VI SA/Wa 1313/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o interpretację przepisów dotyczących tłumaczy przysięgłych i mocy dowodowej tłumaczonych przez nich dokumentów postanowił : odrzucić skargę Pismem z dnia 23 maja 2007r. A. D. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o udzielenie odpowiedzi na pytanie: czy organ w świetle przepisów prawa międzynarodowego, ratyfikowanego przez rząd Polski, jest uprawniony do dyskryminacji tłumaczeń przysięgłych pochodzących ze Wspólnotowego Obszaru Gospodarczego. Z uzasadnienia tego pytania wynika, że A. D. jest tłumaczem przysięgłym języka polskiego i niderlandzkiego zaprzysiężonym przez Sąd w Amsterdamie w Holandii, a jej zaprzysiężenie jest opatrzone tzw. klauzulą legalizacyjną –apostyllą. Urząd (...)W. (...) odmówił jednak mocy dowodowej tłumaczonym przez nią dokumentom przedłożonym przez osoby korzystające z jej usług jako tłumacza przysięgłego a ubiegające się o rejestrację pojazdów. Takie postępowanie organów administracji A.D. uważa za sprzeczne z prawem międzynarodowym i nieuzasadnione. Do wniosku dołączyła swoją korespondencję z pracownikami Urzędu (...) W. (...) oraz Ministerstwa Sprawiedliwości na temat honorowania jej uprawnień tłumacza przysięgłego zaprzysiężonego w Holandii, z której wynika, że osoby te powołując się na ustawę z dnia 25 listopada 2004r. o zawodzie tłumacza przysięgłego /Dz.U. nr 273 poz.2702 z późn. zmianami/ i rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów /Dz.U. 133 z 2002r. poz.1123 z późn. zmianami/ uznały, że A. D. nie może występować jako tłumacz przysięgły w rozumieniu wskazanych przepisów. Wnioskodawczyni określiła ten stan jako "spór" i zwróciła się do Sądu Administracyjnego o jego rozstrzygnięcie. Jak wynika z przedłożonych materiałów spór nie dotyczy konkretnej sprawy administracyjnej, tylko pewnej praktyki organów administracji, uznanej przez wnioskodawczynię za wadliwą. Do skargi dołączyła kopię zaprzysiężenia, z legalizacją zaprzysiężenia, odcisk pieczęci tłumacza, kopie korespondencji prowadzonej z Ministerstwem Sprawiedliwości oraz organem, kopię pisma z 1999r. Sądu w Amsterdamie dotyczącego legalności używania w Polsce dokumentów sporządzonych przez tłumacza przysięgłego zaprzysiężonego przez Sąd w Amsterdamie. W odpowiedzi na skargę organ - Prezydent (...) W. wnosił o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że A. D. nie była i nie jest stroną żadnego z postępowań o rejestrację pojazdów prowadzonych przez (...) Urzędu (...) W. (...) Wyjaśnił, że A. D. nie znajduje się na liście tłumaczy przysięgłych publikowanej przez Ministra Sprawiedliwości i przedstawił przebieg korespondencji z wnioskodawczynią. Wskazał, że pismo skarżącej powinno być potraktowane jako skarga w trybie skargowym przewidzianym w art. 227 kpa, bowiem ma charakter skargi powszechnej - co do pewnej praktyki, nie zaś skargi na akt lub czynności podjęte w jej indywidualnej sprawie. Postępowania w sprawie tego typu skarg nie podlegają kontroli sądowej z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddanych nadzorowi sądowemu wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1270, dalej zwana p.p.s.a./. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej skarżąca w istocie rzeczy nie wnosi o ocenę konkretnego aktu ani konkretnej czynności, tylko o interpretację prawa /"odpowiedź na pytanie"/ i rozstrzygnięcie "sporu", co do wykładni przepisów dotyczących tłumaczy przysięgłych oraz honorowania kwalifikacji i uprawnień tłumaczy przysięgłych zaprzysiężonych w innym państwie. Dokonywanie interpretacji prawa "in abstracto" nie należy do kompetencji sądu administracyjnego, a czynność, której skarżąca domaga się od Sądu nie mieści się w wymienionym wyżej katalogu czynności, do których podejmowania sąd administracyjny jest uprawniony i zobowiązany. Zgodnie z art. 58 § 1 p.1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. W związku z faktem, iż skarga wniesiona przez A. D. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, Sąd działając na podstawie art.58 § 1 p.1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.