprowadzonego z zagranicy, dla którego nie można ustalić daty pierwszej rejestracji za granicą uznaje się ją jako 1 stycznia roku produkcji. W związku z powyższym Minister Infrastruktury orzekł o umorzeniu postępowania ze względu na bezprzedmiotowość wniosku. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła strona podnosząc, iż stanowisko zajęte przez Ministra Infrastruktury budzi wątpliwości, gdyż przepis § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia jednoznacznie stwierdza, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o "stosowaniu warunków technicznych w zależności od daty zarejestrowania pojazdu po raz pierwszy", rozumie się przez to stosowanie tych warunków odpowiednio do daty pierwszej rejestracji pojazdu, którą jest data pierwszej rejestracji pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określona w dowodzie rejestracyjnym pojazdu; data pierwszej rejestracji za granicą w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą; data zarejestrowania pojazdu po raz pierwszy podana przez organy Sił Zbrojnych, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Straży Granicznej. Wobec takiego uregulowania, nie można więc przyjąć aby datą pierwszej rejestracji motoroweru była data 1996 r., tj. data ustalona na podstawie roku produkcji, bowiem motorowery nie były i nie są rejestrowanie na terenie N., zaś przekazany Ministerstwu dokument "Dopuszczenie do ruchu" nie jest dowodem rejestracyjnym, lecz dokumentem potwierdzającym homologację pojazdu. W świetle przedstawionych uwag nie można więc przyjąć, że w opisanej sytuacji datą pierwszej rejestracji motoroweru, mającą znaczenie dla wymaganych warunków technicznych pojazdu, jest data ustalona na podstawie roku produkcji. W ogóle nie można mówić o rejestracji pojazdu skoro taka nie miała miejsca. Dlatego nie można ustalić daty pierwszej rejestracji za granicą, na podstawie roku produkcji, skoro taka rejestracja nie zaistniała. W tym stanie rzeczy strona zwróciła się do organu o zmianę zajętego stanowiska i podjęcie decyzji udzielającej odstępstwa od warunków technicznych, tak aby mogła dokonać pozytywnego badania technicznego i zarejestrować pojazd. Decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., wydaną na podstawie art. 67 ust. 1, w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po analizie odwołania od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., umarzającej postępowanie w sprawie udzielenia odstępstwa od warunków technicznych dla motoroweru marki [...] typ [...], nr identyfikacyjny ramy pojazdu [...], ze względu na bezprzedmiotowość wniosku, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Ponieważ w przedmiotowej sprawie motorower marki [...] typ [...] spełnia wszystkie wymogi określone zarówno przepisami ustawy - Prawo o ruchu drogowym, jak i przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, to odstępstwo od warunków technicznych pojazdów nie mogło być udzielone i należało umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji dnia [...] stycznia 2008 r. jest więc prawidłowe i dlatego utrzymano je w mocy. Skargę na powyższą decyzję Ministra Infrastruktury wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona, zarzucając jej rażące naruszenie prawa, wydanie jej bez jakiegokolwiek ustalenia stanu faktycznego sprawy i brak odniesienia się w niej do podniesionych w odwołaniu zarzutów. Skarżący uznał, że stanowisko zajęte przez Ministra Infrastruktury w rozpatrywanej sprawie jest ewidentnie błędne. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący powtórzył wywód zawarty w odwołaniu od decyzji konkludując, że w świetle przedstawionej regulacji prawnej, poddanej krytycznej ocenie, nie można przyjąć, że w opisanej sytuacji datą pierwszej rejestracji motoroweru, mającą znaczenie dla wymaganych warunków technicznych pojazdu, jest data ustalona na podstawie roku produkcji. W ogóle nie można mówić o rejestracji pojazdu, skoro taka nie miała miejsca i tym samym ustalać daty pierwszej rejestracji za granicą, na podstawie roku produkcji, skoro taka rejestracja nie zaistniała. Strona zarzuciła, że do kwestii tej, mającej zasadnicze znaczenie w sprawie, Minister w wydanej decyzji w ogóle się nie ustosunkował, pomimo że kwestia ta była podnoszona w odwołaniu. Bez jakichkolwiek podstaw powołując się na przepisy, z których wynika, że datą pierwszej rejestracji jest data wpisana w dowodzie rejestracyjnym, za taki dokument przyjmuje dokument potwierdzający homologację. Wydawane na terenie N. dowody rejestracyjne składają się z dwóch części (Fahrzeugbrief Teil I, Teil II), mają zupełnie inny wzór, o czym minister ds. transportu w kraju należącym do Unii Europejskiej powinien doskonale wiedzieć. Natomiast o fakcie, że na terenie N. nie są rejestrowane motorowery można zasięgnąć informacji nawet w internecie. W tym stanie rzeczy skarżący wniósł o uchylenie wydanych przez Ministra decyzji i spowodowanie zmiany zajętego w nich stanowiska. W odpowiedzi Ministra Infrastruktury na skargę wniesiono o jej oddalenie. W uzasadnieniu przypomniano, że od dnia 16 listopada 2007 r. sprawy z zakresu udzielania odstępstw od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy, należą do kompetencji Ministra Infrastruktury, zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działań Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594). Zgodnie z art. 66 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66a, cechy identyfikacyjne, tj.: numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub numer ramy, które to wymagania omawiany pojazd spełnia, gdyż posiada identyfikujący go numer rozpoznawczy, umieszczony w sposób trwały na ramie pojazdu, tj. nr [...]