VI SA/Wa 1301/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Debecka Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą we [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnienia oddala skargę Zaskarżoną w tej sprawie ww. decyzją z [...] kwietnia 2019 r. Minister Infrastruktury (dalej organ odwoławczy, Minister), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez V. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca spółka, strona), uchylił decyzję organu I instancji – Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z [...] stycznia 2018 r. w części określonej w pkt III lit. a), d) oraz f) i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji; uchylił tę decyzję w części określonej w pkt II i w tym zakresie wyznaczył termin usunięcia uchybień określonych w pkt III decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w zakresie, w jakim decyzja ta nie została uchylona – 3 miesiące od dnia doręczenia decyzji; w pozostałym zakresie utrzymał w mocy tę decyzję. Wydając zaskarżoną decyzję organ działał na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1351 ze zm.). Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z [...] lutego 2014 r. nr [...] Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego (dalej Dyrektor TDT) nadał skarżącej spółce uprawnienie do wytwarzania, modernizacji i naprawy urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych oraz wytwarzania ich elementów (zwanych dalej urządzeniami NO). W decyzji wskazano, że szczegółowy zakres i warunki uprawnienia zostały określone w załączniku do decyzji i zachowują ważność nie dłużej niż 4 lata od daty wydania decyzji. W dniu 8 września 2016 r. została przeprowadzona inspekcja w zakładzie skarżącej spółki, w wyniku której stwierdzono, że w dniu inspekcji strona nie spełniała warunków uprawnienia nadanego ww. decyzją z [...] lutego 2014 r. i zalecono usunięcie braków. Po złożeniu przez stronę wyjaśnień i dokumentów Dyrektor TDT pismem z dnia 20 października 2016 r. zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie zawieszenia uprawnienia, nadanego decyzją Dyrektora TDT z dnia [...] lutego 2014 r. Następnie, po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z [...] stycznia 2017 r. Dyrektor TDT zawiesił uprawnienie nadane ww. decyzją z [...] lutego 2014 r., wyznaczył termin do usunięcia uchybień stwierdzonych przez komisję TDT podczas inspekcji - do dnia 31 marca 2017 r., zobowiązał stronę do "wykazania, że spełnia warunki określone w art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy o dozorze technicznym, tj. posiada urządzenia zapewniające wytwarzanie, naprawę lub modernizację zgodnie z technologiami określonymi w pkt 4.4 warunków uprawnienia do decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r." oraz do "umożliwienia Transportowemu Dozorowi Technicznemu przeprowadzenia ponownej inspekcji zakładu V. Sp. z o.o., ul. [...], podczas której możliwa będzie obserwacja zgodności procesów wytwarzania, modernizacji, naprawy i kontroli jakości z instrukcjami technologicznymi i kontroli jakości oraz warunkami uprawnienia do decyzji nr [...]'’. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] uchylił ww. decyzję Dyrektora TDT nr [...] z [...] stycznia 2017 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. [...] stycznia 2018 r. Dyrektor TDT wydał decyzję nr [...], którą: I. zawiesił uprawnienie nadane ww. decyzją Dyrektora TDT z dnia [...] lutego 2014 r.: II. wyznaczył do dnia 28 lutego 2018 r. termin, w którym strona powinna usunąć uchybienia zgodnie z pkt. III tej decyzji (tj. decyzji z [...] stycznia 2018 r.); III. zobowiązał stronę, we wskazanym powyżej terminie, tj. w pkt. II do: a) przedstawienia wyjaśnień nt. zakresu współpracy z W. Sp. z o.o., obejmujących informację, czy V. Sp. z o.o. zlecał wykonywanie prac związanych z wytwarzaniem urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych, w tym prac spawalniczych, przedsiębiorstwu W. Sp. z o.o., ul. [...] oraz przedstawienia wykazu urządzeń, które powstały w wyniku realizacji takich zleceń przez W. Sp. z o.o., b) złożenia wyjaśnień dotyczących zdemontowania i przerobienia urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych o numerze ewidencyjnym [...], nr fabryczny 948 MN05, rok produkcji 2011, podlegającego dozorowi technicznemu i objętego postępowaniem prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w [...], bez uzgodnienia dokumentacji technicznej przez TDT zgodnie z wymaganiem art. 17 ustawy o dozorze technicznym, c) doprowadzenia ramienia nalewczego typu T-KOM, nr fabryczny 120805-2, rok produkcji 2013, numer ewidencyjny [...], eksploatowanego przez przedsiębiorstwo S. Sp. z o.o. Sp. J., z siedzibą przy ul. [...], do stanu zgodności z przepisami dozoru technicznego poprzez wymianę elementów wyprodukowanych przez K. Sp. z o.o. ul. [...], na elementy wyprodukowane przez podmiot posiadający uprawnienie wydane na podstawie art. 9 ustawy o dozorze technicznym oraz uzgodnienie dokumentacji technicznej tej wymiany (modernizacji) w TDT zgodnie z art. 17 ustawy o dozorze technicznym, d) wdrożenia zaradczych środków organizacyjnych w postaci procedur, instrukcji, zarządzeń, szkoleń personelu, zapobiegających naruszaniu warunków uprawnienia nadanego decyzją