VI SA/Wa 1304/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1304/09 oddalającego skargi D. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1304/09 oddalił skargi D. K. i A. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Następnie D. K. i A. K. złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrok wraz z uzasadnieniem został im doręczony w dniu 16 marca 2010 r. W dniu 14 kwietnia 2010 r. A. K. (dalej też jako skarżący, strona) nadał w placówce pocztowej sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2009 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej także jako p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Tym samym, skoro w niniejszej sprawie skarżący wniósł podpisaną przez siebie skargę kasacyjną, uchybił wymogowi zawartemu w art. 175 § 1 p.p.s.a. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010 r. doręczony został skarżącemu w dniu 17 czerwca 2010 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 23 czerwca 2010 r. skarżący wniósł osobiście podpisane zażalenie na powyższe postanowienie. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2010 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie powyższe, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 6 i 14 grudnia 2010 r. z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, urząd pocztowy zwrócił w dniu 22 grudnia 2010 r. do Sądu. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia stronie pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, zawiadamiając o tym stronę. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 stycznia 2011 r. uznano postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2010 r. za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 20 grudnia 2010 r. Na powyższe postanowienie skarżący nie złożył sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. gdy skargę (w tym przypadku odpowiednio zażalenie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podkreślenia wymaga przy tym, że sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać konwalidowany w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu ((p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r. sygn. akt II Oz 628/10). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący sam sporządził zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które osobiście podpisał. Istotnym jest przy tym, iż doręczony skarżącemu odpis postanowienia z dnia 2 czerwca 2010 r., odrzucającego skargę kasacyjną, opatrzony był przez Sąd pouczeniem o obowiązku sporządzenia zażalenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.