. Tym samym pojazd spełnia również warunki określone w § 53 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Przedmiotowy pojazd nie był zarejestrowany w N. w ścisłym tego słowa znaczeniu, ale jedynie dopuszczony do ruchu na podstawie odpowiedniego dokumentu. W odniesieniu do tego typu pojazdu nie jest możliwe ustalenie daty pierwszej rejestracji za granicą, wobec czego zgodnie z § 1 ust. 3 pkt 1 lit d rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, datę pierwszej rejestracji pojazdu ustalono jako [...] stycznia roku produkcji (przedmiotowy pojazd został wyprodukowany w 1996 r., więc jako datę pierwszej rejestracji pojazdu uznaje się datę [...] stycznia 1996 r.). W związku z powyższym, motorower marki [...] typ [...], jako dopuszczony do ruchu w N. w dniu [...] stycznia 1996 r. spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia ponieważ posiada identyfikujący go numer ramy, tj. nr [...]. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzono, że zarzuty strony dotyczące niewłaściwej interpretacji przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz ich niezbędnego wyposażenia, są bezpodstawne, albowiem decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. oraz utrzymująca ją decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r. są zgodne z aktualnie obowiązującymi przepisami w zakresie odnoszącym się do rozpatrywanej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] stycznia 2008 r., którą umorzono postępowanie w sprawie udzielenia odstępstwa od warunków technicznych dla motoroweru ze względu na bezprzedmiotowość wniosku. Zgodnie z art. 2 pkt 46 ustawy-Prawo o ruchu drogowym przez pojęcie motoroweru należy rozumieć pojazd jednośladowy lub dwuśladowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h. W zaskarżonej decyzji powołano art. 67 ust. 1, w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 67 ust. 1 powołanej wyżej ustawy minister właściwy do spraw transportu może w indywidualnych, uzasadnionych przypadkach zezwolić na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy. Oznacza to, że: 1) wydanie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy, należy do kompetencji ministra właściwego do spraw transportu, 2) minister może udzielić stosownego zezwolenia, o którym tutaj mowa, a więc decyzja ministra w tej sprawie ma charakter uznaniowy, 3) aby decyzja ministra nie miała charakteru dowolnego organ ten powinien określić kryteria jej wydania, pamiętając w szczególności o tym, że wydanie tego rodzaju decyzji może dotyczyć wyłącznie przypadków indywidualnych (a więc np. nie całej określonej klasy pojazdów) i wymaga uzasadnienia. W literaturze przedmiotu (R. A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. III, komentarz do art.67 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, stan prawny na dzień 10 kwietnia 2008 r.) podkreśla się m.in., że wyrażenie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy może nastąpić w uzasadnionych wypadkach indywidualnych, ale nie może mieć charakteru generalnego; najczęściej może chodzić o pojazdy używane do celów specjalnych, sprowadzane w niewielkich ilościach. Za trafne uznano też stanowisko NSA, że "Odstępstwo nie może dotyczyć takich wymogów, których niespełnienie może stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. W myśl art. 67 ust. 1 ustawy z 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym Minister Transportu i Gospodarki Morskiej (obecnie Minister Infrastruktury) tylko w uzasadnionych przypadkach może zezwolić na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy (wyrok NSA z dnia 26 maja 1998r., II SA 296/98, LEX nr 41339). Reasumując, w świetle powołanego przepisu art. 67 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym nie ulega wątpliwości, że decyzja właściwego ministra w przedmiocie wyrażenia zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy, ma charakter uznaniowy, może dotyczyć tylko uzasadnionych przypadków, przy czym podstawowym kryterium negatywnym jest zachowanie bezpieczeństwa ruchu drogowego, co oznacza, że odstępstwo nie może dotyczyć takich wymogów, których niespełnienie może stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Organ nie ma obowiązku udowadniać, że stworzenie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez dokonane odstępstwo ma charakter pewny; wystarczy, że uprawdopodobni taką możliwość. Zgodnie z przywołanymi przez organ przepisami art. 66 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, regulującymi warunki techniczne pojazdów, pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę (pkt 1) oraz – już