VI SA/Wa 1283/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych postanowił skargę odrzucić W dniu 3 czerwca 2005r. ( data stempla pocztowego) T. J. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą F. "T." skierował za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Pismem z dnia 6 lipca 2005r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę. Z załączonego do nadesłanych akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu T. J. na wskazany przez niego adres, pod którym prowadzi działalność gospodarczą w dniu 2 maja 2005r. Zwrotne potwierdzenie odbioru zostało opatrzone pieczęcią firmy oraz datą i podpisem osoby pełniącej funkcję sekretarki skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., Nr 153 poz. 1270 z póź. zm.) skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Jednocześnie zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu T. J. w dniu 2 maja 2005r. na wskazany przez niego adres, pod którym prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z treścią art. 42 § 1 kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Siedziba przedsiębiorstwa prowadzonego przez osobę fizyczną jest również miejscem pracy tej osoby. Aby jednak doręczenie pisma adresowanego do właściciela przedsiębiorstwa było prawnie skuteczne, niezbędne jest wyjaśnienie, czy osoba potwierdzająca odbiór korespondencji była do tej czynności upoważniona. Domniemywać jednak należy, że pracownik skarżącego dysponujący pieczątką osobistą skarżącego i potwierdzający odbiór korespondencji kierowanej do niego jest osobą upoważnioną do odbioru pism. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 1997r., SA/Lu 514/96 LEX nr 29014). Z uwagi na to, iż zdaniem Sądu zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu T. J. prawidłowo w dniu 2 maja 2005r., upływ 30-dniowego terminu na złożenie skargi miał miejsce w dniu 1 czerwca 2005r., a zatem nadanie skargi w dniu 3 czerwca 2005r., nastąpiło po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.