VI SA/Wa 1283/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia – organ II instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 roku nr [...] działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) - ustawa o świadczeniach - oraz art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - k.p.a. po ponownym rozpatrzeniu sprawy E. W. – skarżącej - od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia - organ I instancji - z dnia [...] grudnia 2010 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ I instancji w dniu [...] września 2010 r. ogłosił konkurs ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. na obszarze: [...] - Powiat m. Z. w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia: ogólnostomatologiczne. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia określono na nie większą niż 8 262 000,00 PLN na okres rozliczeniowy od 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2011 r. Oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Zgodnie z ogłoszeniem przedmiotowego postępowania, ofertę należało złożyć organowi I instancji w terminie do dnia 12 października 2010 r. Do postępowania zostało złożonych 76 ofert, w tym oferta skarżącej. Komisja przyjęła do dalszego postępowania 73 oferty (76 miejsc udzielania świadczeń), w tym ofertę skarżącej. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, iż oferta skarżącej zajęła 67 pozycję, z łączną liczbą punktów oceny 33,889 punktów. Komisja konkursowa, działając na podstawie art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania, tj. których oferty spełniały stawiane wymagania i nie zostały odrzucone. W dniu 25 listopada 2010 r. komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje ze skarżącą, w wyniku których ustalono ostatecznie cenę jednostkową w wysokości 1,08 zl oraz liczbę planowanych świadczeń w wysokości 51 000 punktów a następnie dokonała oceny ofert i sporządziła ranking końcowy, zawierający dane po przeprowadzonych negocjacjach, z ofert niepodlegających odrzuceniu. Oferta skarżącej została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich oferentów kryteriów oceny. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji, komisja konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu. Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania w dniu 30 listopada 2010 r., nie wybrała oferty złożonej przez skarżącą ze względu na wyczerpanie środków finansowych, które przeznaczył zamawiający na świadczenia zdrowotne, będące przedmiotem zamówienia oraz ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez w/w podmiot liczbę punktów wynoszącą łącznie 33,889 punktów. Ostatecznie, w rankingu końcowym, który obejmował 76 miejsc udzielania świadczeń, po negocjacjach, oferta Odwołującego została sklasyfikowana na 68 pozycji. Komisja konkursowa dokonała wyboru ofert celem zawarcia umowy i uwzględniła w rozstrzygnięciu postępowania oferty zajmujące pozycje od 1 do 48 w rankingu końcowym (49 miejsc udzielania świadczeń). Na ostatniej 48 pozycji wskazanej do zawarcia umowy znalazły się oferty, które uzyskały ocenę 42,500 punktów. Zakwalifikowane do zawarcia umowy oferty wyczerpały kwotę przeznaczoną przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia na przedmiotowe postępowanie. Skarżąca wniosła do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert zarzucając komisji konkursowej naruszenie przepisów: ■ art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, (...) poprzez naruszenie zasady równego traktowania świadczeniodawców i pominięcie oferty, która zapewniała realizacją świadczeń zdrowotnych na tych samych warunkach, co oferty, których wyboru dokonano (...), ■ art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach (...) poprzez dokonanie wyboru ofert w liczbie nie zapewniającej ciągłości udzielania świadczeń oraz ich należytej jakości (...). Świadczeniodawca podniosła, że: ■ ogłaszając listę oferentów wybranych w konkursie, komisja konkursowa nie zamieściła żadnych informacji określających kryteria, którymi się kierowała, warunki udzielania świadczeń proponowane przez oferentów i uzyskane przez nich oceny, ■ złożona przez Świadczeniodawcę oferta zapewnia udzielanie świadczeń na poziomie co najmniej równym ofertom, które zostały wybrane w konkursie, ■ wyposażenie gabinetu stomatologicznego nie odbiega od innych oferentów, jest unowocześniane, ■ ma 30 letnie doświadczenie zawodowe, podczas współpracy z NFZ nienagannie wywiązywał się z warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, ■ gabinet jest zlokalizowany w centrum miasta, ■ oferta nie została oceniona na równi z innymi, ■ brak kontraktu zmusi ją do zamknięcia gabinetu co ograniczy dostępność do świadczeń