pozytywnie - zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu (pkt 5). Oczywistym celem tych przepisów jest utrzymanie odpowiednich standardów bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zgodnie z art. 66 ust. 3a powołanej ustawy pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66a, cechy identyfikacyjne, tj. numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy. Z powyższymi przepisami ustawy koresponduje przepis § 53 ust. 4 pkt rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, zamieszczony w dziale V powołanego rozporządzenia, w którym uregulowano warunki techniczne roweru, motoroweru, wózka inwalidzkiego i pojazdu zaprzęgowego. Wyposażenia motoroweru dotyczą w szczególności przepisy § 53 ust. 2, 3 i 4 powołanego rozporządzenia. W myśl przepisu § 59 ust. 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia motorower powinien być ponadto (ponad wyżej określone urządzenia) wyposażony w numer rozpoznawczy lub numer identyfikacyjny pojazdu (VIN), umieszczony w sposób trwały na ramie lub innym podobnym podstawowym elemencie konstrukcyjnym oraz tabliczkę znamionową. Jak trafnie ustalił organ, przedmiotowy motorower nie był zarejestrowany w Niemczech w ścisłym tego słowa znaczeniu, ale jedynie dopuszczony do ruchu na podstawie odpowiedniego dokumentu. W odniesieniu do tego typu pojazdu nie jest możliwe ustalenie daty pierwszej rejestracji za granicą. W tej sytuacji ma zastosowanie przepis § 1 ust. 3 pkt 1 lit d rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, w myśl którego ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) "stosowaniu warunków technicznych w zależności od daty zarejestrowania pojazdu po raz pierwszy", rozumie się przez to stosowanie tych warunków odpowiednio do daty pierwszej rejestracji pojazdu, którą jest: a) data pierwszej rejestracji pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określona w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, z zastrzeżeniem lit. b i c, b) data pierwszej rejestracji za granicą w przypadku pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą, c) data zarejestrowania pojazdu po raz pierwszy podana przez organy, o których mowa w art. 73 ust. 3 ustawy, d) 1 stycznia roku produkcji - w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy, dla którego nie można ustalić daty pierwszej rejestracji za granicą; W ustalonym stanie faktycznym na podstawie powołanego przepisu datę pierwszej rejestracji przedmiotowego pojazdu ustalono jako [...] stycznia roku produkcji (przedmiotowy pojazd został wyprodukowany w 1996 r., więc jako datę pierwszej rejestracji pojazdu uznano datę [...] stycznia 1996 r.). Ponadto zgodnie z § 59 ust. 14 powołanego rozporządzenia dla motorowerów zarejestrowanych po 1 stycznia 2003 r. nie wymaga się numeru identyfikacyjnego (VIN). W związku z powyższym, motorower marki [...] typ [...], jako dopuszczony do ruchu w N. w dniu [...] stycznia 1996 r. spełnia wymagania techniczne określone w art. 66 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, ponieważ posiada identyfikujący go numer ramy, tj. nr [...]. Przedmiotowy pojazd spełniał ponadto wymagania techniczne przewidziane dla motorowerów w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, a co za tym idzie – nie było potrzeby wydania przez Ministra Infrastruktury zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać pojazdy. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Minister Infrastruktury trafnie umorzył postępowanie ze względu na bezprzedmiotowość wniosku w sprawie udzielenia odstępstwa od warunków technicznych dla motoroweru marki [...] typ [...], nr identyfikacyjny ramy pojazdu [...], Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. wtedy, gdy nie ma materialno-prawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego ("Art. 105 § 1. Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania"). Przyjmuje się. iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego występuje w przypadku, gdy brak jest któregokolwiek z elementów, konstruujących przedmiot tego postępowania, (tak min. R. Kędziora (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 273). Przepis art. 67 ust. 1 prawa o ruchu drogowym określa, w jakich przypadkach organ - minister właściwy do spraw transportu może zezwolić na odstępstwo od konieczności posiadania przez pojazd określonych warunków technicznych. Organ stwierdził bezprzedmiotowość wniosku z racji braku przesłanek faktycznych do wydania decyzji zezwalającej na odstępstwo w trybie art. 67 ust. 1 w/w ustawy. Oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego wynikał ze stwierdzenia, iż pojazd - motorower marki [...] spełnia warunki techniczne niezbędne dla pojazdu uczestniczącego w ruchu. Sąd podzielił stanowisko organu zajęte w rozpatrywanej sprawie. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podzielił natomiast oceny dokonanej w prawomocnym rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 445/08, w którym orzeczono, iż brak stanu faktycznego do art. 67 ust. 1 prawa o ruchu drogowym uzasadnia odmowę a nie umorzenie postępowania. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.