nr [...] z [...] lutego 2014 r. oraz naruszaniu przepisów art. 8, 9 oraz 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, polegających na wykonywaniu wytwarzania, modernizacji urządzeń technicznych bez właściwego uzgodnienia dokumentacji modernizacji/wytwarzania, z udziałem podmiotów nie posiadających uprawnień wymaganych zgodnie z art. 9 ustawy o dozorze technicznym. W powyższym terminie strona jest zobowiązana przedstawić dokumentację środków zaradczych wprowadzonych w celu zapobiegania występowaniu ww. uchybień oraz potwierdzającą ich wdrożenie, e) umożliwienia Transportowemu Dozorowi Technicznemu przeprowadzenia inspekcji zakładu V. Sp. z o.o. ul. [...], podczas której możliwa będzie obserwacja zgodności procesów wytwarzania, modernizacji, naprawy i kontroli jakości z instrukcjami technologicznymi i kontroli jakości oraz warunkami uprawnienia do decyzji nr [...] z [...] lutego 2014 r., f) przedstawienia potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez upoważnionego przedstawiciela S. GmbH, rysunków technicznych nr [...], które zostały w 2014 r. przedłożone przez stronę – V. Sp. z o.o. do TDT celem uzgodnienia, a które zgodnie z deklaracją producenta zostały zmodyfikowane i przerobione przez V. Sp. z o.o. i jako takie przedstawione do uzgodnienia w [...]. Decyzji tej Dyrektor TDT nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Pismem z 28 lutego 2018 r. strona odniosła się do ww. decyzji Dyrektora TDT z [...] stycznia 2018 r., zaś pismem z 7 marca 2018 r. złożyła odwołanie od tej decyzji, zarzucając naruszenie przepisów art. 7, 8, 77 § 1 i 108 § 1 k.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 2 pkt 2 i art. 22 ustawy o dozorze technicznym. Po rozpoznaniu odwołania Minister Infrastruktury ww. decyzją z [...] kwietnia 2019 r. (zaskarżoną w tej sprawie do Sądu): 1) uchylił decyzję organu I instancji – Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z [...] stycznia 2018 r. w części określonej w pkt. III lit. a), d) oraz f) i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji; 2) uchylił ww. decyzję w części określonej w pkt. II i w tym zakresie orzekł o wyznaczeniu termin usunięcia uchybień określonych w pkt. III decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w zakresie, w jakim decyzja ta nie została uchylona niniejszą decyzją – 3 miesiące od dnia doręczenia niniejszej decyzji; 3) w pozostałym zakresie utrzymał w mocy tę decyzję (tj. decyzję z [...] stycznia 2018 r.). W październiku 2018 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] wstąpił do niniejszego postępowania. Uzasadniając wskazaną na wstępie zaskarżoną do Sądu ww. decyzję z [...] kwietnia 2019 r. organ przypomniał, że Dyrektor TDT wydał decyzję nr [...] z [...] stycznia 2017 r. zawieszającą uprawnienie nadane stronie ww. decyzją z [...] lutego 2014 r., uzasadniając tym, iż w trakcie postępowania strona nie usunęła dwóch uchybień, tj.: a) nie wykazała, że spełnia warunki określone w art. 9 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, tj., że posiada urządzenia zapewniające wytwarzanie, naprawę lub modernizację zgodnie z technologiami określonymi w pkt 4.4 warunków uprawnienia do decyzji nr [...] z [...] lutego 2014 r., b) nie umożliwiła komisji TDT przeprowadzenia inspekcji zakładu V. Sp. z o.o., ul. [...], podczas której możliwa byłaby obserwacja zgodności procesów wytwarzania, modernizacji, naprawy i kontroli jakości z instrukcjami technologicznymi i kontroli jakości oraz warunkami uprawnienia do decyzji nr [...] z [...] lutego 2014 r. Ww. decyzją z [...] sierpnia 2017 r., uchylającą w całości ww. decyzję Dyrektora TDT z dnia [...] stycznia 2017 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, organ II instancji zobowiązał organ I instancji do tego, aby w powtórnie przeprowadzonym postępowaniu wziął pod uwagę następujące okoliczności i wskazania: - "powinien uwzględnić, że wskazane w przedmiotowej sprawie okoliczności nie uzasadniały zastosowania art 11 ust. 1, oraz art. 9 ust 2 pkt 2 ustawy o dozorze technicznym, oraz art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego", - "przeprowadzić kontrolę w taki sposób, żeby w pełni zastosować ww. przepisy, zwłaszcza w przypadku obserwacji procesów produkcyjnych i ich prawidłowości i przychylić się do wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie takiej obserwacji w dogodnym terminie", - "powinien wnikliwie przeanalizować obszerny materiał dowodowy przedstawiony przez spółkę, wykorzystując aktywną postawę strony w tym postępowaniu". W ocenie organu podstawa prawna zawieszenia uprawnienia przyznanego stronie ww. decyzją z [...] lutego 2014 r., tj. art. 11 ustawy o dozorze technicznym, została zastosowana prawidłowo, ale nie w pełnym zakresie, czego wyrazem stało się uchylenie decyzji organu I instancji z [...] stycznia 2018 r. w części określonej w pkt. III lit. a), d), f) i umorzenie w tym zakresie postępowania przed organem I instancji, jak również rozstrzygnięcie objęte punktem 2 zaskarżonej decyzji (tj. uchylenie decyzji organu I instancji w części określonej w pkt. II i w tym zakresie orzeczenie o wyznaczeniu terminu usunięcia uchybień określonych w pkt. III tej decyzji w zakresie, w jakim decyzja nie została uchylona – na 3 miesiące od dnia doręczenia decyzji). Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym w przypadku nieprzestrzegania warunków określonych w uprawnieniu lub wytwarzania materiałów, elementów lub urządzeń technicznych niewłaściwej jakości, mającej wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji tych urządzeń, organ właściwej jednostki dozoru technicznego zawiesza uprawnienie, wyznaczając jednocześnie termin usunięcia uchybień stanowiących podstawę zawieszenia, po którego upływie, w razie ich nieusunięcia, cofa uprawnienie. Odnosząc się do pkt III lit. a) zaskarżonej decyzji organ podniósł, że wskutek niewykazania w sposób jednoznaczny, które z konkretnych warunków uprawnienia zostało naruszone, zaskarżona decyzja w tym zakresie została wydana z naruszeniem art. 11 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. Zgromadzony zaś w sprawie materiał dowodowy, dotyczący współpracy strony z W. Sp. z o.o., w ocenie organu II instancji, nie dawał podstaw do stwierdzenia naruszenia uprawnień nadanych stronie. Dlatego też Minister uchylił zaskarżoną decyzję w części określonej w pkt III lit. a) i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji. Uchylając pkt. III lit. d) zaskarżonej decyzji organ wziął pod uwagę, iż sformułowanie wdrożenia zaradczych środków organizacyjnych, w postaci procedur, instrukcji, zarządzeń, szkoleń personelu, zapobiegających naruszaniu warunków uprawnienia nadanego decyzją nr [...] z [...] lutego 2014 r., jest zaleceniem szeroko rozumianym. Organ I instancji powyższe zalecenie sformułował w sposób ogólnikowy, trudno się odnieść o jakie zaradcze środki chodzi, a nawet jeśli strona zastosowałaby się do tego zalecenia, organ I instancji i tak mógłby uznać, iż wprowadzone środki zaradcze nie spełniają wymogów zalecenia. Ponadto zbędne jest tworzenie dodatkowej dokumentacji i procedur, skoro zasady ich przestrzegania zostały zawarte w warunkach uprawnienia nadanego decyzją nr [...] z [...] lutego 2014 r. oraz w przepisach prawa, tj. art. 8, 9 oraz 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. Organ zgodził się ze stanowiskiem strony, że "procedury oraz wszelkie związane z uprawnieniami zasady postępowania zostały określone w dokumentach przesłanych wcześniej do TDT w przedmiotowej sprawie", co nie powinno być przedmiotem dalszego postępowania i zasadnym jest uchylenie oraz umorzenie przed organem I instancji przedmiotowego zalecenia. Zdaniem organu zobowiązanie strony zawarte w pkt III lit. f) zaskarżonej decyzji nie wskazuje, jakie uchybienie strona popełniła, a nawet jeśli rysunki "zostały zmienione bez zgody i wiedzy S. (na taką możliwość wskazał w e-mailu pełnomocnik S. GmbH) na etapie uzgadniania dokumentacji technicznej, to nie powinno mieć to wpływu na ocenę tej dokumentacji przez TDT. Zdaniem organu strona w tym zakresie nie naruszyła art. 8 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym oraz pkt 4.1 warunków uprawnienia. Odnosząc się do pkt III lit. b) zaskarżonej decyzji organu I instancji, Minister wskazał, że uchybieniem stwierdzonym przez Dyrektora TDT jest zdemontowanie i przerobienie urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych o numerze ewid. [...], bez uzgodnienia dokumentacji technicznej przez TDT, tj. z naruszeniem pkt 4.1 w zw. z pkt 2 tiret pierwsze warunków uprawnienia (z naruszeniem art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym), stanowiących załącznik do decyzji z [...] lutego 2014 r. Wnioskiem z 28 marca 2017 r., wraz z dołączoną dokumentacją rejestracyjną, strona wystąpiła o wykonanie badania odbiorczego urządzenia NO nr fab. CLL-80-160300-2, rok prod. 2016, którego była wytwórcą. W dniu 6 kwietnia 2017 r., zgodnie z pełnomocnictwem firmy A., został złożony wniosek o wyrejestrowanie urządzeń NO o numerach ewid.: [...]. W wyniku przeprowadzonej analizy dokumentacji rejestracyjnej stwierdzono, iż przy urządzeniu NO nr fab. CLL-80-160300-2 załączone kopie świadectw materiałowych są zbieżne z dokumentacją rejestracyjną urządzenia NO wyprodukowanego przez S. GmbH Niemcy, nr ewid. [...], nr fab. 948MN05, rok prod. 2011, zlokalizowanego w Zakładzie [...] w A. ul. [...]. Efektem oględzin przedmiotowego urządzenia, przeprowadzonych przez inspektora TDT w dniu 13 kwietnia 2017 r. w ww. zakładzie, szczegółowo opisanych w notatce służbowej z 14 kwietnia 2017 r. wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną, było stwierdzenie zdemontowania urządzenia NO do załadunku siarki płynnej do cystern kolejowych nr ewid. [...], nr fab. 948 MN05. Jednocześnie stwierdzono zamontowanie przez stronę, zgłoszonego do badania odbiorczego, urządzenia NO nr fab. CLL-80-160300-2 do załadunku siarki płynnej do cystern samochodowych. Dowodem wywozu urządzenia nr ewid. [...], nr fab. 948MN05 przez stronę jest kopia dowodu WZ z 15 grudnia 2016 r. W skład urządzenia NO nr fab. CLL-80-160300-2 wchodził przewód elastyczny posiadający identyczną tabliczkę znamionową, co przewód, który był zainstalowany na wcześniej zdemontowanym urządzeniu NO produkcji S. GmbH Niemcy. Takimi elementami były również termostat oraz czujnik przepełnienia. Fakt ten wskazuje na to, że nieużytkowane ww. urządzenie NO firmy S. GmbH Niemcy zostało zmodyfikowane przez stronę i zainstalowane jako nowe urządzenie NO nr fab. CLL-80-160300-2, rok prod. 2016, o czym świadczy zamontowany na przedmiotowym urządzeniu NO przewód elastyczny, służący do przesyłu oparów siarki płynnej, posiadający identyczną tabliczkę znamionową (nr fab. B02820/1, rok prod. 18 listopada 2011), co przewód, który był zainstalowany na zdemontowanym ww. urządzeniu NO produkcji S. GmbH - Niemcy nr. ewid. [...]