pacjentom, ■ przedmiotowe postępowanie konkursu ofert ograniczyło liczbę świadczeniodawców, którzy podpisali z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej W podsumowaniu wniosła o unieważnienie konkursu ofert i dokonanie ponownej oceny. Powołując się na przepis art. 10 § 1 k.p.a. organ I instancji, poinformował skarżącą o możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Skarżąca nie skorzystała z przysługującego prawa. Dyrektor [...] OW NFZ, wydał decyzję nr [...] oddalającą w całości odwołanie Oferenta i nadający decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ I instancji stwierdził, że po przeprowadzeniu oceny ofert, oferta skarżącej, na podstawie art. 142 ust. 5 pkt. 1 ustawy o świadczeniach, nie została wybrana w związku z otrzymaniem zbyt niskiej liczby punktów w rankingu ofert. Poinformował skarżącą o kryteriach oceny ofert oraz punktacji możliwej do uzyskania i uzyskanej przez świadczeniodawcę. Podkreślił, że negocjacje ze wszystkimi oferentami były prowadzone w sposób gwarantujący ich równe traktowanie. Oferenci, którzy w oparciu o ranking końcowy zostali wybrani do podpisania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej spełniają wszystkie wymagania wynikające z przepisów i zarządzeń Prezesa NFZ i zapewniają udzielanie tych świadczeń na odpowiednim poziomie. Zauważył, że punktacja w rankingu końcowym generowana jest przez system informatyczny w oparciu o odpowiedzi w ofercie. Podniósł, że skarżąca nie wskazała na jakiekolwiek naruszenie zasad prowadzonego postępowania nie doznała uszczerbku swojego interesu prawnego w rozumieniu art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 i art. 134 ustawy o świadczeniach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] O/W NFZ podnosząc, że : ■ negocjacje z komisją konkursową były jednostronne, a protokół końcowy był przygotowany wcześniej, nie było na nim podpisów komisji konkursowej, co naruszyło przepisy art. 134 ust. 1 oraz art. 142 ust. 6 i 7 ustawy o świadczeniach, ■ w trakcie negocjacji nie można było porównywać złożonych ofert oraz złożenia odbiegających treścią od siebie ofert, ■ przedmiotowe postępowanie prowadzone było z naruszeniem art. 134 ust. 1 i art. 142 ustawy o świadczeniach, ■ negocjacje, w razie ich pozytywnego zakończenia, tj. wspólnego ustalenia poprzez strony poziomu ceny i liczby świadczeń, winny stanowić podstawą do zawarcia umowy pomiędzy NFZ a świadczeniodawcą, ■ w przeprowadzonym postępowaniu drastycznie ograniczono liczbę świadczeniodawców, którym przyznano kontrakty z NFZ, co może ograniczyć zapewnienie pacjentom opieki na właściwym poziomie. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji wskazał, że stosownie do postanowienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych wart. 153 i 154. Organ II instancji wskazał, że prowadząc postępowanie w II instancji, ma za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz ocenić prawidłowość decyzji wydanej w I instancji. Z przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, iż przedmiotem rozstrzygania przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się, wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jego zdaniem przedmiot badania organów obu instancji jest skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. Zdaniem organu II instancji przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Komisja konkursowa postępowała zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach, z zapisami właściwych zarządzeń Prezesa Funduszu oraz wytycznymi zawartymi w Uchwale Nr 36/2005/1 Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oferta Odwołującego została przyjęta do dalszego postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych zasad dla wszystkich świadczeniodawców, określonych w przepisach prawa. Ranking końcowy zawiera wszystkie oferty, które nie zostały odrzucone. Oferty te zostały uszeregowane w kolejności wynikającej z uzyskanej łącznej liczby punktów oceny, z uwzględnieniem wyników negocjacji. Komisja konkursowa dokonała wyboru spośród ofert, co do których strony podpisały protokoły końcowe ze zbieżnym stanowiskiem co do ilości i ceny, a oferty w rankingu końcowym zostały uszeregowane malejąco wg liczby uzyskanych punktów z oceny. Wobec nienaruszenia zasad prowadzenia postępowania konkursowego, organ nie stwierdził naruszenia interesu prawnego skarżącej, a zatem złożone odwołanie nie mogło zostać uwzględnione. Mając na względzie przedstawioną argumentację organ postanowił jak w sentencji. W skardze na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału NFZ z dnia [...] grudnia 2010 r., dotyczącą oddalenia odwołania skarżącej od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia ogólno stomatologiczne wskazuje na naruszenie przez zaskarżoną decyzję jej interesu prawnego polegające w szczególności na nieuwzględnieniu złożonej przez skarżącą oferty o zawarcie umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych w opisanym wyżej zakresie, a także nierównym traktowaniu świadczeniodawców oraz oddaleniu wnoszonych następnie kolejnych środków odwoławczych. