VI SA/Wa 1295/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę Z. K. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 8 lutego 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), natomiast skarga została nadana przez skarżącego u operatora pocztowego w dniu 20 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwana dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 p.p.s.a.). Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi właściwemu organowi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia rozstrzygnięcia organu za pośrednictwem tego organu. Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić należy, iż doręczona stronie skarżącej decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zawierała w swej treści prawidłowe pouczenie o terminie oraz sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W sprawie niniejszej stronie skarżącej doręczono decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 8 lutego 2013 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 11 marca 2013 r. Strona skarżąca wniosła skargę w dniu 20 marca 2013 r. (data stempla pocztowego), to jest z naruszeniem ustawowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Taki stan rzeczy w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skutkuje jej odrzuceniem. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a., postanowił skargę odrzucić. Z kolei wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając niniejszą sprawę należy wskazać, iż stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Wynika z tego, że prawo pomocy nie przysługuje, niezależnie od sytuacji majątkowej skarżącego, gdy przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia jego żądania. Z przedstawionych względów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.