VI SA/Wa 1307/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. oraz M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku Pełnomocnik reprezentujący W. B. oraz M. B. - wspólników spółki cywilnej A. S.C. - złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W podstawie prawnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2012 r. znalazł się m.in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 1265 ze zm.). W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506 ze zm.). Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przepis o wskazanej treści obowiązywał do dnia 12 czerwca 2012 r. W dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. § 1 otrzymał następujące brzmienie: "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.". Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym właściwym według miejsca siedziby organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy. W tym miejscu wskazać należy, iż nowelizacja Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego była konsekwencją zmiany ustawy z dnia 7 września 2001 r. o transporcie drogowym, która weszła w życie od 1 stycznia 2012 r. W rozdziale 11 znowelizowanej ustawy o transporcie drogowym dotyczącym kar pieniężnych, to art. 92a stał się podstawą do nakładania kary pieniężnej w trybie administracyjnym, natomiast art. 92 stał się podstawą do orzekania o odpowiedzialności za wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia (kara grzywny). Zauważyć należy, iż przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostałym, właściwym według rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym I instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Wobec powyższych przepisów oraz w konsekwencji tego, że w niniejszej sprawie nie został dotychczas wyznaczony termin rozprawy, a strona skarżąca – wspólnicy spółki cywilnej zamieszkują na terenie miasta G. w , tj. na obszarze województwa pomorskiego, to zgodnie z przepisem § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa [...] jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Na marginesie należy podnieść, iż organ prawidłowo pouczył o środkach zaskarżenia, w tym o właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w sprawie niniejszej. Wobec powyższego na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowiono jak w sentencji.