VI SA/Wa 1304/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nogal Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi M.J. na czynność Komendanta Stołecznego Policji w Warszawie z dnia 6 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odebrania dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni oddala skargę. Przedmiotem skargi M. J. (dalej: "Strona", "Skarżący") jest czynność Komendanta Stołecznego Policji w W. (dalej także: "organ") z dnia [...] marca 2024 r. polegająca na odebraniu dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni. Do dokonania powyższej czynności doszło w następującym stanie sprawy: W związku z decyzją nr [...] wydano Skarżącemu legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni. Pismem z dnia 25 lutego 2024 r. Komendant Stołeczny Policji został poinformowany, że w dniu 18 lutego 2024 r. została wszczęta procedura "Niebieskie Karty", gdzie jako osobę stosującą przemoc domową wskazano Skarżącego. Poinformowano także, że przyjęto zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 207 Kodeksu karnego. Kolejno, pismem z dnia [...] marca 2024 r. znak [...] Komendant Stołeczny Policji wezwał Skarżącego "do zdania posiadanej legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni nr [...] do depozytu WPA KSP za pośrednictwem funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji W. w M.". Jako podstawę prawną dokonanej czynności wskazano art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r. poz. 2516 ze zm.). W uzasadnieniu tego pisma organ wskazał, że w dniu 29 lutego 2024 r. do Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Stołecznej Policji wpłynęła informacja o wszczętej, przez Komisariat Policji w M., w stosunku do Strony jako osoby stosującej przemoc domową, procedurze Niebieskie Karty oraz iż była żona Skarżącego jednocześnie złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przez Stronę przestępstwa z art. 207 Kodeksu karnego. Dalej organ wyjaśnił, że czynność materialno-techniczna odebrania dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni ze względu na toczące się postępowanie karne nie jest równoznaczna z cofnięciem dopuszczenia do posiadania broni. Ustanie okoliczności będących podstawą zabezpieczenia powoduje zwrot legitymacji odebranej na podstawie art. 19 ust. 1 i 1a ustawy o broni i amunicji. Powyższe pismo zostało doręczone Skarżącemu w dniu 25 marca 2024 r. W dniu 27 marca 2024 r. odebrano Skarżącemu, za pokwitowaniem, legitymację posiadacza broni. Skargę na powyższą czynność wniósł Skarżący, domagając się stwierdzenia jej bezskuteczności oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie: 1) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.), dalej "k.p.a.", w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania pełnych ustaleń faktycznych, a to poprzez brak ustalenia, że Skarżący może posiadać broń tylko co celów służbowych, a po zakończeniu pracy za pokwitowaniem składa ją w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, 2) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania pełnych ustaleń faktycznych, a to poprzez brak ustalenia, że Strona nie jest uprawniona i nie posiada, nie przechowuje broni w miejscu zamieszkania, gdzie rzekomo miałoby dochodzić do przemocy, 3) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania pełnych ustaleń faktycznych, a to poprzez brak ustalenia, że życie i zdrowie D. J. w żadnym razie nie może być zagrożone poprzez fakt, że Skarżący jest uprawniony do posiadania broni palnej i amunicji dla celów służbowych, 4) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania pełnych ustaleń faktycznych, a to poprzez brak ustalenia, że pozbawienie Skarżącego prawa do posiadania broni, nawet czasowego, wiąże się z utratą przez niego zatrudnienia, a tym samym pozbawieniem środków niezbędnych do utrzymania siebie, rodziny i płacenia alimentów, 5) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania pełnych ustaleń faktycznych, a to poprzez brak ustalenia zasadności wszczęcia procedury "Niebieskie Karty" a także okoliczności związanej z wszczęciem tej procedury, na którą wielokrotnie wskazywał Skarżący - tj. wszczęcia procedury przez D. J. wyłącznie w celu uzyskania lepszej pozycji procesowej i materiału dowodowego dla celów postępowania o podział majątku wspólnego małżeńskiego, w zakres którego wchodzi dom jednorodzinny, w którym Strony obecnie wspólnie zamieszkują, 6) art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 § 1 Kodeksu postępowania karnego poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, że skoro wszczęta została