VI SA/Wa 1290/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku Z. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych i umorzenie w części postępowania postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania VI SA/Wa 1290/15 UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 23 listopada 2015 roku skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Mając na uwadze fakt, że skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2016 roku, przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Poinformowano zarazem skarżącego, iż ww. formularz, wypełniony przez skarżącego, należy złożyć do Sądu w terminie 7 dni od otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, formularz wraz z pismem przewodnim doręczony został skarżącemu w dniu 1 marca 2016 roku, w związku z czym termin na przesłanie do Sądu wypełnionego formularza upłynął w dniu 8 marca 2016 r. Żądany formularz nie został przesłany do Sądu, dlatego też zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego. Następnie skarżący pismem z 15 kwietnia 2016 r. wniósł sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączył wypełnionego formularza stwierdzając, że żadnego formularza o przyznanie prawa pomocy nie otrzymał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 p.p.s.a., od postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw. W związku z tym należy uznać, iż właściwy do rozpatrzenia sprzeciwu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (w na gruncie przedmiotowej sprawy przepis ten znajdzie zastosowanie w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w zw. z art. 2 cyt. ustawy nowelizującej). W niniejszej sprawie skarżący został zobowiązany do przesłania urzędowego formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, przy czym takiego formularza nie przedłożył. Tymczasem, jak stanowi przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Formularz ten powinien być zgodny z wzorem wprowadzonym w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Zarazem powyższe rozporządzenie, które weszło w życie w dniu 29 sierpnia 2015 roku, w § 2 ust. 3 przewiduje, że, jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, że skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, prawidłowo przesłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Formularz ten został skarżącemu doręczony przy piśmie Sądu z dnia 25 lutego 2016 r. i odebrany osobiście przez skarżącego w dniu 1 marca 2016 r., co potwierdza adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 119 akt sądowych). Właściwie także poinformowano skarżącego, iż ww. formularz, wypełniony przez skarżącego, należy złożyć do Sądu w terminie 7 dni od otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Co więcej, również składając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2016 r. skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Zgodnie z kolei z art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Jak podkreślił przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPS 1/08 niezachowanie, określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Natomiast brak nadania wnioskowi takiej formy skutkuje powstrzymaniem się sądu od badania zasadności żądania strony i pozostawieniem go bez rozpoznania (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 2005 r. sygn. akt II OZ 824/05). Mając na uwadze, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, orzeczono, jak w sentencji.