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ i zasądzenie kosztów postępowania. Jej zdaniem negocjacje, w razie ich pozytywnego zakończenia, t.j. wspólnego ustalenia poprzez obie strony satysfakcjonującego je poziomu ceny i liczby świadczeń, winny stanowić podstawę do zawarcia umowy pomiędzy NFZ a świadczeniodawcą. Uznaje za pozaprawne działanie sytuacje, w której negocjacje, nawet w razie ich pozytywnego zakończenia nie stanowią gwarancji wybrania danej oferty. Wskazuje, iż prowadzone z Komisją konkursową negocjacje zakończone zostały podpisaniem protokołu negocjacyjnego. W takiej sytuacji, mimo jego podpisania fakt nie zaproponowania zawarcia umowy a to należy uznać za działanie niezgodne z prawem, co uzasadnia wniesienie niniejszego odwołania. Wskazuje, że stosowne postępowania prowadzone przez komisje konkursowe na podstawie tych samych przepisów, w poprzednich latach, uznawały, że zawarcie stosownego porozumienia w toku negocjacji było gwarancją zawarcia umowy. Wskazuje, że żadne negocjacje się w tej sprawie nie odbyły. Jej zdaniem w trakcie "negocjacji", po wejściu do pokoju przyjęć i podaniu adresu praktyki, od razu został wydrukowany protokół końcowy z negocjacji, w którym wpisano 50% z proponowanej przeze mnie wartości oferty, z ceną za punkt 1,08 zł. Została zapytana przez pracownicę NFZ czy podpisuję protokół czy też nie. Wskzuje, że protokół z negocjacji musiała podpisać, bowiem jego niepodpisanie oznaczało automatyczną eliminację z postępowania, o czym stanowi pouczenie w protokole negocjacji. Jej zdaniem skoro została zmuszona do zaakceptowania warunków narzuconych przez Fundusz, to jasnym było, że na tych warunkach zostanie z nią zawarta umowa. Wobec powyższego, uznaje, iż postępowanie dotyczące zawarcia umów prowadzone było z naruszeniem stosownych zasad w szczególności z naruszeniem art. 134 ust. 1 i 142 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Na zebraniu związku świadczeniodawców dowiedziała się, że wiele osób próbowało zaoferować niższą stawkę za punkt, a mimo to protokół negocjacji tej okoliczności nie uwzględnia. Powyższe nieprzejrzyste reguły traktowania oferentów i "prowadzenia negocjacji" budzą uzasadnione wątpliwości co do stosowania w trakcie postępowania zasady prowadzenia go w sposób zapewniający zachowanie konkurencji i równe traktowanie świadczeniodawców, co prowadzi do wniosku, że doszło do naruszenia tak art. 134 ust. 1, jak i art. 142 ustawy. Wobec powyższego, wnosi jak na wstępie. Organ podtrzymał argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 roku utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r. Prowadząc postępowanie w II instancji, organ ma za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz ocenić prawidłowość decyzji wydanej w I instancji. Stosownie do postanowienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych wart. 153 i 154. Zgodnie z art. 154 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Z powołanych przepisów wynika, że Organ kontrolując zakończone postępowanie konkursowe i może prowadzić postępowanie dowodowe jedynie w ograniczonym zakresie określonym w powołanych przepisach art. 152 w związku z art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.). Stąd Prezes Funduszu badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji ma na względzie kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Oferenci przystępujący do konkursu ofert winni byli spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ, gdyż zgodnie z wyrokiem NSA z 24.02.2011 r., (Sygn. akt II GSK 262/10) warunki określone w Zarządzeniach Prezesa Funduszu są dla świadczeniodawców biorących udział w postępowaniach wiążące, oraz wymagania wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, wskazane w: 1. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484); 2. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719); 3. Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. 140, poz. 1144 ze zm.). 4. Zarządzeniu Nr 55/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 września 2010 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie stomatologiczne; 5. Zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionego zarządzeniem Nr 85/2009/DSOZ z dnia 11 grudnia 2009 r. oraz Nr 50/20 lO/DSOZ z dnia 1 września 2010 r.; 6. Zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżąca oświadczyła między innymi, że: ■ zapoznała się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania; ■ zapoznała się i akceptuje ogólne warunki umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, tj. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r., Nr 81, poz. 484); ■ zapoznał się i akceptuje wzory umów; ■ dane przedstawione w ofercie i oświadczeniach są zgodne ze stanem prawnym. Skarżący, jak każdy oferent miał dostęp do przepisów prawa i zarządzeń Prezesa NFZ. Należy podkreślić, że również w ogłoszeniu o konkursie zawarto wyszczególnienie przepisów prawnych obowiązujących w postępowaniu a ich treść była dostępna na stronach internetowych Centrali i ŚOW NFZ. Każdy Oferent miał możliwość, ze względu na własny interes, do zapoznania się z nimi. Zdaniem Sądu skarżąca podobnie jak w sprawie rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 23 stycznia 2007 r. (Sygn. akt VII SA/Wa 950/06) wyszła poza granice środka odwoławczego, jakim jest odwołanie określone w art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust. 1 ustawy. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Wymogi formalno-prawne oraz adekwatnie do zakresu świadczeń, wymogi merytoryczne konieczne do spełnienia przez podmioty ubiegające się o zawarcie umowy określają: zarządzenie 49/2010/DSOZ oraz zarządzenie 55/2010/DSOZ. Wymagania dodatkowo oceniane w postępowaniu konkursowym określa zarządzenie 55/20 lO/DSOZ. Kryteria oceny ofert określa zarządzenie 73/2009/DSOZ ze zm. Odnosząc się do zarzutu przebiegu negocjacji cenowych, podczas niejawnej części konkursu ofert, organ słusznie podnosi, że pomimo tego, że oferta Skarżącej znalazła się w rankingu poniżej linii odcięcia, komisja przeprowadziła negocjacje, gdyż Oferent mógłby się znaleźć powyżej tej linii gdyby inni oferenci znajdujący się wyżej w rankingu podpisali protokół rozbieżności lub też odstąpili od negocjacji. Podczas negocjacji wszyscy oferenci byli informowani, że podpisanie protokołu i uzyskanie zbieżności stanowisk nie jest spełnieniem warunku koniecznego do podpisania umowy co oferenci potwierdzali podpisując protokół z negocjacji zgodnie, z którym zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Skarżąca obniżyła ceny za punkt, co mogło jej umożliwić miejsce w rankingu powyżej linii odcięcia. Każdy oferent, również Skarżący, zapoznając się z przepisami ustawy o świadczeniach i zarządzeniem 73/2009/DSOZ ze zm. miał świadomość możliwości negocjacji ceny i jej wpływu na punktację rankingu, natomiast komisja konkursowa, zgodnie z zasadą uczciwej konkurencji oraz równego traktowania oferentów nie mogła przedstawiać żadnych sugestii w tym zakresie. Skarżąca mogła zawrzeć w protokole końcowym uwagi lub podpisać protokół rozbieżności, ale nie uczyniła tego. Pozytywny wynik negocjacji nie warunkuje automatycznego zawarcia umowy między negocjonującymi stronami. Komisja konkursowa w przedmiotowym postępowaniu w sposób jednoznaczny określiła intencje prowadzenia negocjacji i podkreśliła, że protokół końcowy nie jest gwarantem zawarcia umowy. W aktach sprawy znajduje się podpisany zarówno przez Skarżącą jak i członków komisji protokół z negocjacji przeprowadzonych w dniu 25 listopada 2010 r. Przekazany stronie w dniu negocjacji protokół bez podpisów członków komisji (z napisem wzór) zawiera treść identyczną jak protokół znajdujący się w aktach sprawy. Opisywany wzór zawierał elementy wynegocjowane, co Skarżący mógł potwierdzić porównując otrzymany egzemplarz z oryginałami podpisanego przez siebie protokołu. Powyżej wskazany dokument został przekazany stronie wyłącznie informacyjnie. Powyższe postępowanie komisji konkursowej nie naruszyło zasad postępowania, w wyniku którego mogłoby dojść do uszczerbku w interesie prawnym Skarżącej. Na podstawie ustawy o świadczeniach, rola Funduszu sprowadza się do zbierania ofert świadczeniodawców, a następnie wynegocjowania z nimi odpowiedniej ceny i ilości świadczeń, aby osiągnąć najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jeśli natomiast część oferentów spełnia oczekiwane warunki cenowo-ilościowe i warunki te mieszczą się w przedmiocie zamówienia, to wybór ofert odbywa się na zasadach konkurencyjnych, a oferty z niewystarczającą ilością punktów oceny nie zostają zakwalifikowane do zawarcia umowy. Oferta Skarżącego nie została zakwalifikowana do zawarcia umowy ze ŚOW NFZ, ponieważ jej łączna ocena uzyskana w postępowaniu konkursowym wyniosła 33,889 punktów, co nie wystarczyło do zawarcia umowy, gdyż liczba punktów, która umożliwiała zawarcie umowy o świadczenia opieki zdrowotnej na poziomie 42,5 pkt. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.