. Ponadto przedmiotowe urządzenie NO było wyposażone w inne podzespoły pochodzące z urządzenia nr. ewid. [...], tj. termostat nr fab. 110118 oraz czujnik przepełnienia nr fab. EA09C101027. Oddział Terenowy TDT w [...], na wniosek strony o rejestrację urządzenia, pismem znak [...] wystąpił o przedstawienie dodatkowych dokumentów oraz wyjaśnienie powstałych niezgodności. Strona nie przesłała wymaganych dokumentów i wyjaśnień. Wystąpiła natomiast pismem z 14 kwietnia 2017 r. o wycofanie dokumentacji rejestracyjnej urządzenia NO nr fab. CLL-80-160300-2 rok prod. 2016. W ocenie organu powyższe ustalenia nie budzą wątpliwości oraz uzasadniają konieczność uzyskania stosownych wyjaśnień od strony w celu wykazania, że uchybienia, w postaci modernizacji urządzeń NO bez uzgodnienia dokumentacji technicznej, zostały usunięte. Wyjaśnienia te powinny odnosić się w szczególności do kwestii załączenia do dokumentacji technicznej ramienia nalewczego do górnego załadunku siarki płynnej do cystern drogowych nr fab. CLL-80-160300-2 rok prod. 2016 – poświadczenia prawidłowego wykonania i zbadania przewodu elastycznego do przesyłu oparów siarki płynnej z 18 listopada 2011 r. posiadającego dane identyfikacyjne: nr fab. B02820/1 rok prod. 2011 oraz nazwę wytwórcy T. Sp. z o.o. Identyczny dokument znajduje się w dokumentacji rejestracyjnej urządzenia NO produkcji S. GmbH Niemcy, objętego dozorem technicznym TDT pod numerem ewidencyjnym [...] zainstalowanego na terenie [...] w A. Polska, ul. [...]. Wynika z tego, że w dwóch urządzeniach NO jest zainstalowany ten sam element wyposażenia, co nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Powyższe dotyczy również takich elementów wyposażenia jak termostat nr fab. 110118 oraz czujnik przepełnienia nr fab. EA09C101027. Strona winna uzupełnić dokumentację w powyższym zakresie oraz wyjaśnić występujące niezgodności, a także podjąć działania mające na celu doprowadzenie ww. urządzenia NO do stanu zgodności z wymogami przepisów prawa. Również zobowiązanie zawarte w pkt II lit. c) zaskarżonej decyzji organu I instancji nie budziło wątpliwości organu odwoławczego. W wyniku badania doraźnego eksploatacyjnego, urządzenia służącego do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych nr ewid. [...], tj. ramienia nalewczego typu T-KOM nr fab. 120805-2, rok prod. 2013, eksploatowanego przez przedsiębiorstwo S. Sp. z o.o., ul. [...], przeprowadzanego w dniu 7 lutego 2017 r. wynikło, że w dokumentacji rejestracyjnej tego urządzenia znajdowało się świadectwo odbioru typu 3.1 wg normy EN 10204 - certyfikat nr [...] wystawione w dniu 27 lutego 2013 r., przez przedsiębiorstwo K. Sp. z o.o. ul. [...], dla zamawiającego W. s.c., ul. [...], na kołnierze i pierścienie wchodzące w skład ww. urządzenia NO. Urządzenie to, zgodnie z deklaracją zgodności nr 924/19263 wystawioną przez firmę producenta S. GmbH [...] Niemcy, powstało w dniu 20 lutego 2013 r., a świadectwo odbioru nr [...] wystawione zostało 7 dni po jego wytworzeniu. Niezgodność ta wynika z faktu, iż poszczególne części składowe tego urządzenia (kołnierze, pierścienie) zostały wyprodukowane później niż samo urządzenie. Firma K. odpowiedzialna za wytworzenie poszczególnych elementów urządzenia nie posiadała w tamtym czasie stosownych uprawnień nadanych przez TDT do wytwarzania urządzeń objętych dozorem technicznym, zgodnie z wymaganiami art. 9 ustawy o dozorze technicznym. Dokumentacja konstrukcyjna omawianego urządzenia NO uzgodniona została za zgodność z rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 20 września 2006 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, jakim powinny odpowiadać urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 34) pismem z 3 grudnia 2012 r. Natomiast w okresie pomiędzy wyprodukowaniem urządzenia przez firmę S. GmbH - 20 lutego 2013 r., a datą powstania poszczególnych elementów urządzenia NO, tj. 27 lutego 2013 r., zgodnie z certyfikatem nr [...], TDT nie uzgodnił żadnej dokumentacji dotyczącej modernizacji urządzenia NO; zatem w procedurze wprowadzenia na rynek przez stronę ww. urządzenia NO naruszeniu uległy przepisy art. 8 i art. 9 ustawy o dozorze technicznym, wyrażane poprzez brak decyzji uprawniającej podmiot do wytwarzania urządzeń technicznych, oraz wykonywania modernizacji urządzeń technicznych bez uzgodnienia dokumentacji w tym zakresie. Zdaniem organu zobowiązanie strony zawarte w pkt III lit. e) zaskarżonej decyzji, mimo że samo w sobie nie wskazuje żadnego konkretnego uchybienia warunkom uprawnienia, jest zasadne. Zgodnie z nadanym uprawnieniem strona jest zobowiązana nie tylko do przestrzegania przepisów dozoru technicznego, ale również i warunków uprawnienia, stanowiących załącznik do decyzji z [...] lutego 2014 r. Wskazane nieprawidłowości świadczą o tym, że strona wykonywała czynności wynikające z nadanego uprawnienia z naruszeniem przepisów art. 8, 