procedura "Niebieskiej karty" to ktoś z domowników, z którymi zamieszkuje Skarżący doznaje przemocy, a także ustalenie, że złożenie zawiadomienia, w którym wskazano Skarżącego jako sprawcę przemocy wobec osoby najbliższej, to faktycznie taka przemoc przez Skarżącego jest stosowana, podczas gdy wobec Skarżącego nie zostały postawione zarzuty, nie zostało wszczęte postępowanie karne, nie został skierowany akt oskarżenia do sądu i nie został on prawomocnie skazany, a przeprowadzony wobec niego w 2002 r. wywiad środowiskowy dla celów wydania pozwolenia na broń nie wskazywał na stosowanie przez niego jakiejkolwiek formy przemocy, również badanie psychiatryczne nie wykazało ryzyka takich zachowań, skutkiem czego był: 7) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym ustaleniu, iż posiadanie przez Skarżącego broni może stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia osoby doznającej przemocy domowej, a w konsekwencji: 8) art. 19a ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji poprzez jego wadliwe zastosowanie, a w konsekwencji podjęcie czynności materialno-technicznej polegającej na odebraniu za pokwitowaniem dokumentów potwierdzających legalności posiadania broni, podczas gdy brak jest zagrożenia dla życia i zdrowia osoby doznającej przemocy. Jednocześnie Strona wniosła o: 1) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, 2) zwrócenie się przez tut. sąd do Sądu Rejonowego w M. I Wydział Cywilny o wypożyczenie akt sprawy prowadzonej pod sygn. akt [...], oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zawartych tam dokumentów, w szczególności wniosku o podział majątku, odpowiedzi na ten wniosek, dalszych pism procesowych stron celem wykazania toczenia się postępowania o podział majątku wspólnego między Skarżącym a jego byłą żoną, stanowisk procesowych stron w tym postępowaniu, w szczególności sporu o to, kto będzie zamieszkiwać w domu stanowiącym obecnie wspólność majątkową, rzeczywistych przyczyn złożenia zawiadomienia przez D. J., rzeczywistych przyczyn zwrócenia się przez wyżej wskazaną o wszczęcie procedury Niebieskie Karty, 3) zwrócenie się przez tut. sąd do pracodawcy Skarżącego o udzielenie pisemnej informacji co do: zasad udostępniania broni pracownikom zatrudnionym na stanowisku wartownik - konwojent, zachowania przez Skarżącego zasad udostępniania mu służbowej broni palnej, w szczególności w zakresie pobrania i zdania broni, opinii przełożonego o Skarżącym w zakresie dotyczącym korzystania przez niego w ramach pełnionych obowiązków zawodowych z broni palnej oraz wydania rocznej oceny pracy Skarżącego za lata 2019-2023 i przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów celem wykazania braku podstaw do uznania, iż posiadanie przez Skarżącego broni w warunkach pracy stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia osoby doznającej przemocy, stosowania się przez Skarżącego do obowiązku zdania broni po zakończeniu wykonywania obowiązków służbowych, 6) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszej skargi, a to: a) umowy o pracę z dnia 16 czerwca 2019 r. celem wykazania zatrudnienia Strony na stanowisku wartownik-konwojent, b) karty zadań pracownika celem wykazania zatrudnienia Skarżącego na stanowisku wartownik-konwojent, zakresu obowiązków na stanowisku wartownik-konwojent, konieczności posługiwania się pozwoleniem na posiadanie broni dla możliwości wykonywania obowiązków służbowych, c) kopii wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] czerwca 2022 r. [...] celem wykazania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich dzieci Skarżącego, wysokości tego obowiązku. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że z podjętą czynnością nie sposób się zgodzić. W toku jej podjęcia naruszono przepisy prawa materialnego i procesowego, które skutkowały wydaniem wadliwego rozstrzygnięcia. Wskazała, że czynność została podjęta wyłącznie w oparciu o informację o wszczęciu procedury "Niebieskie karty", która to jest wszczynana, gdy istnieje podejrzenie stosowania przez domownika przemocy wobec innej osoby, a zatem w oparciu o niezweryfikowane informacje. Drugim z argumentów był fakt złożenia zawiadomienia o możliwości popełnienia przez Skarżącego przestępstwa polegającego na znęcaniu, przy czym w sprawie - wedle najlepszej wiedzy Strony - nie toczy się nawet postępowanie przygotowawcze. Brak jest także jakichkolwiek wiarygodnych informacji, by w związku z rzekomą przemocą zagrożone było czyjekolwiek życie czy zdrowie. Wedle wiedzy Strony oskarżenia byłej małżonki dotyczą kwestii związanych ze sprzeczkami słownymi. Dalej