VI SA/Wa 1277/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi D. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Skarżący D. Z. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1227/14 odrzucił skargę ze względu na wniesienie jej po terminie. Postanowienie po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 27 stycznia i w dniu 4 lutego 2015 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił w dniu 11 lutego 2015 r. do organu. W związku z powyższym uznano, iż postanowienie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) z dniem 10 lutego 2015 r. Skarżący w dniu 4 marca 2015 wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, iż nie mógł w terminie 7 dni od dnia 10 lutego 2015 r. złożyć wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż o dacie wydania ww. postanowienia z dnia 20 stycznia 2015 r. odrzucającego skargę dowiedział się po 22 lutego 2015 r. Skarżący podniósł, że czasie awizowania przesyłki zawierającej ww. postanowienie, w związku z wykonywaną pracą w transporcie drogowym jako kierowca, pozostawał poza miejscem zamieszkania, podróżując na trasach krajowych i zagranicznych, na dowód czego przedstawia w załączeniu kopie diet delegacyjnych za okres 13-22 lutego 2015 r. W tym też czasie w miejscu zamieszkania nie przebywała jego małżonka, która udała się do swojej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W ocenie Sądu wykazane przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, że czasie awizowania przesyłki zawierającej ww. postanowienie, w związku z wykonywaną pracą w transporcie drogowym jako kierowca, pozostawał poza miejscem zamieszkania, podróżując na trasach krajowych i zagranicznych, na dowód czego przedstawił w załączeniu kopie diet delegacyjnych za okres 13-22 lutego 2015 r. Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego w rozpoznawanej sprawie za pierwszy dzień terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy przyjąć 20 lutego 2015 r., tj. dzień, w którym w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stawił się adwokat R. G. i posiadając stosowne pełnomocnictwo skarżącego, zapoznał się z aktami sprawy, w tym z treścią postanowienia Sądu z dnia 20 stycznia 2015 r. odrzucającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. ze względu na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu. Zdaniem Sądu w tym dniu strona powzięła informację, że nie dochowała terminowości wniesienia przedmiotowej skargi, a zatem należy przyjąć, iż od dnia 20 lutego 2015 r. należy liczyć bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 27 lutego 2015 r. Skarżący w żaden sposób nie wykazał braku winy w niezłożeniu w terminie od 23 do 27 lutego 2015 r. (tj. po powrocie z delegacji zagranicznej) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponadto podnieść należy, że skarżący, mając świadomość toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowania i planując dłuższy pobyt za granicą, należycie dbając o własne interesy, powinien ustanowić pełnomocnika spośród podmiotów wskazanych w art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a., który w niniejszej sprawie dokonałby terminowego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, szczególnie że upoważnił adwokata R. G. do zapoznania się z aktami sprawy, a następnie do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 20 stycznia 2015 r. i reprezentowania skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a wskazane przez niego przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.