VI SA/Wa 1266/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o usługach płatniczych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2016 r., doprecyzowanym oświadczeniem z dnia [...] czerwca 2016 r., Z. S. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komisji Nadzoru Finansowego (dalej KNF) skargę na decyzję tego organu w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie art. 128 ust. 1 pkt 2 ustawy o usługach płatniczych w związku z nieprzekazaniem w terminie KNF informacji o łącznej wartości i liczbie transakcji płatniczych wykonanych w 2014 r. (decyzja wydana w pierwszej instancji). W odpowiedzi na skargę KNF wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, a na wypadek, gdyby Sąd uznał jej dopuszczalność, wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Odnotowania wymaga, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Mając na uwadze przedmiot objęty skargą do Sądu, tj. decyzję KNF z dnia [...] lutego 2016 r., szczególną uwagę zwrócić należy na dopuszczalności skargi pod względem trybu i terminu jej wniesienia. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...) – w rozpoznawanym przypadku przed KNF. W myśl § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję KNF z dnia [...] lutego 2016 r., składając wcześniej, zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, co do którego KNF wypowiedziała się postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., stwierdzając uchybienie terminu do złożenia tego wniosku. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżący co prawda dochował trybu warunkującego skuteczne zaskarżenie do Sądu ostatecznego rozstrzygnięcia KNF, tj. postanowienia z dnia [...] marca 2016 r., jednakże przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie uczynił decyzję KNF wydaną w pierwszej instancji, nie posiadającą waloru ostateczności w toku instancji przed organem administracji jakim jest Komisja Nadzoru Finansowego. Z tej przyczyny wniesioną skargę uznać należy za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.