Skarżący podniósł, że w sprawie istotne jest, iż między Skarżącym a D. J. toczyło się do niedawna postępowanie rozwodowe, a aktualnie przed Sądem Rejonowym w M. pod sygn. [...] toczy się sprawa o podział majątku wspólnego małżeńskiego. Głównym składnikiem majątku jest dom jednorodzinny wolno stojący. Każdy z były już małżonków pragnie pozostać w tym domu. Skarżący w ostatnim czasie złożył wniosek o dokonanie fizycznego podziału domu (wyodrębnienie dwóch oddzielnych lokali mieszkalnych), co umożliwiłoby obydwojgu pozostanie w dotychczasowym miejscu zamieszkania. Skarżący wskazał także, że nie posiada własnej broni, korzysta z broni służbowej wydawanej mu przez pracodawcę zgodnie z wewnętrznymi procedurami, które są rygorystycznie przestrzegane, wyłącznie na czas wykonywania obowiązków służbowych. Broń zdawana jest po skończeniu przez Skarżącego służby w danym dniu. Nigdy nie jest wynoszona poza teren zakładu pracy. Zdaniem Strony, mając na względzie tło sytuacji okołorozwodowej stron, nie sposób uznać, by faktycznie zachodziło uzasadnione ryzyko dla życia lub zdrowia osoby, której przemoc miałaby dotyczyć. W ocenie Strony, Komendant Stołeczny Policji podjął zaskarżoną czynność nie dokonując pełnych ustaleń faktycznych tej sprawy, a to z uwagi na nieprzeprowadzenie w pełni postępowania dowodowego. W konsekwencji niejako automatycznie przyjął spełnienie przesłanki, o której mowa w art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji, podczas gdy faktycznie nie została ona spełniona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Jednocześnie oświadczył, że przychyla się do wniosku Skarżącego o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi Strony jest czynność materialno-techniczna Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] marca 2024 r. polegająca na odebraniu Stronie legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni. Na mocy decyzji nr [...] Skarżącemu wydano legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni, w celu "B". Jak wynika z treści pisma podstawę materialno-techniczną dokonanej czynności stanowił art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2516, ze zm.). Art. 19a ww. ustawy został dodany do ustawy o broni i amunicji na mocy art. 7 pkt 2 ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 21 marca 2023 r. poz. 535). Ustawa ta weszła w życie 22 czerwca 2023 r. Zgodnie z art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji "Osobie posiadającej broń, amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni Policja, a w przypadku żołnierza pełniącego czynną służbę wojskową Żandarmeria Wojskowa, odbiera za pokwitowaniem broń, amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni w przypadku: wszczęcia wobec tej osoby procedury "Niebieskie Karty" w związku z zagrożeniem życia lub zdrowia osoby doznającej przemocy domowej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (...);". Broń, amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni niezwłocznie przekazuje się do depozytu właściwemu organowi Policji albo Żandarmerii Wojskowej, dostarczając jednocześnie kopię dokumentacji sporządzonej w związku z odebraniem broni, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni zgodnie z ust. 1 (art. 19a ust. 2 ustawy o broni i amunicji). W sprawie podstawę faktyczną dokonanej czynności procesowej stanowiło powzięcie przez organy Policji informacji o wszczęciu w dniu 18 lutego 2024 r. procedury "Niebieskie Karty", gdzie osobą wskazaną jako stosującą przemoc jest Skarżący, a osobą mającą doznawać przemocy – była żona Skarżącego, mieszkająca ze Stroną (por. pismo z Komisariatu Policji w M. z 25.02.2024 r.). Stosownie do treści art. 9d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz.U. z 21 marca 2024 r., poz. 424) podejmowanie interwencji w środowisku odbywa się na podstawie procedury "Niebieskie Karty" i nie wymaga zgody osoby doznającej przemocy domowej ani osoby stosującej przemoc domową. Procedura ta obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez osoby, o których mowa w art. 9a ust. 11-11d, w związku z uzasadnionym podejrzeniem stosowania przemocy domowej (ust. 2 art. 9d ww. ustawy). Stosownie do ust. 4 art. 9d ustawy "Wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" następuje przez wypełnienie formularza "Niebieska Karta" w przypadku powzięcia w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych podejrzenia stosowania przemocy wobec osób doznających przemocy domowej lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez świadka przemocy domowej.". Przepis art. 9f ustawy stanowi zaś, że "Jeżeli osoba stosująca przemoc domową posiada broń palną, o wszczęciu wobec niej procedury "Niebieskie Karty" niezwłocznie powiadamia się komórkę organizacyjną Komendy Wojewódzkiej Policji albo Komendy Stołecznej Policji, właściwą w sprawach wydawania pozwoleń na broń.". Stosownie do art. 9g ww. ustawy "Odebranie broni palnej, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni osobom stosującym przemoc domową w związku z zagrożeniem życia lub zdrowia osoby doznającej przemocy domowej odbywa się na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2516 oraz z 2023 r. poz. 535, 803, 1030 i 1532).". Również i ten przepis został dodany do ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie na mocy ww. ustawy nowelizującej z dnia 9 marca 2023 r. Racjo legis jakie legło u podstaw wprowadzenia tego przepisu przez ustawodawcę dotyczyło zapewnienia bezpieczeństwa osobom doznającym przemocy domowej. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy: "W celu bezwzględnego zapewnienia bezpieczeństwa osobom doznającym przemocy domowej w projektowanej regulacji określono sposób postępowania w przypadku, gdy osoba stosująca przemoc domową posiada broń palną, odsyłając w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2020 r. poz. 955 oraz z 2022 r. poz. 275).". Uznano, że w takim przypadku jest niezbędne odebranie broni palnej, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni w chwili wszczęcia procedury "Niebieskie Karty". Dalej wskazano, że "Jedynie bezwzględne odebranie broni palnej posiadanej na podstawie ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji każdej osobie stosującej przemoc - fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną - stanowi proporcjonalny i skuteczny środek zapewniający, że ta broń nie zostanie użyta przeciwko osobie doznającej przemocy.". Sąd zauważa przy tym, że argumenty przedstawione na poparcie projektowanych przepisów ustawy nie mają charakteru wiążącego, to jednak mogą stać się pomocne przy odkodowaniu normy stanowiącej podstawę rozważań w sprawie. Dodać przy tym należy, że wedle ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej osobą doznającą przemocy domowej może być także były małżonek, co wynika z treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a tej ustawy. W ocenie Sądu, przepis art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji bezwzględnie nakazuje organowi Policji odebranie broni, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni, w sytuacji wszczęcia wobec tej osoby procedury "Niebieskie Karty" w związku z zagrożeniem życia lub zdrowia osoby doznającej przemocy domowej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej. Natomiast procedura "Niebieskie Karty", co wynika z właściwych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej, zostaje wszczęta w związku z powzięciem podejrzenia stosowania przemocy wobec osób doznających przemocy domowej lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez świadka przemocy domowej. Przemoc domowa może wiązać się z narażeniem osoby doznającej przemocy domowej na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia, bądź powodowaniem szkody na jej zdrowiu fizycznym, psychicznym, czy naruszać jej godność, nietykalność cielesną lub wolność (por. art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). A zatem wszczęcie procedury "Niebieskie Karty" w związku z podejrzeniem stosowania przemocy domowej przez osobę dopuszczoną do posiadania broni, zobowiązuje właściwy organ Policji do podjęcia czynności mającej na celu odebranie takiej osobie dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni. Organ nie ma obowiązku ustalenia jakiego rodzaju przemocy może doznawać osoba doznająca przemocy. W ocenie Sądu chodzi tutaj o zagrożenie o charakterze potencjalnym. Poza kompetencjami pozostaje ocena stopnia realności tego zagrożenia. Zauważyć trzeba, że podjęta czynność odebrania dokumentów, może stanowić rozwiązanie tymczasowe. Organ zobowiązany jest bowiem do zwrotu broni, amunicji oraz dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni, jeżeli nie stwierdzono podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, o którym mowa w art. 18 (art. 19a ust. 5 ustawy o broni i amunicji). Dodać przy tym należy, że polskie prawo ściśle reglamentuje posiadanie broni i posługiwanie się nią. Powyższe jest wywodzone z konieczności restrykcyjnego podejścia do prawa do posiadania broni, które nie mieści się w prawach i wolnościach jednostki, jest traktowane jako swoisty przywilej i wyraz zaufania do osób, które prawo do posiadania broni uzyskują. Od osoby