9, 17 ustawy o dozorze technicznym. Czynności te naruszały również warunki uprawnienia, zawarte w załączniku do decyzji, tj. pkt. 3 oraz pkt. 4. Naruszenia tych warunków, wskazując na przesłanki zawieszenia uprawnienia, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, tj. nieprzestrzeganie warunków określonych w uprawnieniu, uzasadniały zawieszenie uprawnień nadanych stronie ww. decyzją z [...] lutego 2014 r. W sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające konieczność przeprowadzenia inspekcji zakładu w celu potwierdzenia, że uchybienia, stanowiące podstawę do zawieszenia uprawnienia, zostały usunięte. Do przeprowadzenia tej inspekcji organ jest uprawniony w związku z pkt. 7.4 warunków uprawnienia, tj. TDT zastrzega sobie możliwość przeprowadzenia, raz na dwa lata, inspekcji zakładu uprawnionej strony, mającej na celu sprawdzenie realizacji warunków uprawnienia. W uzasadnionych przypadkach inspekcje zakładu uprawnionej strony mogą być przeprowadzane częściej. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odniósł się do zarzucanych przez stronę naruszeń przepisów postępowania administracyjnego; m.in. o ile na etapie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora TDT z dnia [...] stycznia 2017 r. organ, w celu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności, wyznaczył termin inspekcji, który w ocenie strony był zbyt krótki, to podczas ponownego rozpatrzenia sprawy ustalił w inny sposób naruszenia przez stronę warunków uprawnienia. Dyrektor TDT nie wyznaczył zatem ponownie terminu inspekcji w toku postępowania administracyjnego, jako środek dowodowy, ale wydając zaskarżoną decyzję, w treści tej decyzji, w pkt III lit. e), zobowiązał stronę do umożliwienia TDT przeprowadzenia inspekcji zakładu strony przy ul. [...] "podczas której możliwa będzie obserwacja zgodności procesów wytwarzania, modernizacji, naprawy i kontroli jakości z instrukcjami technologicznymi i kontroli jakości oraz warunkami uprawnienia do decyzji nr [...] z dnia [...].02.2014 r.", tj. już na etapie wykonania tej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego wyznaczony w pkt II decyzji organu I instancji termin usunięcia uchybień stwierdzonych przez ten organ (Dyrektora TDT) nie był wystarczający. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie 5 lutego 2018 r., zaś jej pełnomocnikowi 21 lutego 2018 r. Wyznaczenie terminu na usunięcie uchybień na dzień 28 lutego 2018 r. oznaczało, że strona miała tylko 7 dni na wykonanie nałożonych na nią zobowiązań, w tym na umożliwienie przeprowadzenia inspekcji zakładu. Nie było więc możliwe usunięcie stwierdzonych przez organ I instancji uchybień w zakreślonym przez ten organ terminie. Dlatego organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w części, wyznaczając termin usunięcia uchybień na 3 miesiące od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się również do naruszenia art. 8 k.p.a. w powiązaniu z zarzucanym naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, w tym z ustaleniem terminu przeprowadzenia inspekcji zakładu strony w sposób uniemożliwiający zapewnienie obserwacji procesów wytwarzania, modernizacji, naprawy oraz w powiązaniu z zarzucanym niezastosowaniem się organu I instancji do wskazań, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, zawartych w decyzji organu odwoławczego z [...] sierpnia 2017 r. Z obszernych wywodów na ten temat (por. uzasadnienie zaskarżonej decyzji na stronie 15 i nast.) wynika, że organ odwoławczy nie dopatrzył się w sprawie naruszeń w odniesieniu do udziału strony w postępowaniu administracyjnym. Uzasadnił też ponownie kwestię terminu usunięcia uchybień i przeprowadzenia inspekcji zakładu strony. Zdaniem Ministra materiał dowodowy jednoznacznie świadczy o nieprawidłowościach w działalności prowadzonej przez stronę, poprzez w szczególności naruszenie art. 17 ustawy o dozorze technicznym, w związku ze zdemontowaniem i przerobieniem ww. urządzenia NO nr ewid. [...] (...) bez uzgodnienia z TDT tej czynności, w czasie kiedy urządzenie to nie było wyrejestrowane i pozostawało pod dozorem technicznym wykonywanym przez TDT. Niewywiązywanie się strony z nałożonych przepisami ustawy o dozorze technicznym obowiązków skutkujące brakiem nadzoru upoważnionej jednostki dozoru technicznego w zakresie wytwarzania, modernizacji lub naprawy eksploatowanego już urządzenia, zwiększa ryzyko niewłaściwego wytwarzania, modernizacji lub naprawy takiego urządzenia. Konsekwencją braku wskazanego nadzoru jest zwiększenie ryzyka zagrożenia dla życia i zdrowia, jakie niesie za sobą urządzenie techniczne naprawiane lub modernizowane niezgodnie z przepisami ustawy o dozorze technicznym. Biorąc natomiast pod uwagę wskazane uchybienia strony, nadrzędny cel jednostek dozoru technicznego, tzn. podejmowanie działań zmierzających do zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych oraz działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego w tym obszarze (art. 2 ustawy o dozorze technicznym), zasadnym było – według organu - nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W skardze na powyższą decyzję skarżąca spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego, art. 8 k.p.a. poprzez działania powodujące utratę zaufania do organów