VI SA/Wa 127/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 03 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] z udziałem M. T. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską, w ten sposób, w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 127/15, w miejsce "16 stycznia 2014" wpisać "16 stycznia 2015". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak stanowi natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, że sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia. Ponadto mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania uzasadnienia w zakresie poprawnego wpisania daty, z którą upływał termin do uiszczenie wpisu. Wskazanie daty o rok wcześniejszej, było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Oczywistość omyłki wynika z faktu, że datę upływu terminu określono na dzień poprzedzający zarówno wydanie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych jak i samo wniesienie skargi w sprawie. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.