posiadającej broń wymaga się kwalifikowanych cech charakteru oraz przewidywalnych zachowań niebudzących wątpliwości z punktu widzenia ochrony porządku prawnego. Do podjęcia przez organ czynności odebrania dokumentów, na gruncie ustawy o broni i amunicji w powiązaniu z właściwymi przepisami ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej, wystarczająca jest informacja o wszczęciu procedury Niebieskie Karty w związku z podejrzeniem stosowania takiej przemocy. A zatem prewencyjna przesłanka zastosowania art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji została spełniona. I nie ma przy tym znaczenia, że odebrany dokument jest niezbędny Skarżącemu do wypełniania obowiązków zawodowych, w związku ze świadczeniem pracy na stanowisku związanym z koniecznością posiadania broni. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać trzeba, że w sprawie nie został naruszony art. 19a ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, zgodnie z którym osobie posiadającej broń, amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni Policja odbiera za pokwitowaniem broń, amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni w przypadku: zatrzymania tej osoby w związku ze stosowaniem przez nią przemocy domowej. W sprawie przepis ten nie był stosowany. Odnosząc się zaś do szeregu zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i art. 136 § 3 k.p.a. i art. 5 § 1 Kodeksu postępowania karnego, Sąd uznał, że nie zasługiwały one na uwzględnienie. Organ ustalił bowiem okoliczności niezbędne do podjęcia zaskarżonej czynności. Zastosowanie przepisu art. 19a ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji nie jest uzależnione od tego czy dana osoba posiada i przechowuje broń w miejscu zamieszkania. Nie ma również znaczenia podnoszona przez Stronę kwestia dysponowania bronią wyłącznie w związku z wykonywaniem czynności służbowych. Przy podejmowaniu czynności organ nie jest także zobowiązany do prowadzenia działań w kierunku ustalenia w jakim stopniu zagrożenie przemocą może występować. Okoliczność stosowania przemocy będzie bowiem przedmiotem pogłębionych ustaleń w toku procedury Niebieskie Karty. Zakończenie tej procedury może nastąpić także w przypadku rozstrzygnięcia o braku zasadności podejmowania działań (art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej). Dostrzec przy tym trzeba, że przed organem nie było prowadzone postępowanie odwoławcze, zatem zarzuty naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 136 § 3 k.p.a., dotyczące etapu postępowania odwoławczego, nie mogły odnieść oczekiwanego przez Stronę skutku. W sprawie nie ma zastosowania właściwa prawu karnemu zasada domniemania niewinności, albowiem nie doznaje ona uszczerbku w postępowaniu administracyjnym. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zdaniem Sądu żądanie Strony o zwrócenie się przez Sąd do pracodawcy Strony o przedstawienie stanowiska na okoliczność zasad dysponowania bronią przez Stronę w związku z wykonywaniem czynności służbowych oraz oceny pracy Strony za lata 2019-2023 celem wykazania braku podstaw do uznania, że posiadanie broni w warunkach pracy stanowi zagrożenie oraz o zwrócenie się do Sądu Rejonowego w M. celem pozyskania szeregu wymienionych w skardze dokumentów na okoliczność toczenia się postępowania o podział majątku, sporu kto będzie zamieszkiwał w wspólnym domu oraz przyczyn wszczęcia procedury Niebieskie Karty z zawiadomienia byłej żony Strony, nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości oraz spowodowałoby nadmierne przedłużenie postępowania. Zauważyć nadto należy, że stosowne dokumenty Skarżący mógł pozyskać samodzielnie, zarówno od pracodawcy jak i z akt postępowania przed sądem powszechnym, którego jest stroną. Sąd administracyjny kontrolując zaskarżoną czynność może przeprowadzić uzupełniające dowody z dokumentów, brak jest natomiast podstaw do podejmowania działań mających na celu zgromadzenie szeregu dowodów i czynienie ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd oddalił także wniosek o przeprowadzenie dowodów z załączonych do akt sprawy dokumentów w postaci umowy o pracę, karty zadań pracownika czy kopii wyroku Sądu Okręgowego w S., albowiem nie została spełniona przesłanka w postaci niezbędności do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Kwestia, że w ramach zadań służbowych Skarżący posługuje się bronią oraz iż obowiązany jest do łożenia alimentów na dzieci, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), wobec zgodnego wniosku stron. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji o oddaleniu skargi.