VI SA/Wa 130/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2004r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo – kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Starosta [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku nr [...] zatwierdził operat opisowo-kartograficzny zmodernizowanej ewidencji gruntów i założonej ewidencji budynków miasta [...] w części dotyczącej jednostki rejestrowej nr [...] – własność Pana W. S. dla działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o ogólnej powierzchni 12,8263 ha. W uzasadnieniu tej decyzji organ podniósł, iż projekt modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków został opracowany w latach 2001-2002, a następnie zatwierdzony przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]. Zgodnie z przepisami § 40 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) projekt operatu był wyłożony do wglądu zainteresowanych. Wskutek interwencji skarżącego została wyznaczona w terenie, w obecności zainteresowanych, granica pomiędzy działką nr [...] stanowiącą własność Pana W. S. a działką nr [...] stanowiącą własność Pana M. O. zgodnie z danymi pomiarowymi zawartymi w operacie z 1980 roku przyjętym do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za nr [...], będącym źródłem danych ewidencyjnych modernizacji ewidencji gruntów. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] złożył Pan W. S., kwestionując sprawdzenie w jego obecności w dniu [...] października 2003 roku ustalenia granicy pomiędzy działką nr [...], stanowiącą jego własność, a działką nr [...] będącą własnością Państwa M. i A. O. Odwołujący się podniósł, iż w czasie pomiaru z istniejącej w terenie wzdłuż granicy działki drogi na długości około 300 m od trasy nr [...] został zamierzony pas o szerokości powyżej 1 m dla sąsiada, Pana O. Po rozpoznaniu odwołania Pana W. S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 roku nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2003 roku. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że na podstawie istniejącej dokumentacji nie można stwierdzić istnienia drogi, o której pisze odwołujący, albowiem grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są drogą w rozumieniu rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków i nie są wykazywane na mapach ewidencyjnych. Grunty te zalicza się do przyległego do nich użytku gruntowego. Ze sporządzonego na gruncie w dniu [...] października 2003 roku protokołu wznowienia znaków granicznych ujawnionych w ewidencji gruntów wynika, że dotychczasowej stabilizacji znaków granicznych nie odnaleziono. Linię graniczną wyznaczono i zamarkowano palikami w punktach oznaczonych na szkicu granicznym. Jeżeli punkty graniczne pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] nie posiadały dotychczas trwałej stabilizacji to zarzuty odwołującego nie są potwierdzone wiarygodnym dowodem. Nic nie wskazuje na to, że nastąpiły zmiany przebiegu granicy działki nr [...], ponieważ powierzchnia obliczona na podstawie współrzędnych pochodzących z numerycznego opisu granicy przedmiotowej działki jest identyczna z jej stanem przed modernizacją. Jak wynika z wypisu z dotychczasowego rejestru gruntów obrębu [...] przed modernizacją jednostka rejestrowa [...] zawiera działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o powierzchni ogólnej 12,8148 ha. Właścicielem tej jednostki jest W. S. Powierzchnia ogólna tego gospodarstwa po modernizacji wynosi 12,8263 ha. Z powyższego wynika, że po modernizacji powierzchnia gospodarstwa odwołującego nie zmniejszyła się, lecz zwiększyła się o 115m2, w tym w działce nr [...] przybyło 86 m2 wskutek dołączenia połowy powierzchni przylegającego rowu oraz w działce nr [...] przybyło 29 m2 wskutek analitycznego obliczenia powierzchni tej działki. Kwestionowana granica działki nr [...] z działką nr [...] nie zmieniła się i jest zgodna z operatem z 1980 roku. Pan W. S. nie zgadza się na dotychczasowy przebieg granicy według dokumentów. Zgodnie z § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji. W razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. W tej sytuacji słusznie granica pomiędzy tymi działkami została oznaczona w części opisowej operatu jako sporna. Jednocześnie zgodnie z Instrukcją Techniczną [...] (znak nr [...]) należy wprowadzić oznaczenie do części kartograficznej. Ostatecznie ustalenie spornej granicy może nastąpić zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (jednolity tekst z 2000r. Dz.U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) w postępowaniu rozgraniczeniowym na wniosek i koszt właścicieli. Postępowanie modernizacyjne oparte jest wyłącznie na danych ewidencyjnych. Postępowanie rozgraniczeniowe natomiast daje możliwość zawierania ugody przez zainteresowane strony na przebieg granicy inny niż według dokumentów. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2004 roku Pan W. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z treści skargi wynika, że kwestionuje on decyzję organów obu instancji i wnosi o pozytywne załatwienie jego sprawy. W szczególności skarżący, tak jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zanegował prawidłowość wznowienia w jego obecności granicy pomiędzy działką nr [...] stanowiącą jego własność a działką nr [...] będącą własnością Państwa M. i A. O. Stwierdził, iż czynność ta została wykonana nieprawidłowo, geodeta nie uwzględnił żadnych jego uwag, nie okazał mu żadnej dokumentacji i zmusił do podpisania protokołu. Poza tym skarżący podniósł również sprawę budowy przez sąsiada Pana M. O. stacji paliw na działce nr [...], tj. że budowa ta została rozpoczęta w zbyt bliskiej odległości od jego działki. Poza tym stanowi zagrożenia, o których wie organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę Pana W. S. za niezasadną, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2003 roku odpowiadają prawu. Skarga Pana W. S. nie formułuje konkretnych zarzutów naruszenia przez organy obu instancji prawa materialnego i przepisów postępowania. Z jej treści wynika, iż skarżący nie zgadza się na ustalony przebieg granicy pomiędzy należącą do niego działką nr [...] a działką nr [...] będącą własnością Pana M. i A. O. Zaistniały spór graniczny związany jest z budową na działce nr [...] przez Państwa O. stacji paliw, która to budowa narusza prawa właścicielskie skarżącego do działki [...]. Jednakże w postępowaniu dotyczącym modernizacji ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków, jak to słusznie podkreśliły organy obu instancji, nie rozstrzyga się sporów granicznych. Powołany przez organy administracyjne § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) stanowi, że spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji. W razie ich wystąpienia należy w operacie nanieść wzmiankę o istniejącym sporze. Sam zaś spór graniczny winien być rozwiązany na drodze odrębnego postępowania rozgraniczeniowego, przeprowadzonego na wniosek i koszt właścicieli w trybie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne (jednolity tekst z 2000 roku Dz.U. Nr 100, poz. 1089 ze zm.). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (m.in. wyrok z 2 kwietnia 2003r. SA/Rz 147/01). W niniejszej sprawie organy administracyjne ustalając przebieg granicy między działką skarżącego a Państwa O. oparły się prawidłowo na materiale źródłowym, tj. operacie z 1980 roku oraz na protokole wznowienia znaków granicznych z [...] października 2003r. Skarżący nie zgadza się na ustalony przebieg granicy według dokumentów, aczkolwiek w wyniku modernizacji gruntów powierzchnia działki [...] nie zmieniła się. W tym stanie rzeczy organy administracyjne prawidłowo oznaczyły w części opisowej operatu granicę między działkami [...] i [...] jako sporną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając zarzuty skargi za niezasadne orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.s.a. Zgłoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące budowy stacji paliw nie dotyczą ewidencji gruntów, dlatego też nie były przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie.