VI SA/Wa 1315/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. H. B. reprezentowany przez adwokat M. B., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Do dnia 27 lipca 2009 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano należnego wpisu stałego od ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – cytowanej dalej jako p.p.s.a., przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie należy opłatę uiścić gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a., skargę wniesioną przez adwokata lub radcę prawnego, która nie jest należycie opłacona, odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli skarga podlega opłacie stałej. Podkreślić należy, iż przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w myśl którego wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego był uiszczany na wezwanie, na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc. Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż § 5 ust 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 ww. ustawy oraz z art. 2 Konstytucji, podkreślając, iż przepis rozporządzenia odmiennie i sprzecznie z art. 221 p.p.s.a., stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika podlega opłacie stałej. Zgodnie bowiem z treścią ust. 6 § 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 § 2 wynosi 200 zł. Nadmienić należy, że art. 221 p.p.s.a., który zwalnia przewodniczącego od obowiązku wzywania do uiszczenia opłaty stałej przypadającej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, nie oznacza obowiązku równoczesnego dokonania opłaty wraz z wniesieniem pisma. Oznacza on natomiast, że opłata – bez wzywania – powinna być uiszczona w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego stałej opłacie (patrz: T. Woś – Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2008 r., str. 721). Zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono dnia 10 czerwca 2009 r., zatem termin do wniesienia skargi oraz uiszczenia należnego od niej wpisu w wysokości stałej upłynął 10 lipca 2009 r. Do tego dnia wspomniany pełnomocnik skarżącego w niniejszej sprawie zobowiązany był, na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 200 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wskazanym terminie nie uiszczono jednakże rzeczonego wpisu od skargi na konto Sądu. Biorąc pod uwagę powyższe, nadmienić należy, że złożony pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. wniosek skarżącego o zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych nie ma racji bytu, gdyż w tym stanie faktycznym jest on bezprzedmiotowy. W związku z powyższym, na podstawie art. 221 w związku z art. 219 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.