administracji publicznej, art. 17 ustawy o dozorze technicznym poprzez uznanie, że skarżąca naruszyła prawo. Skarżąca wniosła z tych powodów o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania oraz dopuszczenie dowodów z dokumentów, które zostaną złożone w późniejszym terminie. W ocenie skarżącej w toku postępowania wielokrotnie składała wyjaśnienia i przedstawiała dokumenty odnośnie zdemontowania i przerobienia urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych o numerze ewid. [...], nr fab. 948 MN05 rok prod. 2011. Według skarżącej fakt naruszenia art. 17 ustawy o dozorze technicznym nie może być ogólnie sformułowany, ponieważ strona postępowania ma prawo wiedzieć konkretnie jakie działania lub zaniechania uznane zostały za naruszenie prawa. Dopiero na etapie odwoławczym strona "dowiaduje się jakie ma spełnić warunki do uznania, iż działa zgodnie z prawem (...)". Ustawa o dozorze technicznym nie zabrania montowania na innych urządzeniach nowych i nieużytkowanych wcześniej komponentów, a organy dokonują w sprawie nadinterpretacji prawa. Skarżąca "rzeczywiście takie nieużytkowane komponenty zamontowała na przedmiotowym urządzeniu, były to komponenty drobne (osprzęt zewnętrzny), bez istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa tych urządzeń oraz ich prawidłowego funkcjonowania (...)". Podstawą do ustalenia, czy mamy do czynienia z naruszeniem bezpieczeństwa życia, ludzi i zwierząt bądź ochrony środowiska winno być ustalenie prawidłowości funkcjonowania tego urządzenia. Bez analizy dokumentów technicznych urządzenia oraz bez ustalenia jego sprawności ustalono w sprawie, że urządzenie nie jest bezpieczne, co oznacza uznanie samego faktu wystąpienia "drobnych błędów w dokumentacji lub ich brak za równoznaczny, że naruszono art. 17 ustawy o dozorze technicznym". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2019, poz. 2167) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), oraz w przypadku stwierdzenia wydania decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadna z wyżej wskazanych przesłanek wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego nie zaszła, a skarga - jako niezasadna - podlega oddaleniu. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa; zarzuty i argumentacja skargi nie podważają zasadności podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, stanowiąc jedynie bezskuteczną polemikę z ustaleniami i ocenami organu, które legły u jego podstaw. Analiza materiałów tej sprawy - objętych aktami administracyjnymi, uzasadnia wniosek o poprawnym ustaleniu w niej przez organ wszystkich istotnych dla oceny pojętego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych. W szczególności prawidłowo ustalona została podstawa faktyczna orzekania; z decyzji wynika też wyjaśnienie zastosowania do oceny poczynionych ustaleń wymienionych w niej przepisów prawa składających się na materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia. Argumentacja decyzji w tym względzie jest wyczerpująca i nie wywołuje merytorycznych zastrzeżeń. Skarżąca spółka – czego dowodzi treść skargi - zasadniczo nie zaprzecza ustaleniom decyzji w sensie opisu przez organ zakwestionowanych (w kontekście nadanego spółce ww. uprawnienia do wytwarzania, modernizacji i naprawy urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych oraz wytwarzania ich elementów /urządzeń NO/, jak również w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy o dozorze technicznym) okoliczności prowadzonej przez spółkę działalności, tylko neguje dokonaną przez organ prawną ocenę tych ustaleń i wyciągnięte z tej oceny wnioski w aspekcie materialnoprawnej płaszczyzny działania organu w tej sprawie, którą tworzą wymienione w decyzji przepisy prawa. Mianowicie podnosi nadinterpretację przez organ przepisów ustawy o dozorze technicznym, która nie zabrania montowania na innych urządzeniach nowych i nieużytkowanych wcześniej komponentów, natomiast takie komponenty zamontowane przez skarżącą na spornym urządzeniu były drobne (osprzęt zewnętrzny), bez istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa oraz prawidłowego funkcjonowania urządzenia. Jednak w ocenie Sądu spółka nie ma prawa we własnym zakresie, z pominięciem obowiązujących procedur (o czym niżej) czynić takich ocen i samodzielnie decydować o zamontowaniu tego typu urządzeń na innym urządzeniu/urządzeniach. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji przedmiotem nadanego stronie (na podstawie przepisów art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o dozorze technicznym) ww. uprawnienia z [...] lutego 2014 r. do wytwarzania, modernizacji i naprawy, są urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych oraz ich poszczególne elementy składowe; a więc urządzenia techniczne o jakich mowa w ustawie o dozorze technicznym. Ustawa ta w art. 4 pkt 1 lit. a) i c) definiuje te urządzenia jako urządzenia techniczne, które mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska wskutek rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego lub rozprzestrzeniania się materiałów niebezpiecznych podczas ich magazynowania lub transportu. Z tego powodu podlegają pod dozór techniczny, przy czym zagrożenie takie stwarza każde urządzenie techniczne o jakim mowa