VI SA/Wa 1304/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. N. i N. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011 r., odrzucające skargę w sprawie ze skargi J. N. i N. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić skarżącym J. N. oraz N. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący – J. N. i N. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2011 roku, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę, z powodu wniesienia jej po terminie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących oraz Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego, pouczając dodatkowo organ o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 25 lipca 2011 roku skarżący, w imieniu których działał ustanowiony adwokat, pismem z tego samego dnia, wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednocześnie, stosownie do uregulowań zawartych w art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowani z dniem złożenia skargi do Sądu przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011 roku o odrzuceniu ich skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r. wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Nie ulega przy tym wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i to bez względu na przyczynę, która odrzucenie to spowodowała. Podkreślić przy tym należy, że ustawodawca w powołanym przepisie art. 194 p.p.s.a., ani w innym przepisie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidział zażalenia na postanowienie odrzucające skargę. Tym samym należy podnieść, iż od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 7 lipca 2011 roku o odrzuceniu skargi z uwagi na wniesie jej po terminie, przysługuje skarga kasacyjna. Podkreślić należy, że Sąd doręczając odpis tego postanowienia nie miał obowiązku udzielić skarżącym wskazówek w tym zakresie, ponieważ wymóg taki, stosownie do treści art. 6 p.p.s.a., istniałby jedynie w sytuacji, gdyby w rozpatrywanej sprawie skarżący występowali bez profesjonalnego pełnomocnika, a jak wynika z akt sprawy takiego pełnomocnika posiadali. W tych warunkach przyjąć należy, że skoro ustawa przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak – Molczyk /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 581). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a w związku z art. 178 p.p.s.a, odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalny w niniejszej sprawie środek odwoławczy. O zwrocie wpisu zasądzono w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.