VI SA/Wa 1310/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Izby Architektów RP z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia popełnienia czynu powodującego odpowiedzialność zawodową w budownictwie postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] kwietnia 2016 r., nr [...], Krajowy Sąd Dyscyplinarny Izby Architektów RP stwierdził popełnienie przez J. C. (dalej: "skarżąca") czynu powodującego odpowiedzialność zawodową w budownictwie. Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej 11 maja 2016 r. Natomiast skargę od decyzji Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Izby Architektów RP Spółka złożyła 13 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego (§ 1), przy czym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2). Dodatkowo stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącej 11 maja 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżąca powinna była wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się 10 czerwca 2016 r. (piątek). Przedmiotową skargę skarżąca, zgodnie z datą stempla pocztowego, wniosła natomiast dopiero 13 czerwca 2016 r., tj. po upływie terminu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.