w ustawie, a tym bardziej urządzenie techniczne naprawiane, bądź modernizowane niezgodnie z przepisami tej ustawy, w tym w sposób nieuzgodniony z właściwym organem jednostki dozoru technicznego, który dysponuje specjalistyczną wiedzą techniczną. Stosownie do art. art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym dokonanie naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa w art. 15 ust. 1 (tj. urządzeń objętych dozorem technicznym uproszczonym lub oznaczonych przez wytwarzającego znakiem dozoru technicznego - czego ta sprawa nie dotyczy), wymaga uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego. Wynikający z tego przepisu wymóg/warunek uzgodnienia z organem jednostki dozoru technicznego naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego ma charakter obowiązku bezwzględnego, od którego ustawa o dozorze technicznym nie przewiduje odstępstw. Jednocześnie jest to obowiązek wynikający z ww. uprawnienia z [...] lutego 2014 r. udzielonego stronie na podstawie przepisów tej ustawy. Zainteresowany podmiot (tu skarżąca spółka) obowiązany jest podporządkować się temu obowiązkowi bez żadnych odstępstw, pod rygorem daleko idących konsekwencji dla prowadzonej działalności. Zgodnie bowiem z art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o dozorze technicznym, w przypadku nieprzestrzegania warunków określonych w uprawnieniu lub wytwarzania materiałów, elementów lub urządzeń technicznych niewłaściwej jakości, mającej wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji tych urządzeń, organ właściwej jednostki dozoru technicznego zawiesza uprawnienie. Organ właściwej jednostki dozoru technicznego, zawieszając uprawnienie, wyznacza termin usunięcia uchybień stanowiących podstawę zawieszenia, po którego upływie, w razie ich nieusunięcia, cofa uprawnienie. Nieprzestrzeganie warunków określonych w uprawnieniu jest zatem samodzielną przesłanką zawieszenia uprawnienia. Jest to przy tym przesłanka bezwzględnie obowiązująca. Organ nadzoru stwierdzając w wyniku przeprowadzonego postępowania wystąpienie tej przesłanki ma obowiązek zastosować się do dyspozycji tego przepisu i zawiesić stronie uprawnienie w każdym przypadku nieprzestrzegania warunków uprawnienia. W tej sprawie organ dozoru technicznego wywiązał się z tego obowiązku. W szczególności prawidłowe jest stanowisko organu, że materiał dowodowy w sprawie jednoznacznie świadczy o nieprawidłowościach w działalności prowadzonej przez skarżącą spółkę przede wszystkim poprzez m.in. naruszenie art. 17 ust.1 ustawy o dozorze technicznym, w związku ze zdemontowaniem i przerobieniem urządzenia NO nr ewid. [...], nr fab. 948 MN05 rok prod. 2011, bez uzgodnienia z Dyrektorem TDT tejże czynności, w czasie kiedy urządzenie to nie było wyrejestrowane i pozostawało pod dozorem technicznym wykonywanym przez TDT. Wykonywanie modyfikacji urządzenia/urządzeń NO, bez uzgodnienia z właściwym organem jednostki dozoru technicznego, tj. niezgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym stanowiącym, że "dokonanie naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego (...) wymaga uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego", oznacza niewywiązywanie się przez spółkę z obowiązków nałożonych na nią ww. warunkami uprawnienia, jak i przepisami ustawy o dozorze technicznym, skutkujące brakiem nadzoru upoważnionej jednostki dozoru technicznego w zakresie wytwarzania, modernizacji lub naprawy eksploatowanego już urządzenia technicznego, zwiększa – jak prawidłowo zauważył organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji - ryzyko niewłaściwego wytwarzania, modernizacji lub naprawy przedmiotowych urządzeń. Konsekwencją zaś braku takiego nadzoru (nad urządzeniami, które już ze względu na swoje właściwości stwarzają wskazane powyżej zagrożenia) jest zwiększenie się ryzyka zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego. W podanych okolicznościach, mając na uwadze wynikający z ustawy o dozorze technicznym cel jednostek dozoru technicznego, jakim jest - zgodnie z art. 2 tej ustawy - podejmowanie działań zmierzających do zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych oraz działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego w tych obszarach, nie nasuwa zastrzeżeń ostateczne rozstrzygnięcie tej sprawy wynikające z treści zaskarżonej decyzji, którego istotą jest zawieszenie uprawnienia strony do wytwarzania, modernizacji i naprawy urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych oraz wytwarzania ich elementów, nadane decyzją Dyrektora TDT [...] lutego 2014 r., oraz obowiązki nałożone przez ten organ w utrzymanych w mocy zaskarżoną decyzją punktach III b), c), e) ww. decyzji pierwszoinstancyjnej w sprawie Dyrektora TDT z [...] stycznia 2018 r. