VI SA/Wa 1257/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. o.o. z siedzibą w L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – M. Sp. z o.o. z siedzibą w L., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie oraz prawem przewidzianym trybie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Sąd zarządzeniem z 6 maja 2015 r. wezwał skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej dnia 1 czerwca 2015 r. (z.p.o. k. 25 akt). Z zachowaniem terminu skarżąca wniosła o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. Postępowanie w tym przedmiocie ostatecznie – zarządzeniem z 13 października 2015 r., zakończyło się pozostawieniem bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego (k. 36 akt). W związku z niezwolnieniem skarżącej od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi Sąd poinformował skarżąca pismem z 8 lutego 2016 r. o ciążącym na niej obowiązku uiszczenia tego wpisu, w terminie 7 dni, w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało skarżącej doręczone w trybie zastępczym dnia 26 lutego 2016 r. (k. 47 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 art. 220). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżąca została pouczona. Wyjaśnienia wymaga także to, że w myśl art. 73 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej wskazanym siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 3 art. 73). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. czternastodniowego okresu (§ 4 art. 73). W niniejszej sprawie spełniono powyższy wymóg dwukrotnego awizowania. Tym samym Sąd uznał, że wezwanie z 8 lutego 2016 r. – informujące skarżącą o konieczności uiszczenia wpisu od skargi, zostało jej doręczone dnia 26 lutego 2016 r. Zatem skarżąca obowiązana była uiścić wpis w kwocie 200 złotych w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 27 lutego 2016 r., a ostatnim 4 marca 2016 r. Sąd stwierdza, że skarżąca nie uiściła wpis od skargi (vide informacja verte k. 48 akt), wobec czego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.