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że obowiązki te zostały – w świetle poczynionych ustaleń faktycznych - szczegółowo i wyczerpująco wyjaśnione przez organy wydające decyzje w I i II instancji, tak że nie ma potrzeby ich powtarzania. Przede wszystkim uzasadnione są one bowiem okolicznościami stanu faktycznego sprawy, którego - jak już wzmiankowano – skarżąca spółka nie kwestionuje, mając zarazem umocowanie we wskazanych w tych decyzjach przepisach prawa (por. uzasadnienie decyzji organu I instancji z [...] stycznia 2018 r. oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury z [...] kwietnia 2019 r. ). Nadto zasadniczym naruszeniem warunków ww. uprawnienia, z powodu którego uprawnienie to zostało skarżące spółce zawieszone oraz nałożono na spółkę pozostałe cytowane wyżej obowiązki, było w szczególności niewywiązanie się przez spółkę z obowiązku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym (tj. z obowiązku uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego dokonania naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego). Jak stwierdził organ odwoławczy, odnosząc się do pkt III lit. b) decyzji organu I instancji z [...] stycznia 2018 r., uchybieniem stwierdzonym przez Dyrektora TDT jest zdemontowanie i przerobienie urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych o numerze ewidencyjnym [...], bez uzgodnienia dokumentacji technicznej przez TDT, tj. z naruszeniem pkt 4.1 w zw. z pkt 2 tiret pierwsze warunków uprawnienia (z naruszeniem art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym), stanowiących załącznik do ww. decyzji z [...] lutego 2014 r. (por. akta administracyjne sprawy - k. 792 i nast. oraz szczegółowe uwagi organu na ten temat wyżej - poczynając od strony 5 tego uzasadnienia, jak również uzasadnienie zaskarżonej decyzji organu w aktach administracyjnych sprawy). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz samo stanowisko strony potwierdza tę zasadniczą dla podjętego rozstrzygnięcia w sprawie kwestię, co znalazło szczegółowe odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Tym samym okoliczności spoza tego zakresu ustaleń podniesione w skardze, akcentujące możliwość montowania na innym urządzeniu "nowych i nieużytkowanych wcześniej komponentów oraz to, że "podstawą do ustalenia czy mamy do czynienia z naruszeniem bezpieczeństwa życia ludzi i zwierząt bądź ochroną środowiska winno być ustalanie prawidłowości funkcjonowania tegoż urządzenia", nie mogą być w tej sprawie wzięte pod uwagę, gdyż z jednej strony są wyrazem wskazanego już wyżej polemicznego stanowiska skarżącej spółki względem zaskarżonej decyzji, a z drugiej strony nie należy tracić z pola widzenia, że przedmiotem niniejszej sprawy nie jest kwestia wstrzymania eksploatacji, czy wycofania z obrotu i wstrzymania wytwarzania urządzenia NO, o czym mowa w przepisach art. 18 ustawy o dozorze technicznym, tylko kwestia naruszenia warunków ww. uprawnienia, a w szczególności niewywiązania się przez skarżącą spółkę z obowiązku, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, tj. z obowiązku uzgodnienia z organem jednostki dozoru technicznego dokonania naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego. Jak już wyżej nadmieniano, w sprawie prawidłowo ustalono, że skarżąca zdemontowała i przerobiła urządzenie NO nr ewidencyjnym [...], nr fabryczny 948 MN05 rok produkcji 2011, bez uzgodnienia z TDT tej czynności, w czasie kiedy urządzenie to nie było wyrejestrowane i pozostawało pod dozorem technicznym wykonywanym przez TDT, co stanowi również naruszenie pkt 4.1 w zw. z pkt 2 tiret pierwsze warunków uprawnienia stanowiących załącznik do ww. decyzji z [...] lutego 2014 r. nadającej stronie uprawnienie do wytwarzania, modernizacji i naprawy urządzeń do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych oraz wytwarzania ich elementów. W świetle tych przepisów wytwarzanie, modernizacja i naprawa urządzeń objętych zakresem uprawnienia powinna być prowadzona na podstawie dokumentacji, o której mowa w punkcie 3.1 (dokumentacja techniczna wytwarzanych, modernizowanych i naprawianych urządzeń powinna być przed podjęciem czynności wytworzenia, modernizacji i naprawy uzgodniona przez Transportowy Dozór Techniczny) oraz zgodnie z przepisami i normami określonymi w punkcie 2 warunków uprawnienia (tj. m.in. z przepisami ustawy o dozorze technicznym). Dokonanie zaś modernizacji urządzenia technicznego bez uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, stanowiąc naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym stanowi samodzielną materialnoprawną przesłankę zawieszenia uprawnienia i ta przesłanka w tej sprawie zaistniała, dlatego organ miał prawo zadecydować w sprawie tak jak uczynił to w zaskarżonej decyzji, mając ku temu podstawę w treści ww. przepisów art.11 ust. 1 i 2 ustawy o dozorze technicznym. Modernizacja urządzenia technicznego bez uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego jest bowiem wyrazem nieprzestrzegania warunków określonych w uprawnieniu, o czym stanowią te przepisy, uprawniając zarazem organ w takiej sytuacji do zawieszenia uprawnienia i wyznaczenia terminu usunięcia uchybień stanowiących podstawę zawieszenia, po którego upływie, w razie ich nieusunięcia, organ cofa uprawnienie. Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie został też naruszony żaden z wymienionych w skardze przepisów postępowania. Wydając zaskarżoną decyzję organ dokonał niezbędnych ustaleń faktycznych i prawnych w zakresie istotnym dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, w tym szczegółowo ustosunkował się do zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych; poczynione w ten sposób ustalenia i oceny znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.